Atos 27

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nijin Paul, Rome kwaiik'it, Italy nahkat gwizhit goo'aii gwats'ą' narahahchyaa, giindhan dąį'. Adan ąįįts'ą' gah zhee gwaazhrąįį dilk'ii nąįį “Rome k'eedeegwaadhat choh k'įh viniveet'ah'in,” Julius oozhii, gook'eehąąhtyaa eenjit antł'eegooginlii. Shįį, Luke shant'ee Paul vaa hoiizhii.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ąįį gaa dinjii, Aristarchus oozhii, chan diihaa neehidik, Thessalonica kwaiik'it gwats'an nilįį, Macedonia nahkat gwizhit goo'aii. Datthak Adramyttium kwaiik'it gwats'an tr'ihchoo alaa, ąįį zhit tr'iinjil. Jii tr'ihchoo Asia chųų choh vee gwa'an kwaiik'it goodlii gwalat gwats'ą' hilit. Caesarea kwaiik'it izhik vizhit tr'iinjil. Ąįįts'ą' haalit.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ąįįtł'ęę gęhdaa drin Sidon kwaiik'it gwachoh k'eeriidal. Izhik niveet'ah'in kįh dhidii, Julius oozhii, Paul vijyaa nąįį giits'iheenjyaa eenjit tee k'eeheedik gwats'ą' t'ahthan.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Nijin izhik gwats'an neerahoojil dąį', łyaa diits'ą' ahtr'aii. Ąįį geh'an ahtr'aii gwant'eh ts'ąįį Cyprus njuu choh eelin geegaroojil.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ąįįtł'ęę Cilicia nahkat ąįįts'ą' Pamphylia nahkat gehgooriinjil. ts'ą' Lycia nahkat gwizhit Myra kwaiik'it gwachoh tee tr'ihchoo tr'aahłit.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Izhik niveet'ah'in k'įh Alexandria kwaiik'it gwachoh gwats'an tr'ihchoo haa, Italy nahkat gwats'ą' alaa łee, agwąh'ąįį. Izhit ts'ąįį neediigiinlii. Ąįįtł'ęę tr'ihchoo diihaa nęęhoolit.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Łyaa drin gwinlęįį tr'ihchoo haa khyų' tr'eelaa. Ąįį gahkhyuk datthak gwinlęįį diihaa gwit'igwin'ee. Ąįį haa nehshrit Cnidus kwaiik'it geeghaih tr'agoonjik. Izhik ts'ąįį łyaa gwintł'oo diits'ą' ahtr'aii. Ąįį geh'an Salmone njuu tsii geeghaih ts'ąįį Crete njuu choh ahtr'aii gwant'eh gwats'ą' tr'ihchoo tr'ihiłit.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Izhik zhat teeghaii gwats'ą' nahgwan geelin tr'ihchoo khyų' diihaa alaa. Gohch'it nehshrit Lasea kwaiik'it geeghaih ninghit kwaa ‘tr'ihchoo dhidlii gwinzii,’ goozhii, izhik tr'ihchoo k'eelak.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Izhik niighyuk tr'aak'į'. Atonement drin gwagwahnyąą ąįį ch'adąį' hee gehgoo goodhat, khaiits'ą' nagwaanąįį ts'ą' tr'ihchoo haa neerihiidal geenjit gwiizųų. Ąįį geh'an Paul tr'ihchoo ts'ą' k'eedeegwaadhat nilįį jyaa dahnyąą.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Dinjii nąįį dząą gwats'an googaa tr'ahaajil ji', łyaa diinaa gweheezųų gwich'in nihthan. Duulee chan k'aiich'ii tr'ihchoo zhit dhidlii anrahahtsyaa. Ąįįts'ą' duulee chan datthak teerahineenjyaa t'oonchy'aa.” Paul gavahnyąą.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Gąą niveet'ah'in kįh nilįį, Paul deenyąą k'injiighit kwaa. Gwiizhik tr'ihchoo ts'ą' k'eedeegwaadhat tr'ihtł'i', k'ineehąhdak nąįį deeginyąą giik'injiighit.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Gąą zhat khaii tr'ihchoo dhidlii deek'it gwinzii goo'aii kwaa, zhat khit ahtr'aii deek'it gwanlii geh'an. Jii geh'an dinjii datthak neerahoojyaa, giindhan. Ąįį njuu choh Crete oozhii, khaiinjii anaa'ąį' kwaiik'it Phoenix, izhik gwats'ą' tr'ahoojyaa gwik'eeragoondaii, giindhan. Izhik khaii gęhdaa tr'igweheedhaa gwats'ą' zhat tr'ook'i', giindhan. Izhik gwandaa khit, deenihjyaa, deedihjyaa haa gwintł'oo ahtr'aii kwaa goo'aii eenjit.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Nijin ch'ijuk ahtr'aii neegwaanąįį dąį', yeedihjyaa gwintsal hiłtr'aii, juk it'ee deegwehee'yaa, giindhan, eenjit gwinzii, ąįį gwik'it t'oonchy'aa gwich'in, giindhan. ts'ą' tr'ihchoo haa chehkii khaneegiin'ąįį, tł'ęę neegahoojil. Łyaa teeghaii ts'ąįį gwats'ą' nahgwan tr'ihchoo gahahłaa gwik'eegwagwandaii.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Gąą ninghyuk gwahaadhat kwaa ts'ą', ąįį njuu ts'an k'iindaa ahtr'aii nint'aii haa hiłtr'aii (Northeastern wind).
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Łyaa tr'ihchoo eenjit gwintł'oo ahtr'aii niint'aii, ąįį geh'an nijuk tr'ihchoo tr'ohłaa gwiindhan gwik'it tr'ihchoo tr'ahłaa kwaa. Ąįį geh'an datthak nijuk ts'ąįį ahtr'aii ts'ąįį alaa gwats'ą' t'igiiyahthan.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Njuu tsal Cauda oozhii ehgoorijyaa gwiizhik gwintsal gwizhrįh ahtr'aii nagwaanąįį, gwehkįį dąį' gwintł'oo ahtr'aii gwik'it t'igwii'in kwaa. Izhik łyaa gwintł'oo diihaa gogoontrii, googaa tr'ihchoo tsal vatąįį gahoochaa gęhdaa tr'ihchoo choh kat deeriintin.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Ąįįtł'ęę tr'ihchoo choh tł'ęę khadeenin giitł'ee tły'ah chųų zhit oozhak nagaakhyuu, ąįį haa giitł'andich'iłchaa. “Łyaa duulee tr'ihchoo Libya nahkat teeghaii gwa'an cheekihzhuu kat videehahtr'al gwich'in.” giiyuunyąą. Ąįį geh'an łyaa gwintł'oo gąąnjat. Ąįįts'ą' tr'ihchoo neevyaa choh ąįį nineegąhtsuu. Nijuk ahtr'aii ts'ąįį gwinjik diihaa neehaatr'ak geenjit.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Łyaa nihk'it gwintł'oo gavaa ahtr'aii. Ąįį geh'an gęhdaa drin tr'ihchoo zhit k'aiich'ii dhidlii lat oondaa gihilii, tr'ihchoo nidzik heelyaa eenjit. Ąįį ji', gwintł'oo łihts'iteeyeheechik kwaa eenjit.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Gęhdaa drin tr'ihchoo eenjit k'aiich'ii t'eegaahchy'aa kwaii lat oondaa gehiłjil.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ąįįtł'ęę łyaa drin gwinlęįį gwizhit shree ąįįts'ą' są' haa tr'ąąh'in kwaa. Gąhkhyuk datthak ahtr'aii nint'aii haa ahtr'aii. Łyaa datthak teerahineenjyaa gwich'in gwiindhan.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Łyaa drin gwinlęįį gwizhit ch'aga'aa kwaa. Ąįįtł'ęę Paul diitł'an nadhat ts'ą' diits'ą' ginkhii, “Nijin Crete njuu choh izhik t'iichy'aa dąį', ‘nats'ąą deekhwa'in,’ nakhwaiinyą' gwik'it t'ahokhwa'ya' jaghaii? Izhik zhat dąį', zhat gwats'an neerahoojil kwaa ji', jidii tr'ihchoo zhit k'aiich'ii dhidlii, ąįį kwaii an tr'ahahtsyaa kwaa. Ąįįts'ą' chan diihaa gwit'igwehee'aa kwaa.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Gaa tr'agohdii kwaa, tr'ihchoo datthak an dhidlit ji', gąą ch'ihłak gąą nakhwatee niheedhaa kwaa.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Vit'eegwijyąhchy'aa Shik'eegwaadhat, ąįį veenjit gwitr'it t'agwał'in, ąįį ts'an zheekat gwich'in k'ehdąį' haa shats'ą' igweełch'in ąįįts'ą' shats'ą' ginkhe'.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 “‘Paul noonjat shrǫ'! Nan ąįįts'ą' tr'ihchoo zhit naa dilk'ii nąįį haa nakhwagweheendal kwaa t'oonchy'aa, dąhthee Rome k'eedeegwaadhat choh kįh dhidii andaa nihindhat gwats'ą',’ shahnyąą.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jii geh'an dinjii nąįį noojat kwaa. Vit'eegwijyąhchy'aa ‘deehishi'yaa,’ nyąą, gwik'it t'ihee'yaa t'inchy'aa. Zheekat gwich'in deenyą' ‘datthak gwik'it t'igweheenjyaa,’ Łyaa gaashandaii.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Gąą njuu kat teeghaii gwa'an diiteehahtr'al ts'ą' diitr'ihchoo khaadahaandhal.” Paul gavahnyąą.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Juk t'ee drin k'ideetit neekwąįį (14) diihaa gwintł'oo ahtr'aii. Chųų choh Mediterranean oozhii, gwakat diihaa hiłtr'aii gwich'in. Tǫǫ tł'an gwandaa tr'ihchoo zhit gwitr'it t'agwah'in nąįį, njuu kat gwats'ą' ninghit kwaa tr'ihchoo niinlit gwich'in, giindhan.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ąįį geh'an tły'ah haa cheh gwa'an gwik'eegagaandaii. Tąąhkhit 120 feet gwiilii. Ąįįtł'ęę ninghit kwaa chan hee cheh gwik'eeneegaandaii. Akhai' 90 feet zhrįh gwanlii.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Khan tąąhgwan gwilii geh'an, łyaa gąąnjat. “Duulee tr'ihchoo ahtr'aii haa kiit'it heelaa ts'ą' khadahaadhal gwich'in.” gwiindhan. Ąįį geh'an, kii choo'ąįį dǫǫ tr'ihchoo tł'i'tsii chigiinlii. ‘vanh yahahkaa gwats'ą' khyų',’ nagoogwal'in.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Nijin tr'ihchoo zhit gwitr'it t'agwah'in nąįį tr'ihchoo ihłeereheedaa giindhan dąį' tły'ah haa tr'ihchoo tsal haa tr'ihchoo ndih it'ee neevyaa gweheelyaa nigwiindhat. Dinjii nąįį ininjigwagwaazhii ts'ą' goots'it haa, “Tr'ihchoo ki' chan haa chehkii neereheelyaa eenjit t'igwii'in.” ginyąą.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Gąą Paul gavąąh'in, ąįįts'ą' niveet'ah'in k'įh, niveet'ah'in nąįį geenjit haa ginkhii, “Zhik tr'ihchoo zhit gwitr'it t'agwah'in nąįį tr'ihchoo ihłeegahoojil ji', teerahineenjyaa t'oonchy'aa.” Paul gavahnyąą.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jii geh'an niveet'ah'in nąįį tr'ihchoo tsal tły'ah yuutą' k'eech'agiint'uu, ts'ą' teiinjil ts'ą' gihłeehaalit.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Nijin it'ee gwintsal yahkaa dąį', chan hee Paul goots'ą' neeginkhii, “Juk gwintsal ch'oh'aa ji', łyaa gweheezyaa. Drin k'ideetit neekwąįį (14 days datthak) tr'agohdii ts'ą' ch'oh'aa gąą kwaa.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Juk dąį' hee ch'oh'aa, hohvyaa eenjit t'aih khwa'yaa eenjit. Łyaa ch'ihłee gąą nakhwatee niheedhaa kwaa ts'ą' gwintsal gąą nakhwagweheendal kwaa t'oonchy'aa.” Paul gavahnyąą.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ąįįtł'ęę Paul łųhchy'aa oonjik. Datthak gavandah Vit'eegwijyąhchy'aa mahsį' ahnyąą. Tł'ęę nitr'iiyinzhoo ts'ą' neech'ahaa'al.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Jidii t'agavaiinyą' datthak eenjit łyaa shoo ginlii ts'ą' goot'aii neegahoodlit. Ąįįtł'ęę datthak ch'igin'al.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ąįį tr'ihchoo zhit 276 nąįį dilk'ii.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ąįįtł'ęę datthak ts'ą' deegwąhtsii ch'agoo'aa, giindhan gwik'it ch'igin'al. Ąįįtł'ęę tr'ihchoo nidii gwats'an nidzik gahahtsyaa eenjit tł'ooli' vaa łųhchy'aa tr'ahtsii lęįį giits'an oondaa hiłjil.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Nijin neeyiłkaa dąį', tr'ihchoo zhit gwitr'it t'agwah'in nąįį nijin t'iginchy'aa, gaagiindaii kwaa. Ndak neeteedhi'ee gwizhit teeghaii chehkii zhuu tsal gwanlii, gwagwaah'in. Izhik teeghaii chehkii zhuu kat tr'ihchoo teegahahłaa gwik'eegwagwandaii.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ąįįts'ą' tr'ihchoo vaachikyuudlii it'ee giit'aahchy'aa kwaa eenjit, giitły'a' k'anch'ąąht'uu. Ąįįts'ą' tr'ihchoo vaak'eerahndak tły'ah haa gahoochaa gwats'an tr'eegiinlii. Ąįįtł'ęę tr'ihchoo kį' kat neevyaa choh deeneegiłtsuu. Ąįįts'ą' ahtr'aii haa gwats'an tr'ineiinlit giitł'i' ineehahndak ts'ą' teeghaii gwats'ą' giihiłit.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Gąą gwats'ą' tr'ihchoo gwankaiinlik ts'ą' teetł'an gwats'an ndaats'ą' viki' datthak gwankaiinlik. Ąįįts'ą' tr'ihchoo vitł'i' ąįį alaa ąįį chųų vitit haa gwint'aii niteeyahahchik ts'ą' khadąąnghii.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Niveet'ah'in nąįį tr'ihchoo zhit zhee gwaazhrąįį dilk'ii nąįį datthak tr'oogha', giindhan. Teeghaii teegiinjil ji', datthak tr'algalgahahdaa, googoonyąą, izhik niveet'ah'in geet'igiindhan kwaa geenjit.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Gąą niveet'ah'in k'įh Paul ninghit gitr'ii'ee, ąįį geh'an gooreheeghaa kwaa gwiłtsąįį. Juu neehiivik gadhan ji', ąįį tr'ookit oondaa hijyaa, teeghaii teegiheevaa eenjit.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ąįįts'ą' juu neehiivik kwaa nąįį, dachanchyaa gooheetą', ąįį haa teeghaii teegooheelyaa eenjit. Jyąhts'ą' t'igwii'in ts'ą', gwinzii teeghaii datthak teeraajil. none|src="cn02045B.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="ACT 27.44"
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.