2 Coríntios 7
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NAA
1 Shijyaa nakhweet'ihthan nąįį jii datthak t'ee łyaa gwik'it diineenjit t'igweheenjyaa t'oonchy'aa. Ąįį geh'an shreeradoonjii ts'ą' diitthąį' ts'ą' diinanky'aa haa nizįį neerohtsyaa, ts'ą' jidii datthak haa shroodiinyąą tr'oolį' ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa deerihił'ee haa gwizhit gwaroondaii.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nakhwadrii zhit diineenjit ch'eet'igwiniindhan khwa'įį. Ch'ihłee gaa inehts'į' gwiizųų t'igwiizhit kwaa ts'ą' ch'ihłee gaa iizųų tr'iłtsąįį kwaa gwizhit ch'ihłee gaa zhyaa ininjigwaraazhii kwaa t'oonchy'aa, nakhwatee nakhwalak nąįį jyaa digwii'in diigahnyąą.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Jyaa dii'in shohnyąą geenjit ohzųų nakhwaihnyąą geenjit t'ihnyąą kwaa. Gwarandaii akwat ch'ichį' tr'iinlii gaa nihk'it nihłaat'igweheechy'aa, jyaa gwahtł'oo nakhweenjit ninjich'ihthat t'oonchy'aa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Dzaa diinaa googwantrii goo'aii gaa gwinzii t'akhwa'yaa nakhwaa shandaii geh'an nakhwashoo ahłįį, gwiizhit shat'aii chan goh'įį.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedonia nahkat k'eerii'oo dąį' neerilzhii gaa kwaa, juu nąįį datthak ch'ats'ą' t'inihłagaanyąą, gwizhit łyaa nijin datthak gwiizųų, ąįį geh'an diidrii zhit najat dha'aii.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Gaa Vit'eegwijyąhchy'aa juu tr'igwidii ts'ą' vatthąį' iizųų nąįį t'aih ts'an ąhtsii, nijin Titus diits'ą' hił'ee dąį', diit'aii kwaa gaa łyaa diit'aii neegwiłtsąįį.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Diits'ą' yihił'e' geenjit gwizhrįh nakwaa gaa łyaa gwintł'oo vat'aii goh'įį geenjit. Łyaa juk gęhdaa kwaa shaashroonchy'aa, nooł'ya' shohnyąą gwiizhit sheenjit chan tr'agohdii ts'ą' deegwahkhan chan sheenjit ninjich'atsahohthat ąįį chan shaagwaandak.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ąįį dęhtły'aa nakhwats'ą' danoiitł'oo, ąįį tr'igwidii nakhwats'an iłtsąįį gaa nakhwats'ą' danoihtł'oo shoo ihłii. Tr'igwidii nakhwats'an dhałtsąįį gaa niighit kwaa gwats'ą' gwizhrįh tr'agohdii.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ąįį nakhwats'ą' ch'adanǫįįtł'oo geenjit łyaa shoo ihłii kwaa, gaa gwik'iighai' nakhwatr'agwaanduu ts'an łihts'eedǫǫ'ee ts'ą' ch'ijuk dinjii ǫhłįį needhoodlit. Ąįį tr'agohdii t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa nakhweenjit yit'aahchy'aa t'ii'in ąįį geh'an nakhwats'ą' diikhwan gwiizųų tr'agwarah'ya' kwaa t'oonchy'aa.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Vit'eegwijyąhchy'aa nats'ąą gwarandaii gwik'it diitr'agwaanduu akhagooraheenjyaa geenjit tr'igwidii diits'an ąhtsii ąįį neereheezhii geenjit t'ii'in. Jii tr'igwidii diits'an ąhtsii eenjit łyaa shoo tr'iinlii. Gaa jii nankat gwats'an tr'igwidii, tr'agwaanduu ts'an łihts'eedaraa'ee kwaa t'ee dinjii needhizhii kwaa ts'an t'inchy'aa.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Jii Vit'eegwijyąhchy'aa, tr'agohdii ąįį nakhweenjit deezhit gooh'in, geh'an łyaa gwintł'oo sheenjit ch'eet'igwiniindhan khwa'įį ts'ą' gaashandaii. Jii dinjii gwiizųų t'iizhik ąįį vats'a' nakhwak'įį gwanlii, Ąįįts'ą' chan gwiizųų t'akhwazhik kwaa ąįį gwagohohchy'aa gwik'eegǫhdaii. Gweheezyaa geenjit deenakhwaiinyą' datthak gwik'it t'akhwa'ya'. Izhit dąį' gwiizųų t'iizhik geenjit khaiinjich'ahohthat gwizhrįh nakhweenjit gwinzii.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Dinjii gwiizųų t'iizhik ts'ą' ąįį iizųų hihjyaa geenjit nakhwats'ą' ch'adanoihtł'oo shi'in kwaa, gaa Vit'eegwijyąhchy'aa vandee ts'ą' deegwahtł'oo diineenjit ch'eet'igwiniindhan khwa'įį gaagweheendaii geenjit ch'adanoihtł'oo t'ishi'in.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Jii haa diit'aii neegahoodlit.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Łyaa nakhwashoo ahłįį ąįį Titus vaagoondak, ts'ą' ch'ihłok gaa oozhii shats'an dhohtsąįį kwaa. Datthak ts'ą' łi'deegwidlii haa nakhwaa gihkhii, ąįį geenjit Titus vats'a' nakhweech'ih'in chy'aa gwik'it goodlit.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Dootr'at ts'ą' najat haa zhat k'idik geenjit, veenjit shoo dhoodlit ts'ą' gwinzii deenyąą oodǫǫhk'įį gwiizhit gwinzii vik'eegohthat ąįį ganaandaii, juk t'ee Titus gwandaa nakhweenjit ch'eet'igwiniindhan di'įį ąįį gwandaa nint'aii ilii.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Deegwahtł'oo datthak nakhwat'injyaałchy'aa gaashandaii geenjit łyaa shoo ihłii.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.