Lucas 15
Buki Kimaasabaina (GVS) vs ARA
1 E takisi ana togogoyao|lemma="Takisi ana togogo" be ituli ta toogoyoidi badabadaidi tuta liliuna simamaima Yeisu yaina bei Tauyana sitaaiyakeke.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Go kidi Parisi be Yaubada ina Katukeda ana tovatulukwanayao nakae sima go, Yeisu siikului sidigo kadi,
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 E tuwo kina Yeisu livalakaibala ame ilatuwokoidi idigo kana,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ‘Neta koroto tayamo yaimi goi mana sipi ana badabada 100 go, tayamo ivatagauye, manakae? Bei ina sipi 99 deedevidi udódana goi ikalavedi sikaaiyaka go, ina ina sipiyana taagáuna ilusale ana kadókana ibabane, gea geya?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 U, nakae. Iilusale, iilusale ana kadókana ibabane. Tutayana ibabane, bei ikabi mana uyáwana ikavale.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ikavale, ikaluvila ima ina vada go, senao be ina kasa tomotaidi iduduwedi kana,
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ame alatuuwokoimi konōve: Yábana goi bei nakae. Toogoyoina tayamo ina tugavila pasina yábana goi bei siuyáwana gagaina namliyeta 99 bego tokibóbwata pasidi. Amo tauyadi sinuwonúwana kidi bogina tokibóbwata, tauna idi nuwonúwana bego tugavila tuwo.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 O nakona vavina tayamo neta mana mani ana badabada yawou go, tayamo ivatagauye, manakae? Bei ina rampa igabu, ina vada ikaidiyoyoi, e maniyana ilusaledoko ana kadókana ibabane? U, nakae. Vavina ina mani ibabane|src="IB-04144psgr.tif" size="col" ref="15:8"
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Tutayana ibabane, senao be ina kasa tomotaidi iduduwedi sima idigo kana,
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ame alatuuwokoimi konōve: Yaubada ina aneroseyao|lemma="Anerose" nakae. Tauyadi siuyáwana toogoyoina tayamo ina tugavila pasina.’
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 E tuwaina idigo kana,
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Kina bogomane ima tamana yaina goi idigopopóita idigo kana,
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Go maliyalina maniyedi sikavava, bogomaneyana ina toboda madabokina ikaigimone. Ikaigimone ikavava, ina mani ikabi, itáoya asa ikalave go, ina ituli ta kasa aduwanau goi. Amoko goi ikaaiyaka go, uyawana owáowana goi ina maniyadi madabokiina ikavavaluge.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 E ina mani madabokina bogina ilukavave mlina loga gagaina amo dadavayana goi isowóduwo go, kina bogina nima kaka ikaaiyaka.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tuwo ina toni kasa tayamo yaina paisewa ikawanoiye. Ikawanoiye, e toni kasayana itagona, paisewa tayamo goyogoyoina ivini; ietune ina ina bao ivaavanidi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ina ivaavanidi go, loga ikámasa toina, tuwo latuwona toina bao avadi goyogoyoina goi ikáika gamona. Ikaawanoi tomota yaidi go, geya tayaamo kaga sivinivini.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 E niga nukotona imavada kana,
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Bei atáoya ana tamagu yaina kagu, ‘Tamagu, bogina agoyo Yaubada yaina be nakae kom yaim.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Geya itoboineyeta bei tuwaina kuduuduwegu yau natum. Kuvayokōigu yau im topaisewa nakae.’”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Tuwo moitamo itáoya ina tamana yaina.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 E kina natunayana idigo kana,
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Go tamanayana ina pakonayao|lemma="Paakonina" ilatuwokoidi idigo kana,
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ikavava, kōna bulumakau bonatuna bobíbina koyōisi kokaumāte kovaipōlu. Ikavava, kōme takāika be tauyāwana
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 unana ame natugu boi ikámasa go, ame maa yawoina! Boi itagau go, bogina ababane. Tauna tauyāwana.”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 E kina koroto ina botomoyayana tánuwo goi ikaaiyaka go, imamaima bogina ina vada goi ivakakana, vesi be láusa inovedi.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tuwo tamana ina pákwana tayamo iduduwe ima ilumadade idigo kana,
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Siyam bogina ima go, mana dedevina tamam ikabimnei, tauna ilovina bulumakau bonatuna bobíbina siyoisi sikaumate siyamyana ana káika siguinuwe”, pakoninayana kaena.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Go botomoyayana gamona igoyo toina, e geya latuwona vada isiu. E kina go tamanayana isowóduwo ina natuna yaina goi ikawanoi makimaki kana,
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Go kina botomoyayana kana,
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 E moe natumyana tomatagogoli yaidi goi im esaesa isikolakolave go, tutayana ima, im lovina goi bulumakau bonatunayana bobíbina siyoisi sikaumate ana káika manuna!”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Go kina tamanayana kana,
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 E amo siyam. Boi ikámasa go, ame maa yawoina. Boi itagau go, bogina ababane, tauna itoboineda áika taguinuwe be tauyáwana.”’
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.