Lucas 15
Buki Kimaasabaina (GVS) vs ARIB
1 E takisi ana togogoyao|lemma="Takisi ana togogo" be ituli ta toogoyoidi badabadaidi tuta liliuna simamaima Yeisu yaina bei Tauyana sitaaiyakeke.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Go kidi Parisi be Yaubada ina Katukeda ana tovatulukwanayao nakae sima go, Yeisu siikului sidigo kadi,
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 E tuwo kina Yeisu livalakaibala ame ilatuwokoidi idigo kana,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ‘Neta koroto tayamo yaimi goi mana sipi ana badabada 100 go, tayamo ivatagauye, manakae? Bei ina sipi 99 deedevidi udódana goi ikalavedi sikaaiyaka go, ina ina sipiyana taagáuna ilusale ana kadókana ibabane, gea geya?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 U, nakae. Iilusale, iilusale ana kadókana ibabane. Tutayana ibabane, bei ikabi mana uyáwana ikavale.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ikavale, ikaluvila ima ina vada go, senao be ina kasa tomotaidi iduduwedi kana,
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ame alatuuwokoimi konōve: Yábana goi bei nakae. Toogoyoina tayamo ina tugavila pasina yábana goi bei siuyáwana gagaina namliyeta 99 bego tokibóbwata pasidi. Amo tauyadi sinuwonúwana kidi bogina tokibóbwata, tauna idi nuwonúwana bego tugavila tuwo.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 O nakona vavina tayamo neta mana mani ana badabada yawou go, tayamo ivatagauye, manakae? Bei ina rampa igabu, ina vada ikaidiyoyoi, e maniyana ilusaledoko ana kadókana ibabane? U, nakae. Vavina ina mani ibabane|src="IB-04144psgr.tif" size="col" ref="15:8"
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Tutayana ibabane, senao be ina kasa tomotaidi iduduwedi sima idigo kana,
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ame alatuuwokoimi konōve: Yaubada ina aneroseyao|lemma="Anerose" nakae. Tauyadi siuyáwana toogoyoina tayamo ina tugavila pasina.’
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 E tuwaina idigo kana,
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Kina bogomane ima tamana yaina goi idigopopóita idigo kana,
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Go maliyalina maniyedi sikavava, bogomaneyana ina toboda madabokina ikaigimone. Ikaigimone ikavava, ina mani ikabi, itáoya asa ikalave go, ina ituli ta kasa aduwanau goi. Amoko goi ikaaiyaka go, uyawana owáowana goi ina maniyadi madabokiina ikavavaluge.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 E ina mani madabokina bogina ilukavave mlina loga gagaina amo dadavayana goi isowóduwo go, kina bogina nima kaka ikaaiyaka.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Tuwo ina toni kasa tayamo yaina paisewa ikawanoiye. Ikawanoiye, e toni kasayana itagona, paisewa tayamo goyogoyoina ivini; ietune ina ina bao ivaavanidi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ina ivaavanidi go, loga ikámasa toina, tuwo latuwona toina bao avadi goyogoyoina goi ikáika gamona. Ikaawanoi tomota yaidi go, geya tayaamo kaga sivinivini.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 E niga nukotona imavada kana,
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Bei atáoya ana tamagu yaina kagu, ‘Tamagu, bogina agoyo Yaubada yaina be nakae kom yaim.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Geya itoboineyeta bei tuwaina kuduuduwegu yau natum. Kuvayokōigu yau im topaisewa nakae.’”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Tuwo moitamo itáoya ina tamana yaina.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 E kina natunayana idigo kana,
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Go tamanayana ina pakonayao|lemma="Paakonina" ilatuwokoidi idigo kana,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ikavava, kōna bulumakau bonatuna bobíbina koyōisi kokaumāte kovaipōlu. Ikavava, kōme takāika be tauyāwana
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 unana ame natugu boi ikámasa go, ame maa yawoina! Boi itagau go, bogina ababane. Tauna tauyāwana.”
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 E kina koroto ina botomoyayana tánuwo goi ikaaiyaka go, imamaima bogina ina vada goi ivakakana, vesi be láusa inovedi.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tuwo tamana ina pákwana tayamo iduduwe ima ilumadade idigo kana,
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Siyam bogina ima go, mana dedevina tamam ikabimnei, tauna ilovina bulumakau bonatuna bobíbina siyoisi sikaumate siyamyana ana káika siguinuwe”, pakoninayana kaena.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Go botomoyayana gamona igoyo toina, e geya latuwona vada isiu. E kina go tamanayana isowóduwo ina natuna yaina goi ikawanoi makimaki kana,
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Go kina botomoyayana kana,
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 E moe natumyana tomatagogoli yaidi goi im esaesa isikolakolave go, tutayana ima, im lovina goi bulumakau bonatunayana bobíbina siyoisi sikaumate ana káika manuna!”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Go kina tamanayana kana,
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 E amo siyam. Boi ikámasa go, ame maa yawoina. Boi itagau go, bogina ababane, tauna itoboineda áika taguinuwe be tauyáwana.”’
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.