João 11

Buki Kimaasabaina (GVS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E tayamo tokatówana yoina Lasalo guma Betani. Betaniyana moe Lasalo ma niunao Meri be Marita idi kasa.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 E ame Meriyana nava bei pútuma ikabi, Tomoya aena ikatukoisidi be nakae kununa goi Tauyana aena isekukudi. Ame Meriyana niuna Lasalo ikatówana.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 E tuwo Lasaloyana niunao vala sietune ina Yeisu goi sidigo kadi,
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Go idi livalayana Yeisu inove, idigo kana,
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 E Yeisu Marita mana gómana be niudi Lasalo imatakooiyedi.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 E tauna tutayana valayana inove bego Lasalo iikatówana, dadavayana Iyoridani goi maliyalina aiyuwo tuwaina ikaaiyaka.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Amo maliyalinayadi mlidi kai Yeisu ina tovatotowanayao|lemma="Tovatotówana" ilatuwokoima idigo kana,
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Go kai tovatotowanayama kadigo kama,
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Go iya Yeisu kana,
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Go neta sabamgo goi taaketoiya, e mavada yaida goi geya, tauna bei isatupeda.’
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Moe dogoiyadi Yeisu idigedi namliyeta ilatuwokoima idigo kana,
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 E tuwo kai ina tovatotowanayao kadigo kama,
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ego Yeisu Lasalo ina kámasa manuna ibobóbwara go, kai katainasi, kanuwonúwana bego ina livala masisi toina manuna.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 E tuwo ame tutayana goi Yeisu ibobwara dókana idigo kana,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 go, auyáwana bego yau geya akaiyaketa ina katówana goi komi imi numisa manuna bego guna guinuwa kogite konumisegu. Tuwo ameko geya takaiyaketa, go sem tāna tauyana tagīte.’
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 E tuwo Tomasi, tauyana youyuwoina Didimosi, ilatuwokoima idigo kana,
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 E Yeisu kai taiyao kama Betani goi, Yeisuyana silatuwoko bego Lasalo bogina ikámasa go, moe bogina maliyalina aivasina valiwoga tukubu sinaena goi ikaaiyaka.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Ego Betaniyana Yerusalema tupwana yomana nakae kilomita aito.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 E kidi go Diyuu badabadaaidi Yerusalema goi bogina sima; latuwodi bego Marita be Meri niudi manuna sivayoledi.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 E iya go Marita tutayana inove bego Yeisu bogina ima, ina ivalobode. E iya go Meri vada sinaena goi iitusobu ikaaiyaka.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 E Marita ina Yeisu ivalobode go, idigo kana,
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 go sem ame tuta nakae ayagoi bego kaga neta Yaubada yaina kukawanoiye, Tauyana bei ivinim.’
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yeisuyana idigo kana,
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Go kina Maritayana idigo kana,
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Go Yeisuyana idigo kana,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Avatauwa neta maa yawoidi vau sinuumisegu, geya sikamakámasa. Moe kunumise?’
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Maritayana idigo kana,
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marita ibóbwara ikavava, ikaluvilamna ina ina vada goi ana gómana Meri iduduwe ima ikului idigo kana,
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 E tutayana Meriyana inove, mainao itáoya, ina Yeisu yaina.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ego Yeisu iya nava geya imaita idi kasa goi, go sem asayana maine Marita ivaalobode goi ikaaiyaka.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 E tuwo kidi Diyuuyadi vada goi Meri taiyao sikaaiyaka siivayole, tauyana sigite woilina itáoya isowóduwo, sisabokuliye. Idi nuwonúwana bego tauyana ina valiwoga tukubu goi bego itaiyakuwokúwala.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 E kina go Meriyana tutayana isowóduwo Yeisu goi, Tauyana igite, tuwo aena goi ikanakabobo idigo kana,
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 E Yeisu ikandobala Meri ina taiyakuwokúwala igite nakae Diyuuyadi taiyao simamaima idi taiyakuwokúwala igite, tuwo gamona igoyo be nakae nukotona taitáiya iuyoi.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Tuwo idigo kana,
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Tuwo Yeisu itáiya.
35 Jesus chorou.
36 E tuwo Diyuuyadi sidigo kadi,
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ego maniyedi kadi,
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 E iya go Yeisuyana inove, aiyuwoina gamona igoyo, ima valiwoga tukubuyana goi. Ego valiwogayana moe tukubu go, tobuna goi gurewa paaevaina sikaubode.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yeisu ima valiwogayana goi idigo kana,
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Go iya Yeisuyana idigo kana,
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 E tuwo moitamo gurewayana sipuli. E iya go Yeisuyana matana idolaga ikawanoi idigo kana,
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 E yau bogina aayagoi bego tuta liliuna kuunovegu go, boda sitaoyaakobugu pasina nakae abóbwara bego sinumisa kom kuetunegu.’
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tuwo Yeisu amo nakae ikawanoi ikavava, niyana gagaina goi iduduwo idigo kana,
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tuwo tokamasayana isowóduwo ima go, aena be nimana areko goi bogina uutubaidi. Maisina nakae paaimina areko goi. Yeisuyana ilatuwokoidi idigo kana,
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 E kidi go Diyuuyadi badabadaidi boi simamaima Meri goi, Yeisu ina guinuwa sigite, e sinumise.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 E kidi go maniyedi sina Parisi yaidi goi Yeisu ina guinuwayana sitalavaite.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 E tauna kidi Tonúwala Gagaidi be Parisi idi tomoyamoya sikatuvagogu idi kotu gagaina manuna. Sima situgúguna sidigo kadi,
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Neta Tauyana tatagone nakae iguuinuwe, tomota liliudi bei sinumise go, da Roma bei sima kita ida Vada Kimaasabaina sitauwe be nakae ida tomota sikaumatedi!’
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 E tayamo koroto yaidi goi yoina Kaiyapasi. Iya Tonúwala Toolagaina tala amo goi. Tauyana idigo kana,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Manakae? Geya konuwonuwoneta bego kita ada dedevina manuna bego tayamo koroto itoboine ikámasa tomota liliuda ada katumapu go, kita Isileli ina bodao madabokida geya tavailaita ae?’
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 E moe Kaiyapasi ina livalayadi iidigedi geya toinina ina nuwonúwana goi geya, go sem tauyana Tonúwala Toolagaina tala amo goi, tauna Yaubada ina livala ikabivalevale bego Yeisu giyakainava bei ikámasa Isileli ina bodao adi katumapu.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ago geya Isileli ina bodao aditava manudi bei ikámasa geya, go sem itoboine Yaubada natunao bogina sisapasapa italigogoidi sima sieboda tayamo.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 E amo maliyalinayana goi siyupuyupu bego Tauyana sikaumate.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 E tauna iya go Yeisuyana geya tuwaina Diyuu yaidi goi ivamamaétala, go sem Tauyana kai ina tovatotowanayao taiyao Betani kakalave kana asa tayamo yoyowo kikina. Asayana yoina Eparaim. Amoko goi kakaaiyaka.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 E Diyuu adi Basitáwana Aikanina bogina ana kebukebu. Tuwo tomota badabadaidi idi kasa goi Aikayana manuna situko sina Yerusalema bego toinidi sikimasabedi Yaubada yaina namliyeta baige Aikayana siguinuwe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.