Atos 27
Golin New Testament (GVF_WBT) vs NVI
1 Ena Pesitas mile, “Itali gariba gul sipe nil mina Pol namua,” dire Pol te kanin paangwa yal taw kobe awli pi simil nen yal singaba ta tongwa. Yalini kaan Yulias milere yal bil Sisa inin simil nen taminin ta, yalini yal singaba ta milungwa.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Sipe ta Adiramitiam ai pisere ere ungwa na yal kobe ala obingire, sipe iray Esia gariba gul ai pirin nil binan dungwa nala di ongwa. Pirere Masedonia gariba gul ai ta kaan Tesalonaika, yal ta kaan Aristakas na ibal kobe bole para obinga.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kamin taangure Saidon ai pi bawa dungure, Yulias miriin pire Pol tere Pol ye nongwa ibal milungwa gul nangure, aa ki di yalini tenama dire, Yulias “Po,” di Pol tongwa.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ai ta i pisere ere pire gwi bilkaw sipe guman mina sungwa, ena Saipiras gariba gul koli gwi ta maakungwa binan obinga.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Silisia te Pambilia gariba kani pire Maira ai Ilisia gariba gul suna dungwa pi bawa dibinga.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Alekandiria ai sipe ta dungwa ere Itali gariba gul nala di erungure, simil nen yal singaba kanere na yal kobe awli ongure, sipe ala obinga.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Are kaun taw nil minin mina mone mone di pirere Naidas ai binan u bawa dibinba, konagi nega dungwa kwi nabinba, gwi kola maakungwa Kiri gariba gul binan bomai kamin pire, Salamoni ai pisere obinga.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Gariba binan wen iray mone mone di pire ai ta kaan Ai Wai Paangwa, pi milebinga. Ai iray Alasia ogu ai maala dungwa.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Na yal kobe baan araway iru ere milebingire, nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun u maala ongwa kwi nabinba, kol ki erangwa. Erangure Pol kiraan aa tere ka iru dungwa,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Yal kobe na ibal kobe sipe nil mina nabinba, kol ki wen eramua. Bona te sipe para wei sinangure, na ibal para nil ali nabina di piriwa.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Dimba sipe kenin erungwa yal te sipe kobaan, ka di simil nen yal singaba tongwa, ena yalini yalin kobe pirere Pol ka dungwa ta pirekungwa.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Sipe painangwa ai nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun mile painangwa, ai wai ta dekungwa, ena “Ai i pisere sipe nil minin mina pi Pinikis ai nabinwa,” dire ibal binanbile iru pirungwa. Pinikis ai sipe paangwa ai Kiri gariba gul dungwa. Ai iray nil wol gerungwa sipe mama dinama di pirungwa.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ena bomai kamin gwi mone mone di maangure, ibal kobe, “Nabinwa,” dire goma nomanin si pirungwa malia nala di pirere, kal obin dongwa sipe kule paalungwa gure yebe erere, Kiri gariba gul maala binan ongwa.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Omba gwi bilkaw wen kaan Kobil maarere, gariba mina maa ime ongwa.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Gwi maare sipe sungure, sipe guman kol gwi suna namba, paikungure pisere gwi sipe aa nu sungure, sipe imore ongwa.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Gariba mege ta, kaan Koda, bomai kamin dungwa obingire, gwi bilkaw maakungwa, konagi nega wen di erere sipe mege ta kan kule paalere, gure para di i sipe bil ala erungwa.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Sipe bil si pawa dinama di pirere, kan bilkaw sipe kan daangwa. Makalua ta bilkaw kaan Siritis ali sinama di kuril pirungwa, gal sel kan pu erere ala yongure, gwi sipe aa nu sungure imore ongwa.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Gwi bilkaw wen maa paangure, kamin taangure sipe bona taw pusi nil ali erungwa.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Kamin kwi taangure, sipe kalkan para na yal kobe inan pusi nil ali erebinga.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Baan araway are te kulmama kanekibingire te gwi bilkaw wen maa paangwa, eme u wai nabinga, nomanin ta si pirekebinga.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ena yal kobe baan araway komina ta nekere milungwa, Pol alere yalin kobe milungwa suna pire iru di tongwa, “Yal kobe, na ka diga i wiina eringire, Kiri gariba gul pisere sipe nil mina ukinamba. Ibal kobe giil pirekungure, bona i sutaw erungwa u maribe pekenamba
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 malia i yal kobe yobilaan bile milo. Yal ta gulekenangure, sipe tawle bu gulamua.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ena na kobanan God deminin si ana di tobinga milungure, yalini angel gilaa ure
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 iru di na tongwa, ‘Pol i kuril ta pirekio. Yal bil Sisa milungwa gul ale milanwa. God kal wai ere i tongure, ibal kobe i sipe bole para enga para wai milamua.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Iru di na tongwa i yal kobe yobilaan bile milo. Di na tongwa mere u maribe nangwa, pire gi di God teiwa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Sipe gariba mina sire bile pawa dinamua,” dungwa.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ena Sare sutan wei sungure, gilaa kaun sipe pirin nil kaan Ediria mina imore ongure, sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, ‘Gariba ta maala dimua,’ di pirungwa.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Kal ta obin dongwa kan kulere pusi nil ali erungure, nil main ali sungure guri i ala ere yal ta aan aa dire di kanere, ginin yal ta aan kawn muru aa dire dire kanungwa. Taw mile kwi erere ginin anan kole kole muru kawnan kole muru tawle ere kanungwa.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Sipe kobile bilkaw sire bile pawa dinama dire, kuril pirere, kal obin dongwa kaan anka, sui sui sipe muun kol kan kule paalere, kamin taanama dire, ana di milungwa.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, sipe mege kan kule mone mone di pusi nil ale erere, kakiibi dire bawle tere iru dungwa, “Kal obin dongwa kaan anka ta sipe guman kol kule paalabinwa,” dimba, si ere nala di pirungwa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pirimba Pol ka iru di simil nen yal singaba te simil nen kobe tongwa, “Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe sipe ala ta milekenangwa, ena i yal kobe u wai ta pekenanwa.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Dungure simil nen kobe kan sipe mege kule paalungwa si ole dungure, sipe mege inin nil minin mina ere ongwa.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Kamin taangwa u maala ongure, komina nenama dire, Pol kaman tere dungwa, “Sare sutan komina ta nekere imore suul milinwa.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Iru milinga i kawan diwa. I komina taw no. Nenanga niminin mile milanwa. I ibal wen baan ta pekenanwa.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Dire pare Pol komina birete irere, ibal kobe milungwa gul maki ye God tere, bege dire nongwa.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ibal kobe yobilaan bilere ibal para komina taw nongwa.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ibal binanbile, tu kandret sewenti sikis, sipe ala milungwa.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Komina ne kubin maare dodal milin mere kaan kaan pusi nil ali erungure, sipe kwi pilaan paire ere yebe ungwa.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ena kamin taangure pare, gariba gul kanere kaan pirekimba, guman ta makalua wai dungwa gul kanere ai iray sipe makalua mina yaa painama di pirungwa.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Pirere kal obin dongwa kaan anka, kan si keli sire nil ali dungwa pisere eri awlan ta sipe aa kiruul sungwa, kan kulungwa pu erere gwi sipe anu sinama dire gal sel ta sipe guman kol dungwa i mine kulungure, sipe makalua gul nala di ongwa.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Omba sipe makalua kuul ta nil ali dungwa, sire sipe guman kol yaa paangure, pirin nil bilkaw sire sipe mun kol sungwa sungwa sipe bile pawa dungwa.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Kanin paangwa yal kobe nil kuba sire si ere pekenama dire, simil nen kobe kanin paangwa yal kobe si gulala di pirungwa.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pirimba Pol u wai milama dire, simil nen yal singaba manaa di simil nen yal kobe tere iru dungwa, “Nil kuba sungwa yal kobe ole si nil ali pire, kuba sire gariba gul goma po.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Te imo milungwa eri palan mina te sipe eri pawa dungwa mina, aa te ire po.” Simil nen yal singaba kaman iru tongwa na ibal kobe para gariba gul u bawa dibinga.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.