Atos 27
Golin New Testament (GVF_WBT) vs NTLH
1 Ena Pesitas mile, “Itali gariba gul sipe nil mina Pol namua,” dire Pol te kanin paangwa yal taw kobe awli pi simil nen yal singaba ta tongwa. Yalini kaan Yulias milere yal bil Sisa inin simil nen taminin ta, yalini yal singaba ta milungwa.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Sipe ta Adiramitiam ai pisere ere ungwa na yal kobe ala obingire, sipe iray Esia gariba gul ai pirin nil binan dungwa nala di ongwa. Pirere Masedonia gariba gul ai ta kaan Tesalonaika, yal ta kaan Aristakas na ibal kobe bole para obinga.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Kamin taangure Saidon ai pi bawa dungure, Yulias miriin pire Pol tere Pol ye nongwa ibal milungwa gul nangure, aa ki di yalini tenama dire, Yulias “Po,” di Pol tongwa.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ai ta i pisere ere pire gwi bilkaw sipe guman mina sungwa, ena Saipiras gariba gul koli gwi ta maakungwa binan obinga.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Silisia te Pambilia gariba kani pire Maira ai Ilisia gariba gul suna dungwa pi bawa dibinga.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Alekandiria ai sipe ta dungwa ere Itali gariba gul nala di erungure, simil nen yal singaba kanere na yal kobe awli ongure, sipe ala obinga.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Are kaun taw nil minin mina mone mone di pirere Naidas ai binan u bawa dibinba, konagi nega dungwa kwi nabinba, gwi kola maakungwa Kiri gariba gul binan bomai kamin pire, Salamoni ai pisere obinga.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Gariba binan wen iray mone mone di pire ai ta kaan Ai Wai Paangwa, pi milebinga. Ai iray Alasia ogu ai maala dungwa.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Na yal kobe baan araway iru ere milebingire, nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun u maala ongwa kwi nabinba, kol ki erangwa. Erangure Pol kiraan aa tere ka iru dungwa,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Yal kobe na ibal kobe sipe nil mina nabinba, kol ki wen eramua. Bona te sipe para wei sinangure, na ibal para nil ali nabina di piriwa.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Dimba sipe kenin erungwa yal te sipe kobaan, ka di simil nen yal singaba tongwa, ena yalini yalin kobe pirere Pol ka dungwa ta pirekungwa.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Sipe painangwa ai nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun mile painangwa, ai wai ta dekungwa, ena “Ai i pisere sipe nil minin mina pi Pinikis ai nabinwa,” dire ibal binanbile iru pirungwa. Pinikis ai sipe paangwa ai Kiri gariba gul dungwa. Ai iray nil wol gerungwa sipe mama dinama di pirungwa.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ena bomai kamin gwi mone mone di maangure, ibal kobe, “Nabinwa,” dire goma nomanin si pirungwa malia nala di pirere, kal obin dongwa sipe kule paalungwa gure yebe erere, Kiri gariba gul maala binan ongwa.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Omba gwi bilkaw wen kaan Kobil maarere, gariba mina maa ime ongwa.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Gwi maare sipe sungure, sipe guman kol gwi suna namba, paikungure pisere gwi sipe aa nu sungure, sipe imore ongwa.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Gariba mege ta, kaan Koda, bomai kamin dungwa obingire, gwi bilkaw maakungwa, konagi nega wen di erere sipe mege ta kan kule paalere, gure para di i sipe bil ala erungwa.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Sipe bil si pawa dinama di pirere, kan bilkaw sipe kan daangwa. Makalua ta bilkaw kaan Siritis ali sinama di kuril pirungwa, gal sel kan pu erere ala yongure, gwi sipe aa nu sungure imore ongwa.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Gwi bilkaw wen maa paangure, kamin taangure sipe bona taw pusi nil ali erungwa.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Kamin kwi taangure, sipe kalkan para na yal kobe inan pusi nil ali erebinga.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Baan araway are te kulmama kanekibingire te gwi bilkaw wen maa paangwa, eme u wai nabinga, nomanin ta si pirekebinga.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ena yal kobe baan araway komina ta nekere milungwa, Pol alere yalin kobe milungwa suna pire iru di tongwa, “Yal kobe, na ka diga i wiina eringire, Kiri gariba gul pisere sipe nil mina ukinamba. Ibal kobe giil pirekungure, bona i sutaw erungwa u maribe pekenamba
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 malia i yal kobe yobilaan bile milo. Yal ta gulekenangure, sipe tawle bu gulamua.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ena na kobanan God deminin si ana di tobinga milungure, yalini angel gilaa ure
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 iru di na tongwa, ‘Pol i kuril ta pirekio. Yal bil Sisa milungwa gul ale milanwa. God kal wai ere i tongure, ibal kobe i sipe bole para enga para wai milamua.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Iru di na tongwa i yal kobe yobilaan bile milo. Di na tongwa mere u maribe nangwa, pire gi di God teiwa.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Sipe gariba mina sire bile pawa dinamua,” dungwa.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ena Sare sutan wei sungure, gilaa kaun sipe pirin nil kaan Ediria mina imore ongure, sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, ‘Gariba ta maala dimua,’ di pirungwa.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Kal ta obin dongwa kan kulere pusi nil ali erungure, nil main ali sungure guri i ala ere yal ta aan aa dire di kanere, ginin yal ta aan kawn muru aa dire dire kanungwa. Taw mile kwi erere ginin anan kole kole muru kawnan kole muru tawle ere kanungwa.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Sipe kobile bilkaw sire bile pawa dinama dire, kuril pirere, kal obin dongwa kaan anka, sui sui sipe muun kol kan kule paalere, kamin taanama dire, ana di milungwa.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, sipe mege kan kule mone mone di pusi nil ale erere, kakiibi dire bawle tere iru dungwa, “Kal obin dongwa kaan anka ta sipe guman kol kule paalabinwa,” dimba, si ere nala di pirungwa.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pirimba Pol ka iru di simil nen yal singaba te simil nen kobe tongwa, “Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe sipe ala ta milekenangwa, ena i yal kobe u wai ta pekenanwa.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Dungure simil nen kobe kan sipe mege kule paalungwa si ole dungure, sipe mege inin nil minin mina ere ongwa.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Kamin taangwa u maala ongure, komina nenama dire, Pol kaman tere dungwa, “Sare sutan komina ta nekere imore suul milinwa.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Iru milinga i kawan diwa. I komina taw no. Nenanga niminin mile milanwa. I ibal wen baan ta pekenanwa.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Dire pare Pol komina birete irere, ibal kobe milungwa gul maki ye God tere, bege dire nongwa.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ibal kobe yobilaan bilere ibal para komina taw nongwa.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ibal binanbile, tu kandret sewenti sikis, sipe ala milungwa.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Komina ne kubin maare dodal milin mere kaan kaan pusi nil ali erungure, sipe kwi pilaan paire ere yebe ungwa.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ena kamin taangure pare, gariba gul kanere kaan pirekimba, guman ta makalua wai dungwa gul kanere ai iray sipe makalua mina yaa painama di pirungwa.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Pirere kal obin dongwa kaan anka, kan si keli sire nil ali dungwa pisere eri awlan ta sipe aa kiruul sungwa, kan kulungwa pu erere gwi sipe anu sinama dire gal sel ta sipe guman kol dungwa i mine kulungure, sipe makalua gul nala di ongwa.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Omba sipe makalua kuul ta nil ali dungwa, sire sipe guman kol yaa paangure, pirin nil bilkaw sire sipe mun kol sungwa sungwa sipe bile pawa dungwa.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Kanin paangwa yal kobe nil kuba sire si ere pekenama dire, simil nen kobe kanin paangwa yal kobe si gulala di pirungwa.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pirimba Pol u wai milama dire, simil nen yal singaba manaa di simil nen yal kobe tere iru dungwa, “Nil kuba sungwa yal kobe ole si nil ali pire, kuba sire gariba gul goma po.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Te imo milungwa eri palan mina te sipe eri pawa dungwa mina, aa te ire po.” Simil nen yal singaba kaman iru tongwa na ibal kobe para gariba gul u bawa dibinga.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.