Atos 27

Golin New Testament (GVF_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ena Pesitas mile, “Itali gariba gul sipe nil mina Pol namua,” dire Pol te kanin paangwa yal taw kobe awli pi simil nen yal singaba ta tongwa. Yalini kaan Yulias milere yal bil Sisa inin simil nen taminin ta, yalini yal singaba ta milungwa.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Sipe ta Adiramitiam ai pisere ere ungwa na yal kobe ala obingire, sipe iray Esia gariba gul ai pirin nil binan dungwa nala di ongwa. Pirere Masedonia gariba gul ai ta kaan Tesalonaika, yal ta kaan Aristakas na ibal kobe bole para obinga.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Kamin taangure Saidon ai pi bawa dungure, Yulias miriin pire Pol tere Pol ye nongwa ibal milungwa gul nangure, aa ki di yalini tenama dire, Yulias “Po,” di Pol tongwa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ai ta i pisere ere pire gwi bilkaw sipe guman mina sungwa, ena Saipiras gariba gul koli gwi ta maakungwa binan obinga.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Silisia te Pambilia gariba kani pire Maira ai Ilisia gariba gul suna dungwa pi bawa dibinga.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Alekandiria ai sipe ta dungwa ere Itali gariba gul nala di erungure, simil nen yal singaba kanere na yal kobe awli ongure, sipe ala obinga.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Are kaun taw nil minin mina mone mone di pirere Naidas ai binan u bawa dibinba, konagi nega dungwa kwi nabinba, gwi kola maakungwa Kiri gariba gul binan bomai kamin pire, Salamoni ai pisere obinga.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Gariba binan wen iray mone mone di pire ai ta kaan Ai Wai Paangwa, pi milebinga. Ai iray Alasia ogu ai maala dungwa.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Na yal kobe baan araway iru ere milebingire, nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun u maala ongwa kwi nabinba, kol ki erangwa. Erangure Pol kiraan aa tere ka iru dungwa,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Yal kobe na ibal kobe sipe nil mina nabinba, kol ki wen eramua. Bona te sipe para wei sinangure, na ibal para nil ali nabina di piriwa.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Dimba sipe kenin erungwa yal te sipe kobaan, ka di simil nen yal singaba tongwa, ena yalini yalin kobe pirere Pol ka dungwa ta pirekungwa.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Sipe painangwa ai nimin sire gwi bilkaw maanangwa kaun mile painangwa, ai wai ta dekungwa, ena “Ai i pisere sipe nil minin mina pi Pinikis ai nabinwa,” dire ibal binanbile iru pirungwa. Pinikis ai sipe paangwa ai Kiri gariba gul dungwa. Ai iray nil wol gerungwa sipe mama dinama di pirungwa.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ena bomai kamin gwi mone mone di maangure, ibal kobe, “Nabinwa,” dire goma nomanin si pirungwa malia nala di pirere, kal obin dongwa sipe kule paalungwa gure yebe erere, Kiri gariba gul maala binan ongwa.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Omba gwi bilkaw wen kaan Kobil maarere, gariba mina maa ime ongwa.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Gwi maare sipe sungure, sipe guman kol gwi suna namba, paikungure pisere gwi sipe aa nu sungure, sipe imore ongwa.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Gariba mege ta, kaan Koda, bomai kamin dungwa obingire, gwi bilkaw maakungwa, konagi nega wen di erere sipe mege ta kan kule paalere, gure para di i sipe bil ala erungwa.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Sipe bil si pawa dinama di pirere, kan bilkaw sipe kan daangwa. Makalua ta bilkaw kaan Siritis ali sinama di kuril pirungwa, gal sel kan pu erere ala yongure, gwi sipe aa nu sungure imore ongwa.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Gwi bilkaw wen maa paangure, kamin taangure sipe bona taw pusi nil ali erungwa.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Kamin kwi taangure, sipe kalkan para na yal kobe inan pusi nil ali erebinga.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Baan araway are te kulmama kanekibingire te gwi bilkaw wen maa paangwa, eme u wai nabinga, nomanin ta si pirekebinga.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ena yal kobe baan araway komina ta nekere milungwa, Pol alere yalin kobe milungwa suna pire iru di tongwa, “Yal kobe, na ka diga i wiina eringire, Kiri gariba gul pisere sipe nil mina ukinamba. Ibal kobe giil pirekungure, bona i sutaw erungwa u maribe pekenamba
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 malia i yal kobe yobilaan bile milo. Yal ta gulekenangure, sipe tawle bu gulamua.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ena na kobanan God deminin si ana di tobinga milungure, yalini angel gilaa ure
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 iru di na tongwa, ‘Pol i kuril ta pirekio. Yal bil Sisa milungwa gul ale milanwa. God kal wai ere i tongure, ibal kobe i sipe bole para enga para wai milamua.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Iru di na tongwa i yal kobe yobilaan bile milo. Di na tongwa mere u maribe nangwa, pire gi di God teiwa.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Sipe gariba mina sire bile pawa dinamua,” dungwa.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ena Sare sutan wei sungure, gilaa kaun sipe pirin nil kaan Ediria mina imore ongure, sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, ‘Gariba ta maala dimua,’ di pirungwa.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kal ta obin dongwa kan kulere pusi nil ali erungure, nil main ali sungure guri i ala ere yal ta aan aa dire di kanere, ginin yal ta aan kawn muru aa dire dire kanungwa. Taw mile kwi erere ginin anan kole kole muru kawnan kole muru tawle ere kanungwa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Sipe kobile bilkaw sire bile pawa dinama dire, kuril pirere, kal obin dongwa kaan anka, sui sui sipe muun kol kan kule paalere, kamin taanama dire, ana di milungwa.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe, sipe mege kan kule mone mone di pusi nil ale erere, kakiibi dire bawle tere iru dungwa, “Kal obin dongwa kaan anka ta sipe guman kol kule paalabinwa,” dimba, si ere nala di pirungwa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pirimba Pol ka iru di simil nen yal singaba te simil nen kobe tongwa, “Sipe kobaan konagi erungwa yal kobe sipe ala ta milekenangwa, ena i yal kobe u wai ta pekenanwa.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Dungure simil nen kobe kan sipe mege kule paalungwa si ole dungure, sipe mege inin nil minin mina ere ongwa.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Kamin taangwa u maala ongure, komina nenama dire, Pol kaman tere dungwa, “Sare sutan komina ta nekere imore suul milinwa.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Iru milinga i kawan diwa. I komina taw no. Nenanga niminin mile milanwa. I ibal wen baan ta pekenanwa.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Dire pare Pol komina birete irere, ibal kobe milungwa gul maki ye God tere, bege dire nongwa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ibal kobe yobilaan bilere ibal para komina taw nongwa.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ibal binanbile, tu kandret sewenti sikis, sipe ala milungwa.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Komina ne kubin maare dodal milin mere kaan kaan pusi nil ali erungure, sipe kwi pilaan paire ere yebe ungwa.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ena kamin taangure pare, gariba gul kanere kaan pirekimba, guman ta makalua wai dungwa gul kanere ai iray sipe makalua mina yaa painama di pirungwa.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Pirere kal obin dongwa kaan anka, kan si keli sire nil ali dungwa pisere eri awlan ta sipe aa kiruul sungwa, kan kulungwa pu erere gwi sipe anu sinama dire gal sel ta sipe guman kol dungwa i mine kulungure, sipe makalua gul nala di ongwa.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Omba sipe makalua kuul ta nil ali dungwa, sire sipe guman kol yaa paangure, pirin nil bilkaw sire sipe mun kol sungwa sungwa sipe bile pawa dungwa.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Kanin paangwa yal kobe nil kuba sire si ere pekenama dire, simil nen kobe kanin paangwa yal kobe si gulala di pirungwa.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pirimba Pol u wai milama dire, simil nen yal singaba manaa di simil nen yal kobe tere iru dungwa, “Nil kuba sungwa yal kobe ole si nil ali pire, kuba sire gariba gul goma po.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Te imo milungwa eri palan mina te sipe eri pawa dungwa mina, aa te ire po.” Simil nen yal singaba kaman iru tongwa na ibal kobe para gariba gul u bawa dibinga.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.