Atos 22
Golin New Testament (GVF_WBT) vs NAA
1 “Na kebinan abinan kobe, te na abe kobe, na inan wariga main di teralga piro.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Dire yalini Kibiru ka inin dungure, ibal kobe pirere, pire unin wen si milungure, Pol taw ama ainere iru di tongwa,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Na Yuda ibal milia, na mina Silisia gariba gul ai ta kaan Tasas milere na kule yomba, na Yerusalem ai abila miligire, Gameliel yalini ka nil si na tongure, u ibal pire miliwa. Na ibal kobe sanamoi ka main paangwa mere, kaman na tongure, i yal kobe God konagi ere girin di milinga mere, na para iru ere miliwa.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Yesu kol bala di ibal tongwa duulin bile warungwa ibal kobe, na si gulala dire, giil pire tere yal abal para kanin sire, kanin paangwa ogu ala eriwa.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Yuda ka main kenin erungwa yal bil, te Yuda u ku bilungwa ibal para na ka digai, yalin kobe, ‘Kawen dimua,’ dinamua. Yalin kobe ka minin ganin bile Damaskas ai Yuda enin kobe tongwa na irere, Yesu gawlima kobe kanin si awli Yerusalem ure giil pirama dire, pi Damaskas ai obinwa.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pirere Damaskas ai maala obingire, omale kaun kamin mina naabilungwa, sine di na miliga gul eremua.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Na gaul sire ka di na tongwa piregire, iru dungwa, ‘Sol, aya, tameran i ere ki ere na tene?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Dungure na maan di tega, ‘Singabo, ibal ena miline?’ Digire yalini dungwa, ‘Nasarete ai nen Yesu, na miligire, i ere ki ere na tenwa.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Dungure yal kobe na bole para obinga, naabilungwa taran kanimba, ka di na tongwa, ta main pirekemua.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Na sirin bile yalini tega, ‘Singabo, na takal eralga pire di na tene?’ Digire Yesu Singaba di na tongwa, ‘I alere pi Damaskas ai suna pire i konagi eranga pire ibal ta ka di i tenamua.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Kamin naabilungwa na omilan sigi dungure, bole para obinga yal kobe na anan aa tere, awli Damaskas ai suna omua.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ai malai yal ta milungwa kaan Ananayas, Mose kile kaman ka pire wiina ere milungure, Yuda ibal kobe ain iray mile, ‘Yal wai milemua,’ dire gun ye yalini tomua.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yalini na miliga gul ure iru di na tongwa, ‘Na enan ta Sol, i omilin pilaa do.’ Dungure pare na omilan kaya pilaa dungure yalini kaniwa.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Yalini taw ama dungwa, ‘God kalkan erala di pirungure, i erana dire, te yalini kabin sire wai wen milungwa yal Yesu i kanana dire, te yalini inin ka dungwa pirana dire, na ibal kobe sanamoi gilekume God, yalini paale suna ere imua.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 I kalkan kanere, te ka dungwa piringa di maribe ere ibal para tenana dire, yalini konagi iru ere i tomua.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Tameran imore suul mile painane? I alere nil bil i tenangwa iyo. Yesu kaan gale yebe erangire, i kal digan ere taalime eringa kire di eramua.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Dungure na kwi Yerusalem ai pire Yuda ka main ogu bil ala ana di God te miliga kiibi kaniwa.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Kiibi kane Yesu Singaba kanegire, iru di na tongwa, ‘Na guunan kanan di Yerusalem ibal tengire pirekenangwa, ena maliagira Yerusalem ai pisere mugu di baan ta po.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Dungure na diga, ‘Yesu Singabo, na Yuda ka main ogu ta ta para pirere, pire gi di i tongwa ibal si kiranin bilere kanin paangwa ogu ala eriga, yalin kobe inin kanemua.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ibal kobe i di maribe erungwa yal Sitiben si gulungwa kaun na mile, para paamua, dire si gulungwa yal kobe galsuna na kenin ere miliwa.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Iru digire yalini di na tongwa, ‘Yuda milekungwa ibal tayan milungwa gul, i nusi eriga malia po.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ena ibal kobe pire milimba, maliaga ka dungwa i, nigi de wen pire gala dungwa, “Yalini gariba gul ta milekenamia, ena si gulo. Yalini kwi milangwa ta paikimua.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Dire nigi de wen pire kalgane ire, galsuna gule ere tariba kiire, ulgu kaana pusi yebe erungwa.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Simil nen kenin erungwa yal ka niminin mile di simil nen tongure, Pol awli ogu ala ongwa. Ibal kobe gala dire nigi de pire Pol tongwa mere yal singaba iray main pirala dire, “Koma kuba so,” di simil nen tongwa.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Di tomba koma kuba sirala dire, aan kawn kan kulungure, simil nen singaba ta maala milungwa Pol iru di yalini tongwa, “Orom ibal miligire, ka kol ole pire na tekungwa, goma koma kuba na sinanga, painamo?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Dungure simil nen singaba pirere, pi simil nen kenin erungwa yal milungwa gul pirere, iru sirin bile tongwa, “Yal ta i Orom ibal milemia, kanekino? Takal ere tene?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Iru dungure kenin erungwa yal iray Pol milungwa gul pirere, sirin bile tongwa, “I Orom ibal milin mo, ta milekin mo, di na to.” Dungure Pol mile, “Na miliwa,” dungwa.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 “Na tobe bil tega u Orom ibal miliwa,” dire kenin erungwa yal iray iru dungure, Pol dungwa, “I iru erinba, na abe mina na kule nongwa, Orom ibal miliwa.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Iru dungure sirala di erungwa ibal yalini piserungure, “Pol Orom ibal milungwa kanin siga, Orom kile kaman ka i sutaw eriwa,” dire simil nen kenin erungwa yal iru pire kuril pire milungwa.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kamin taangure Yuda ibal kobe Pol ka kol ere terala di pirungwa main wen pirala dire, simil nen kenin erungwa yal Pol kan sungwa pu erere, Yuda ka main kenin erungwa yal bil kobe te u ku bilungwa yal kobe para, “U ku bilo,” dungure u ku bilungure, Pol awli suna ongwa.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.