Rute 1
guz (GUZ) vs VC
1 Ase amatuko aria, ekero abagaambi ebiina barenge kogambera Abaisraeli, enchara enene ekaba ase ense yabo. Ase ayio, omonto oyomo o Bethlehemu, y’Aboyahudi, akaimoka amo na mokaye na abamura baye babere, akagenda komenya ase ense y’Abamoabu.
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 Omonto oria nigo arenge korokwa Elimeleki, na mokaye Naomi, na abamura baye babere Mahaloni na Kilioni. Barabwo nigo barenge Abaefarati ba Beteremu ya Boyahudi. Barabwo bakang’anya gochia ense ya Moabu bakamenya aroro.
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Elimeleki omosacha o Naomi agakwa, agatiga Naomi ore omotakaanwa, ore nabamura baye babere.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Barabwo bakanyuoma abaiseke b’Abamoabu; oyomo nigo are korokwa Oripa na oyonde Rutu. Magega kabamenyire aroro koreng’ana emiaka ikomi,
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 Mahaloni na Kilioni nabarabwo bagakwa. Igo Naomi agakwerwa omosacha oye na abamura baye babere.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Naomi kare agwo ase ense y’Abamoabu akaigwa ng’a Omonene ororeire abanto baye amaabera, obaeire endagera naende; ase ayio akamanora korua ense eria amo na baka bamura baye babere.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Barabwo bagatiga aase aaria bamenyete, bagachaaka orogendo koirana gochia ase ense y’Abayuda,
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Naomi agateebia baka bamura baye babere ng’a bairane, na kera oyomo agende komenya mwa ng’ina. Naende akabora, “Tiga Omonene abakorere amaya, buna inwe mwakoreire baria bakuure, boigo nainche mwankoreire.”
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Omonene abanchere kera oyomo oino anyuomwe naende, na anyore mwaye.
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 bakamoteebia, “Yaya, titokogotiga! Nigo torigetie kogenda amo naye ase abanto baino.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Korende Naomi akabairaneria, akabateebia, “Abana baane, irana mogende seino! Nase ki moganetie kogenda amo nainche? Inee! Ninyare naende korwa ase enda yane koibora abana bagochia kobanyuoma?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Abana baane, irana mogende seino, ekiagera inche nagotire mono, tinkonyuomwa naende. Nonya nare korengereria ng’a ninde nogosemeria, na onye nare konyora omosacha reero, nyibore abana abamura.
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 Inee, nkoganya mware goika bakine? Gose ngwetanga mware timonyuomwa nabasaacha bande? Taibo, abana baane! Amang’ana ane namakong’u mono ase more ase engencho Omonene ong’onchokeire.”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Naende bagachaaka korera mono goetania. Erio Oripa akanyunyunta ng’ina biara, akamotiga, korende Rutu akaanga komotiga.
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Ase igo Naomi agateebia Rutu, “Naama! Oripa, moka momura omwabo omosacha oo, oiranire ase abanto baye, na ase enyasae yaye. Naye irana, mogende komo!”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Korende Rutu akamoiraneria, “Tagonsorora ng’a ngotige. Tiga ngende amo naye. Aande onsi ase aye ogochia, nainche nao ndachie; na aande onsi ase aye oramenye, nainche nao ndamenye. Abanto bao mbabe abanto baane, na Nyasae oo nabe Nyasae one.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Aase aye orakwere, nainche nao ndakwere, na ntindekwe aroro. Tiga Omonene ang’e egesusuro ekenene kegima bono na kogenderera onye gento kende kegochia konyatanana korwa asore, otatiga amakweri oka.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Ekero Naomi arooche ng’a Rutu bwerure kogeenda amo nere, takwana gento kende.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Ase igo barabwo babere bakagenderera orogendo rwabo, goika bagaika Bethlehemu. Ekero baigete aroro, abanto bonsi b’omochie bakaeegaeega ase engencho yabo, na abakungu bakaboorania, bagoteeba, “Inee! Oyo Naomi?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Naomi akabateebia, “Timondoka Naomi, ndoke Mara, ekiagera Nyasae Omobui ondeteire obororo obonge.”
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Ekero nagendete nigo narenge omonda, korende Omonene ong’iranirie inde namaboko amasa. Nase ki rende mokondoka Naomi bono, ekero Omonene Omobui ang’onchokeire na ondeteire amaakwa?
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Naboigo Naomi airanete korwa ase ense y’Abamoabu amo na Rutu, oria Omomoabu, moka momura oye. Barabwo bagaika Bethlehemu ekero abanto konya bachakire kogesa esairi.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.