Rute 1
guz (GUZ) vs ARC
1 Ase amatuko aria, ekero abagaambi ebiina barenge kogambera Abaisraeli, enchara enene ekaba ase ense yabo. Ase ayio, omonto oyomo o Bethlehemu, y’Aboyahudi, akaimoka amo na mokaye na abamura baye babere, akagenda komenya ase ense y’Abamoabu.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Omonto oria nigo arenge korokwa Elimeleki, na mokaye Naomi, na abamura baye babere Mahaloni na Kilioni. Barabwo nigo barenge Abaefarati ba Beteremu ya Boyahudi. Barabwo bakang’anya gochia ense ya Moabu bakamenya aroro.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 Elimeleki omosacha o Naomi agakwa, agatiga Naomi ore omotakaanwa, ore nabamura baye babere.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Barabwo bakanyuoma abaiseke b’Abamoabu; oyomo nigo are korokwa Oripa na oyonde Rutu. Magega kabamenyire aroro koreng’ana emiaka ikomi,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Mahaloni na Kilioni nabarabwo bagakwa. Igo Naomi agakwerwa omosacha oye na abamura baye babere.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Naomi kare agwo ase ense y’Abamoabu akaigwa ng’a Omonene ororeire abanto baye amaabera, obaeire endagera naende; ase ayio akamanora korua ense eria amo na baka bamura baye babere.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Barabwo bagatiga aase aaria bamenyete, bagachaaka orogendo koirana gochia ase ense y’Abayuda,
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Naomi agateebia baka bamura baye babere ng’a bairane, na kera oyomo agende komenya mwa ng’ina. Naende akabora, “Tiga Omonene abakorere amaya, buna inwe mwakoreire baria bakuure, boigo nainche mwankoreire.”
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Omonene abanchere kera oyomo oino anyuomwe naende, na anyore mwaye.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 bakamoteebia, “Yaya, titokogotiga! Nigo torigetie kogenda amo naye ase abanto baino.”
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Korende Naomi akabairaneria, akabateebia, “Abana baane, irana mogende seino! Nase ki moganetie kogenda amo nainche? Inee! Ninyare naende korwa ase enda yane koibora abana bagochia kobanyuoma?
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Abana baane, irana mogende seino, ekiagera inche nagotire mono, tinkonyuomwa naende. Nonya nare korengereria ng’a ninde nogosemeria, na onye nare konyora omosacha reero, nyibore abana abamura.
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 Inee, nkoganya mware goika bakine? Gose ngwetanga mware timonyuomwa nabasaacha bande? Taibo, abana baane! Amang’ana ane namakong’u mono ase more ase engencho Omonene ong’onchokeire.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Naende bagachaaka korera mono goetania. Erio Oripa akanyunyunta ng’ina biara, akamotiga, korende Rutu akaanga komotiga.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Ase igo Naomi agateebia Rutu, “Naama! Oripa, moka momura omwabo omosacha oo, oiranire ase abanto baye, na ase enyasae yaye. Naye irana, mogende komo!”
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Korende Rutu akamoiraneria, “Tagonsorora ng’a ngotige. Tiga ngende amo naye. Aande onsi ase aye ogochia, nainche nao ndachie; na aande onsi ase aye oramenye, nainche nao ndamenye. Abanto bao mbabe abanto baane, na Nyasae oo nabe Nyasae one.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Aase aye orakwere, nainche nao ndakwere, na ntindekwe aroro. Tiga Omonene ang’e egesusuro ekenene kegima bono na kogenderera onye gento kende kegochia konyatanana korwa asore, otatiga amakweri oka.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ekero Naomi arooche ng’a Rutu bwerure kogeenda amo nere, takwana gento kende.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Ase igo barabwo babere bakagenderera orogendo rwabo, goika bagaika Bethlehemu. Ekero baigete aroro, abanto bonsi b’omochie bakaeegaeega ase engencho yabo, na abakungu bakaboorania, bagoteeba, “Inee! Oyo Naomi?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Naomi akabateebia, “Timondoka Naomi, ndoke Mara, ekiagera Nyasae Omobui ondeteire obororo obonge.”
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Ekero nagendete nigo narenge omonda, korende Omonene ong’iranirie inde namaboko amasa. Nase ki rende mokondoka Naomi bono, ekero Omonene Omobui ang’onchokeire na ondeteire amaakwa?
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Naboigo Naomi airanete korwa ase ense y’Abamoabu amo na Rutu, oria Omomoabu, moka momura oye. Barabwo bagaika Bethlehemu ekero abanto konya bachakire kogesa esairi.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.