Rute 1
guz (GUZ) vs NTLH
1 Ase amatuko aria, ekero abagaambi ebiina barenge kogambera Abaisraeli, enchara enene ekaba ase ense yabo. Ase ayio, omonto oyomo o Bethlehemu, y’Aboyahudi, akaimoka amo na mokaye na abamura baye babere, akagenda komenya ase ense y’Abamoabu.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Omonto oria nigo arenge korokwa Elimeleki, na mokaye Naomi, na abamura baye babere Mahaloni na Kilioni. Barabwo nigo barenge Abaefarati ba Beteremu ya Boyahudi. Barabwo bakang’anya gochia ense ya Moabu bakamenya aroro.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Elimeleki omosacha o Naomi agakwa, agatiga Naomi ore omotakaanwa, ore nabamura baye babere.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Barabwo bakanyuoma abaiseke b’Abamoabu; oyomo nigo are korokwa Oripa na oyonde Rutu. Magega kabamenyire aroro koreng’ana emiaka ikomi,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Mahaloni na Kilioni nabarabwo bagakwa. Igo Naomi agakwerwa omosacha oye na abamura baye babere.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Naomi kare agwo ase ense y’Abamoabu akaigwa ng’a Omonene ororeire abanto baye amaabera, obaeire endagera naende; ase ayio akamanora korua ense eria amo na baka bamura baye babere.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Barabwo bagatiga aase aaria bamenyete, bagachaaka orogendo koirana gochia ase ense y’Abayuda,
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Naomi agateebia baka bamura baye babere ng’a bairane, na kera oyomo agende komenya mwa ng’ina. Naende akabora, “Tiga Omonene abakorere amaya, buna inwe mwakoreire baria bakuure, boigo nainche mwankoreire.”
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Omonene abanchere kera oyomo oino anyuomwe naende, na anyore mwaye.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 bakamoteebia, “Yaya, titokogotiga! Nigo torigetie kogenda amo naye ase abanto baino.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Korende Naomi akabairaneria, akabateebia, “Abana baane, irana mogende seino! Nase ki moganetie kogenda amo nainche? Inee! Ninyare naende korwa ase enda yane koibora abana bagochia kobanyuoma?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Abana baane, irana mogende seino, ekiagera inche nagotire mono, tinkonyuomwa naende. Nonya nare korengereria ng’a ninde nogosemeria, na onye nare konyora omosacha reero, nyibore abana abamura.
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 Inee, nkoganya mware goika bakine? Gose ngwetanga mware timonyuomwa nabasaacha bande? Taibo, abana baane! Amang’ana ane namakong’u mono ase more ase engencho Omonene ong’onchokeire.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Naende bagachaaka korera mono goetania. Erio Oripa akanyunyunta ng’ina biara, akamotiga, korende Rutu akaanga komotiga.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Ase igo Naomi agateebia Rutu, “Naama! Oripa, moka momura omwabo omosacha oo, oiranire ase abanto baye, na ase enyasae yaye. Naye irana, mogende komo!”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Korende Rutu akamoiraneria, “Tagonsorora ng’a ngotige. Tiga ngende amo naye. Aande onsi ase aye ogochia, nainche nao ndachie; na aande onsi ase aye oramenye, nainche nao ndamenye. Abanto bao mbabe abanto baane, na Nyasae oo nabe Nyasae one.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Aase aye orakwere, nainche nao ndakwere, na ntindekwe aroro. Tiga Omonene ang’e egesusuro ekenene kegima bono na kogenderera onye gento kende kegochia konyatanana korwa asore, otatiga amakweri oka.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Ekero Naomi arooche ng’a Rutu bwerure kogeenda amo nere, takwana gento kende.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Ase igo barabwo babere bakagenderera orogendo rwabo, goika bagaika Bethlehemu. Ekero baigete aroro, abanto bonsi b’omochie bakaeegaeega ase engencho yabo, na abakungu bakaboorania, bagoteeba, “Inee! Oyo Naomi?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Naomi akabateebia, “Timondoka Naomi, ndoke Mara, ekiagera Nyasae Omobui ondeteire obororo obonge.”
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Ekero nagendete nigo narenge omonda, korende Omonene ong’iranirie inde namaboko amasa. Nase ki rende mokondoka Naomi bono, ekero Omonene Omobui ang’onchokeire na ondeteire amaakwa?
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Naboigo Naomi airanete korwa ase ense y’Abamoabu amo na Rutu, oria Omomoabu, moka momura oye. Barabwo bagaika Bethlehemu ekero abanto konya bachakire kogesa esairi.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.