Neemias 5
guz (GUZ) vs NTLH
1 Abanto bande, abasacha na abakungu babo, bakarera na kwemurungania ase Abayahudi bamwabo.
1 Algum tempo depois, muitas pessoas, tanto homens como mulheres, começaram a reclamar contra os seus patrícios judeus.
2 Abande bagateeba, “Intwe amo nabana baito, abamura na abaiseke, nigo tore abange, ntoganetie tonyore endagera torie, erinde togenderere koba moyo.”
2 Alguns diziam: — As nossas famílias são grandes, e precisamos de trigo para nos alimentarmos e continuarmos vivos.
3 Boigo abande bagateeba, “Intwe nkobeeka tore amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ne chinyomba chiaito, bionsi bibe intenenera; bono otoe endagera, ekiagera tore nenchara.”
3 Outros diziam: — Para não morrermos de fome, nós tivemos de penhorar os nossos campos, as nossas plantações de uvas e as nossas casas a fim de comprar trigo.
4 Na abande bagateeba, “Twasabire chitaabu singo igoro y’amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ase ogoakana ebango ase omorwoti.
4 E outros, ainda, disseram: — Tivemos de pedir dinheiro emprestado para pagar ao rei os impostos sobre os nossos campos e plantações de uvas.
5 Bono emebere yaito nabo ere nengencho enene buna ey’abaminto, na abana baito nigo bare nengencho enene buna ababo, ko bono rora, yatobetereirie kobeeka abana baito, abamura na abaiseke, ase obosomba. Abaiseke baito bande baikire koba abasomba, korende intwe titobwati okobua kw’ogotanga ring’ana erio tiriba bo, ekiagera abanto abaao nabwo babwate amaremo aito amo nemegondo yaito y’emesabibu.”
5 Acontece que nós somos da mesma raça dos nossos patrícios judeus, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, nós temos de fazer com que os nossos filhos trabalhem como escravos. Algumas das nossas filhas já foram vendidas como escravas. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas plantações de uvas foram tomados de nós.
6 Ekero naigwete amang’ana ’ebirero biabo nkaba nendamwamu enene;
6 Quando eu, Neemias, ouvi essas queixas, fiquei zangado
7 Nkarengereria inche omonyene gokora egento ase engencho y’ayio. Ngasoera abanto basikire na abatang’ani, nkabateebia, “Inwe nigo mokwenyorera ebitoki korwa ase abamino.” Erio nkarangeria omoganda omonene gocha kogamba igoro y’amang’ana ayio,
7 e resolvi fazer alguma coisa. Repreendi as autoridades do povo e os oficiais e disse: — Vocês estão explorando os seus irmãos! Depois de pensar nisso, eu reuni todo o povo a fim de tratar desse problema
8 nkayoteebia, “Intwe ase okonyara gwaito twabooririe Abayahudi baminto tokabairania korwa ase abanto b’ebisaku ebio ase baoonetigwe gochia, korende inwe nigo mokoonia abanto bamino, erinde intwe tobaboorie korwa ase more tobairanie.” Abaanene baria tibabwate nonya nering’ana erimo baare kobairaneria, korende nigo bakirete-kiri.
8 e disse: — De acordo com as nossas posses, nós temos comprado dos estrangeiros os nossos patrícios judeus que tiveram de se vender a eles como escravos. E agora vocês, que são judeus, estão forçando os seus próprios patrícios a se venderem a vocês! As autoridades ficaram caladas e não acharam nada para responder.
9 Erio naende nkabateebia, “Amang’ana aya mogokora tari amaya. Inee! Tebagwenereti momoiroke Nyasae oito ase orogendo rwaino, erio nario abanto b’ebisaku, ababisa baito, batabe nengencho y’ogotochaya?
9 Então eu disse: — O que vocês estão fazendo é errado! Vocês deviam
10 Inche omonyene amo nabaminto, na abasomba baane, twarure chitaabu na endagera singo; bono totige koboria ebinto ebio, titoakanwa.
10 Eu, e os meus companheiros, e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e trigo ao povo. E agora vamos perdoar essa dívida.
11 Bono rituko ria reero bairanerie ebio bionsi baboreretigwe baakane: amaremo abo, na emegondo y’emesabibu na ey’emezeituni, edivai, ne chinyomba amo nebitoki bie chitaabu mwabeire mokoboria.”
11 Portanto, vocês também, perdoem todas as dívidas deles — dinheiro, vinho ou azeite. E devolvam agora mesmo os seus campos, as suas plantações de uvas e de oliveiras e as suas casas!
12 Erio abatang’ani abwo bakairaneria, bagateeba, “Goika toiranie ebinto ebio, gose titoboria ebitoki korwa ase bare; ntokore buna gwateebire.” Agwo nkarangeria abakuani batianie abatang’ani abwo barie eira ng’a bakore buna bateebetigwe.
12 As autoridades responderam: — Está bem. Nós vamos fazer o que você está dizendo. Vamos devolver as propriedades e não vamos cobrar as dívidas. Então eu chamei os sacerdotes e fiz as autoridades jurarem que cumpririam essa promessa.
13 Erio ngasamunsa omoringo bw’omwambaro one, ngateba, “Naboigo kera oyomo oyotaikerania eira yaye, Nyasae amosamunse korwa ase abanto b’enyomba yaye, na korwa ase ebinto babwate. Ee, asamunswe abe bosa.”
13 Depois tirei a faixa que usava na cintura e a sacudi. E disse: — É assim que Deus vai sacudir qualquer um de vocês que não cumprir a sua promessa. Deus tirará dele a sua casa e tudo o que ele tem e o deixará sem nada. E todos os que estavam ali disseram: — Aí louvaram a Deus, o
14 Ase engaki eria yonsi y’emiaka ikomi na ebere, ekero narenge omogabana bw’ense ya Yuda, korwa omwaka bw’emerongo ebere, goika omwaka bw’emerongo etato na ebere, bw’okogamba kw’Aritasasita, inche gose abanto baminto titwariete endagera omogabana agwenerete koegwa.
14 Durante os doze anos em que fui governador da terra de Judá, desde o ano vinte do reinado de Artaxerxes até o ano trinta e dois, nem eu nem os meus parentes comemos a comida a que eu tinha direito como governador.
15 Kera omogambi ontang’anerete kogamba nigo arenge kobeeka egurube endito igoro ase abanto na kobaboria barue endagera, na edivai, amo ne chitaabu chisekeli chi’echifeta emerongo ene. Nonya nabasomba babo nabo bakorerete abanto. Inche tinakorete buna abagaambi abwo, ekiagera nigo namoirogete Nyasae.
15 Antes de mim, os governadores tinham sido uma carga para o povo e haviam exigido que o povo pagasse quarenta barras de prata por dia a fim de comprar comida e vinho. Até os seus empregados exploravam o povo. Mas eu agi de modo diferente porque temia a Deus .
16 Inche nigo nakorete omokia, nkagenderera koagacha orwaki, gose titwagorete oboremo bonde, na abasomba baane nigo babete amo nainche ase ogokora emeremo eria.
16 Trabalhei com todas as minhas forças na reconstrução da muralha e não comprei nenhuma propriedade. E todos os meus empregados ajudaram na reconstrução.
17 Abayahudi amo nabatang’ani babo abarenge koragera amo nainche nigo barenge rigana erimo, na emerongo etano. Naende abanto b’ebisaku binde abamenyete ase chinsemo chiaito chionsi nigo barenge gocha baragera amo nainche.
17 Também hospedei na minha casa cento e cinquenta judeus e os seus chefes, além de todas as pessoas das nações vizinhas que vinham à minha casa.
18 Kera rituko endagera narenge korua neng’ombe eyemo, ne ching’ondi chinoru isano nemo, amo ne chingoko; na kera rituko ria ikomi nigo narenge korua ebirandi ebinge biroisirie korwa ase amasankwa, bire nedivai. Ase ebinto ebio bionsi tinarenge gosaba endagera eria abagaambi bagwenerete koegwa, ekiagera abanto abwo nigo babogoretie egurube endito.
18 Todos os dias eu mandava preparar um boi, seis ovelhas das melhores e muitas galinhas. E cada dez dias eu mandava vir uma nova remessa de vinho. Mas eu sabia que o povo tinha de trabalhar no pesado; por isso, não pedi o dinheiro da comida a que eu, como governador, tinha direito.
19 Aye Nyasae one, ong’inyore ong’e amaya koreng’ana buna amaya nakoreire abanto aba.
19 “Ó Deus, eu te peço que leves em conta tudo o que fiz por este povo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.