Neemias 5
guz (GUZ) vs ARIB
1 Abanto bande, abasacha na abakungu babo, bakarera na kwemurungania ase Abayahudi bamwabo.
1 Então se levantou um grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Abande bagateeba, “Intwe amo nabana baito, abamura na abaiseke, nigo tore abange, ntoganetie tonyore endagera torie, erinde togenderere koba moyo.”
2 Pois havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e nossas filhas somos muitos; que se nos dê trigo, para que comamos e vivamos.
3 Boigo abande bagateeba, “Intwe nkobeeka tore amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ne chinyomba chiaito, bionsi bibe intenenera; bono otoe endagera, ekiagera tore nenchara.”
3 Também havia os que diziam: Estamos empenhando nossos campos, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo durante esta fome.
4 Na abande bagateeba, “Twasabire chitaabu singo igoro y’amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ase ogoakana ebango ase omorwoti.
4 Havia ainda outros que diziam: Temos tomado dinheiro emprestado até para o tributo do rei sobre os nossos campos e as nossas vinhas.
5 Bono emebere yaito nabo ere nengencho enene buna ey’abaminto, na abana baito nigo bare nengencho enene buna ababo, ko bono rora, yatobetereirie kobeeka abana baito, abamura na abaiseke, ase obosomba. Abaiseke baito bande baikire koba abasomba, korende intwe titobwati okobua kw’ogotanga ring’ana erio tiriba bo, ekiagera abanto abaao nabwo babwate amaremo aito amo nemegondo yaito y’emesabibu.”
5 Ora, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos como os filhos deles; e eis que estamos sujeitando nossos filhos e nossas filhas para serem servos, e algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não está em nosso poder evitá-lo, pois outros têm os nossos campos e as nossas vinhas.
6 Ekero naigwete amang’ana ’ebirero biabo nkaba nendamwamu enene;
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor, e estas palavras, muito me indignei.
7 Nkarengereria inche omonyene gokora egento ase engencho y’ayio. Ngasoera abanto basikire na abatang’ani, nkabateebia, “Inwe nigo mokwenyorera ebitoki korwa ase abamino.” Erio nkarangeria omoganda omonene gocha kogamba igoro y’amang’ana ayio,
7 Então consultei comigo mesmo; depois contendi com do nobres e com os magistrados, e disse-lhes: Estais tomando juros, cada um de seu irmão. E ajuntei contra eles uma grande assembléia.
8 nkayoteebia, “Intwe ase okonyara gwaito twabooririe Abayahudi baminto tokabairania korwa ase abanto b’ebisaku ebio ase baoonetigwe gochia, korende inwe nigo mokoonia abanto bamino, erinde intwe tobaboorie korwa ase more tobairanie.” Abaanene baria tibabwate nonya nering’ana erimo baare kobairaneria, korende nigo bakirete-kiri.
8 E disse-lhes: Nós, segundo as nossas posses, temos resgatado os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às nações; e vós venderíeis os vossos irmãos, ou seriam vendidos a nós? Então se calaram, e não acharam o que responder.
9 Erio naende nkabateebia, “Amang’ana aya mogokora tari amaya. Inee! Tebagwenereti momoiroke Nyasae oito ase orogendo rwaino, erio nario abanto b’ebisaku, ababisa baito, batabe nengencho y’ogotochaya?
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis; porventura não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos povos, os nosso inimigos?
10 Inche omonyene amo nabaminto, na abasomba baane, twarure chitaabu na endagera singo; bono totige koboria ebinto ebio, titoakanwa.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços lhes temos emprestado dinheiro e trigo. Deixemos, peço-vos este ganho.
11 Bono rituko ria reero bairanerie ebio bionsi baboreretigwe baakane: amaremo abo, na emegondo y’emesabibu na ey’emezeituni, edivai, ne chinyomba amo nebitoki bie chitaabu mwabeire mokoboria.”
11 Restituí-lhes hoje os seus campos, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também a centésima parte do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que deles tendes exigido.
12 Erio abatang’ani abwo bakairaneria, bagateeba, “Goika toiranie ebinto ebio, gose titoboria ebitoki korwa ase bare; ntokore buna gwateebire.” Agwo nkarangeria abakuani batianie abatang’ani abwo barie eira ng’a bakore buna bateebetigwe.
12 Então disseram: Nós lho restituiremos, e nada lhes pediremos; faremos assim como dizes. Então, chamando os sacerdotes, fi-los jurar que fariam conforme prometeram.
13 Erio ngasamunsa omoringo bw’omwambaro one, ngateba, “Naboigo kera oyomo oyotaikerania eira yaye, Nyasae amosamunse korwa ase abanto b’enyomba yaye, na korwa ase ebinto babwate. Ee, asamunswe abe bosa.”
13 Também sacudi as minhas vestes, e disse: Assim sacuda Deus da sua casa e do seu trabalho todo homem que não cumprir esta promessa; assim mesmo seja ele sacudido e despojado. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram ao Senhor; e o povo fez conforme a sua promessa.
14 Ase engaki eria yonsi y’emiaka ikomi na ebere, ekero narenge omogabana bw’ense ya Yuda, korwa omwaka bw’emerongo ebere, goika omwaka bw’emerongo etato na ebere, bw’okogamba kw’Aritasasita, inche gose abanto baminto titwariete endagera omogabana agwenerete koegwa.
14 Além disso, desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte até o anos trinta e dois do rei Artaxerxes, isto é, por doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão devido ao governador.
15 Kera omogambi ontang’anerete kogamba nigo arenge kobeeka egurube endito igoro ase abanto na kobaboria barue endagera, na edivai, amo ne chitaabu chisekeli chi’echifeta emerongo ene. Nonya nabasomba babo nabo bakorerete abanto. Inche tinakorete buna abagaambi abwo, ekiagera nigo namoirogete Nyasae.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo, e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata; e até os seus moços dominavam sobre o povo. Porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Inche nigo nakorete omokia, nkagenderera koagacha orwaki, gose titwagorete oboremo bonde, na abasomba baane nigo babete amo nainche ase ogokora emeremo eria.
16 Também eu prossegui na obra deste muro, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Abayahudi amo nabatang’ani babo abarenge koragera amo nainche nigo barenge rigana erimo, na emerongo etano. Naende abanto b’ebisaku binde abamenyete ase chinsemo chiaito chionsi nigo barenge gocha baragera amo nainche.
17 Sentavam-se à minha mesa cento e cinqüenta homens dentre os judeus e os magistrados, além dos que vinham ter conosco dentre as nações que estavam ao redor de nós.
18 Kera rituko endagera narenge korua neng’ombe eyemo, ne ching’ondi chinoru isano nemo, amo ne chingoko; na kera rituko ria ikomi nigo narenge korua ebirandi ebinge biroisirie korwa ase amasankwa, bire nedivai. Ase ebinto ebio bionsi tinarenge gosaba endagera eria abagaambi bagwenerete koegwa, ekiagera abanto abwo nigo babogoretie egurube endito.
18 Ora, o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também se preparavam aves e, de dez em dez dias, provisão de toda qualidade de vinho. Todavia, nem por isso exigi o pão devido ao governador, porquanto a servidão deste povo era pesada.
19 Aye Nyasae one, ong’inyore ong’e amaya koreng’ana buna amaya nakoreire abanto aba.
19 Lembra-te de mim para teu bem, ó meu Deus, e de tudo quanto tenho feito em prol deste povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.