Neemias 5

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Abanto bande, abasacha na abakungu babo, bakarera na kwemurungania ase Abayahudi bamwabo.
1 Foi grande, porém, o clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Abande bagateeba, “Intwe amo nabana baito, abamura na abaiseke, nigo tore abange, ntoganetie tonyore endagera torie, erinde togenderere koba moyo.”
2 Porque havia os que diziam: Somos muitos, nós, nossos filhos e nossas filhas; que se nos dê trigo, para que comamos e vivamos.
3 Boigo abande bagateeba, “Intwe nkobeeka tore amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ne chinyomba chiaito, bionsi bibe intenenera; bono otoe endagera, ekiagera tore nenchara.”
3 Também houve os que diziam: As nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas hipotecamos para tomarmos trigo nesta fome.
4 Na abande bagateeba, “Twasabire chitaabu singo igoro y’amaremo aito, na emegondo yaito y’emesabibu, ase ogoakana ebango ase omorwoti.
4 Houve ainda os que diziam: Tomamos dinheiro emprestado até para o tributo do rei, sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 Bono emebere yaito nabo ere nengencho enene buna ey’abaminto, na abana baito nigo bare nengencho enene buna ababo, ko bono rora, yatobetereirie kobeeka abana baito, abamura na abaiseke, ase obosomba. Abaiseke baito bande baikire koba abasomba, korende intwe titobwati okobua kw’ogotanga ring’ana erio tiriba bo, ekiagera abanto abaao nabwo babwate amaremo aito amo nemegondo yaito y’emesabibu.”
5 No entanto, nós somos da mesma carne como eles, e nossos filhos são tão bons como os deles; e eis que sujeitamos nossos filhos e nossas filhas para serem escravos, algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não está em nosso poder evitá-lo; pois os nossos campos e as nossas vinhas já são de outros.
6 Ekero naigwete amang’ana ’ebirero biabo nkaba nendamwamu enene;
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor e estas palavras, muito me aborreci.
7 Nkarengereria inche omonyene gokora egento ase engencho y’ayio. Ngasoera abanto basikire na abatang’ani, nkabateebia, “Inwe nigo mokwenyorera ebitoki korwa ase abamino.” Erio nkarangeria omoganda omonene gocha kogamba igoro y’amang’ana ayio,
7 Depois de ter considerado comigo mesmo, repreendi os nobres e magistrados e lhes disse: Sois usurários, cada um para com seu irmão; e convoquei contra eles um grande ajuntamento.
8 nkayoteebia, “Intwe ase okonyara gwaito twabooririe Abayahudi baminto tokabairania korwa ase abanto b’ebisaku ebio ase baoonetigwe gochia, korende inwe nigo mokoonia abanto bamino, erinde intwe tobaboorie korwa ase more tobairanie.” Abaanene baria tibabwate nonya nering’ana erimo baare kobairaneria, korende nigo bakirete-kiri.
8 Disse-lhes: nós resgatamos os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às gentes, segundo nossas posses; e vós outra vez negociaríeis vossos irmãos, para que sejam vendidos a nós?
9 Erio naende nkabateebia, “Amang’ana aya mogokora tari amaya. Inee! Tebagwenereti momoiroke Nyasae oito ase orogendo rwaino, erio nario abanto b’ebisaku, ababisa baito, batabe nengencho y’ogotochaya?
9 Então, se calaram e não acharam o que responder. Disse mais: não é bom o que fazeis; porventura não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos gentios, os nossos inimigos?
10 Inche omonyene amo nabaminto, na abasomba baane, twarure chitaabu na endagera singo; bono totige koboria ebinto ebio, titoakanwa.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços lhes demos dinheiro emprestado e trigo. Demos de mão a esse empréstimo.
11 Bono rituko ria reero bairanerie ebio bionsi baboreretigwe baakane: amaremo abo, na emegondo y’emesabibu na ey’emezeituni, edivai, ne chinyomba amo nebitoki bie chitaabu mwabeire mokoboria.”
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também o centésimo do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite, que exigistes deles.
12 Erio abatang’ani abwo bakairaneria, bagateeba, “Goika toiranie ebinto ebio, gose titoboria ebitoki korwa ase bare; ntokore buna gwateebire.” Agwo nkarangeria abakuani batianie abatang’ani abwo barie eira ng’a bakore buna bateebetigwe.
12 Então, responderam: Restituir-lhes-emos e nada lhes pediremos; faremos assim como dizes. Então, chamei os sacerdotes e os fiz jurar que fariam segundo prometeram.
13 Erio ngasamunsa omoringo bw’omwambaro one, ngateba, “Naboigo kera oyomo oyotaikerania eira yaye, Nyasae amosamunse korwa ase abanto b’enyomba yaye, na korwa ase ebinto babwate. Ee, asamunswe abe bosa.”
13 Também sacudi o meu regaço e disse: Assim o faça Deus, sacuda de sua casa e de seu trabalho a todo homem que não cumprir esta promessa; seja sacudido e despojado. E toda a congregação respondeu: Amém! E louvaram o Senhor ; e o povo fez segundo a sua promessa.
14 Ase engaki eria yonsi y’emiaka ikomi na ebere, ekero narenge omogabana bw’ense ya Yuda, korwa omwaka bw’emerongo ebere, goika omwaka bw’emerongo etato na ebere, bw’okogamba kw’Aritasasita, inche gose abanto baminto titwariete endagera omogabana agwenerete koegwa.
14 Também desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o vigésimo ano até ao trigésimo segundo ano do rei Artaxerxes, doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão devido ao governador.
15 Kera omogambi ontang’anerete kogamba nigo arenge kobeeka egurube endito igoro ase abanto na kobaboria barue endagera, na edivai, amo ne chitaabu chisekeli chi’echifeta emerongo ene. Nonya nabasomba babo nabo bakorerete abanto. Inche tinakorete buna abagaambi abwo, ekiagera nigo namoirogete Nyasae.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo e lhe tomaram pão e vinho, além de quarenta siclos de prata; até os seus moços dominavam sobre o povo, porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Inche nigo nakorete omokia, nkagenderera koagacha orwaki, gose titwagorete oboremo bonde, na abasomba baane nigo babete amo nainche ase ogokora emeremo eria.
16 Antes, também na obra deste muro fiz reparação, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Abayahudi amo nabatang’ani babo abarenge koragera amo nainche nigo barenge rigana erimo, na emerongo etano. Naende abanto b’ebisaku binde abamenyete ase chinsemo chiaito chionsi nigo barenge gocha baragera amo nainche.
17 Também cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados e os que vinham a nós, dentre as gentes que estavam ao nosso redor, eram meus hóspedes.
18 Kera rituko endagera narenge korua neng’ombe eyemo, ne ching’ondi chinoru isano nemo, amo ne chingoko; na kera rituko ria ikomi nigo narenge korua ebirandi ebinge biroisirie korwa ase amasankwa, bire nedivai. Ase ebinto ebio bionsi tinarenge gosaba endagera eria abagaambi bagwenerete koegwa, ekiagera abanto abwo nigo babogoretie egurube endito.
18 O que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também à minha custa eram preparadas aves e, de dez em dez dias, muito vinho de todas as espécies; nem por isso exigi o pão devido ao governador, porquanto a servidão deste povo era grande.
19 Aye Nyasae one, ong’inyore ong’e amaya koreng’ana buna amaya nakoreire abanto aba.
19 Lembra-te de mim para meu bem, ó meu Deus, e de tudo quanto fiz a este povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.