Neemias 2
guz (GUZ) vs NVI
1 Ase rituko erimo, ase omotienyi o Nisani, omwaka bw’emerongo ebere bw’okogamba kw’Aritasasita, edivai ekarentwa asare, na inche nkayeimokia, nkamoyea. Inche konya tinana koba nomoichano ase obosio bwaye ase engaki ende yonsi.
1 No mês de nisã do vigésimo ano do rei Artaxerxes, na hora de servir-lhe o vinho, levei-o ao rei. Nunca antes eu tinha estado triste na presença dele;
2 Ase ayio omorwoti akambooria, “Nase ki okororekana kore nomoichano iga, naye tori omorwaire? Ekio tikeri egento ekeao otatiga obororo bore ase enkoro yao.”
2 Por isso o rei me perguntou: "Por que o seu rosto parece tão triste, se você não está doente? Essa tristeza só, pode ser do coração! " Com muito medo,
3 nkamoiraneria ngateeba, “Aye omorwoti ochie kare! Inki keragere tindorekana inde nomoichano ekero omochie oria o Yerusalemu, aase chimbeera chie chisokoro chiane chire, ogendererete koba ritombe, na ebiita biaye biasarigwe nomorero?”
3 eu disse ao rei: "Que o rei viva para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, se a cidade em que estão sepultados os meus pais está em ruínas, e as suas portas foram destruídas pelo fogo? "
4 Erio omorwoti akambooria, “Ngento ki oganetie okorerwe?”
4 O rei me disse: "O que você gostaria de pedir? " Então orei ao Deus dos céus,
5 Erio ngateebia omorwoti, “Onye yakogweneire aye omorwoti, na inche, omosomba oo, nanyora ogwancherwa ase obosio bwao, ong’e ribaga ngende ase ense y’Abayuda, ase omochie oria ase chisokoro chiane chiatindegetwe, erinde nyoagache naende.”
5 e respondi ao rei: "Se for do agrado do rei e se o seu servo puder contar com a benevolência do rei, que ele me deixe ir à cidade de Judá onde meus pais estão enterrados, para que eu possa reconstruí-la".
6 Omorwoti akambooria (eting’ana mokaye yaikaransete agwo ensemo asare), “Nengaki eng’ana naki oganetie kogenda, naende indi orairane?” Ekero naroche ng’a omorwoti bwanchire kong’a ribaga, nkamoteebia engaki ndairane.
6 Então o rei, com a rainha sentada ao seu lado, perguntou-me: "Quanto tempo levará a viagem? Quando você voltará? " Marquei um prazo com o rei, e ele concordou que eu fosse.
7 Naende ngateebia omorwoti, “Onye kwanyancheire, indikere amarube ng’irere abagaambi b’orogongo rore bosongo y’orooche rw’Eufarati, erinde bang’e ribaga ng’eteo ngende goika ng’ike ase ense ya Yuda.
7 E a seguir acrescentei: Se for do agrado do rei, que me dê cartas aos governadores do Trans-Eufrates para que me deixem passar até chegar a Judá.
8 Naende orike riruube rinde ase Asafu, omorendi bwe rinani ri’omorwoti, komoteebia ang’e emete ngochia koroiseria emetobwa y’ebiita bi’eburi ere ase Hekalu, na ey’okoagachera orwaki rw’omochie, boigo ney’okoagachera enyomba yane ase nkomenya.” Omorwoti agankorera ayio onsi namoboretie, ekiagera okoboko okuya kwa Nyasae one nigo kwarenge amo nainche.
8 Que me dê também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, para que ele me forneça madeira para as vigas das portas da cidadela que fica junto ao templo, do muro da cidade e da residência que irei ocupar. Visto que a bondosa mão de Deus estava sobre mim, o rei atendeu os meus pedidos.
9 Erio omorwoti agatoma amo nainche abasikari, na abariini chibarasi, akang’a riruube nkairera abagaambi abarenge bosongo y’orooche roria, nkabaria.
9 Com isso fui aos governadores do Trans-Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei. O rei fez-me acompanhar uma escolta de oficiais do exército e de cavaleiros.
10 Korende ekero Sanibalati korwa Beti-Horoni, na Tobia, omonene bw’orogongo rw’Abaamoni, baigwete ng’a omonto gete ochire gokorera Abaisraeli amaya, bakagechigwa bakaba nekeririanda ekenene mono.
10 Sambalate, o horonita, e Tobias, o oficial amonita, ficaram muito irritados quando que alguém estava interessado no bem dos israelitas.
11 Ase igo ngacha Yerusalemu, nkabeerao ase engaki y’amatuko atato.
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de três dias de permanência ali,
12 Erio nkaimoka botuko amo nabaanto bande bake. Tinatebeetie monto onde amang’ana Nyasae konya abekire ime ase enkoro yane, ayio narenge gochia gokorera Yerusalemu. Barasi ende yonsi tiyarenge nainche otatiga eria nariinete ekero nachete.
12 saí de noite com alguns dos meus amigos. Eu não havia contado a ninguém o que o meu Deus havia posto em meu coração que eu fizesse por Jerusalém. Não levava nenhum outro animal além daquele em que eu estava montado.
13 Ase obotuko obwo ngaetera ase Egeita kie Rikura, gochia ase Ensoko y’Enchoka, ngaika ase Egeita ki’Eubi, nkarata chindwaki chia Yerusalemu, echio chiatagoretwe, na ebiita biaye biria biasaretigwe nomorero.
13 De noite saí pela porta do Vale na direção da fonte do Dragão e da porta do Esterco, examinando o muro de Jerusalém que havia sido derrubado, e suas portas, que haviam sido destruídas pelo fogo.
14 Naende ngaeta gochia ase Egeita gi’Ensoko na ase Ritibo ri’Omorwoti, korende aase akabora ase ebarasi eria nariinete egoetera.
14 Fui até a porta da Fonte e do tanque do rei, mas ali não havia espaço para o meu animal passar;
15 Ase obotuko obwo nkagenda ase rikura, nkarata orwaki rwo mochie, erio nkairanera aase naeterete, ase Egeita kie Rikura.
15 por isso subi o vale, de noite, examinando o muro. Finalmente voltei e tornei a entrar pela porta do Vale.
16 Abaanene b’ensemo eria tibamanyete ase nagendete, gose eki narenge gokora, ekiagera konya tindateebia Abayahudi gento, gose abakuani, gose abanto basikire, gose abanene, gose abanto bande bonsi abaare gocha gokora emeremo.
16 Os oficiais não sabiam aonde eu tinha ido ou o que eu estava fazendo, pois até então eu não tinha dito nada aos judeus, aos sacerdotes, aos nobres, aos oficiais e aos outros que iriam realizar a obra.
17 Korende bono nkabateebia, “Mwarorire emechando yatonyorire aa: Yerusalemu otagoirwe, na ebiita biaye biasambirwe. Inchuo toagache naende orwaki rwa Yerusalemu, erinde titobaisa kogenderera koba nobosooku bw’ogochaywa.”
17 Então eu lhes disse: Vocês estão vendo a situação terrível em que estamos: Jerusalém está em ruínas, e suas portas foram destruídas pelo fogo. Venham, vamos reconstruir o muro de Jerusalém, para que não fiquemos mais nesta situação humilhante.
18 Naende nkabateebia ng’a okoboko kwa Nyasae one nigo kwarenge amo nainche gonkorera amaya, boigo nkabateebia amang’ana ’Aritasasita omorwoti antebetie.
18 Também lhes contei como Deus tinha sido bondoso comigo e o que o rei me tinha dito. Eles responderam: "Sim, vamos começar a reconstrução". E se encorajaram para esse bom projeto.
19 Korende ekero Sanibalati korwa Beti-Horoni, na Tobia, omonene bw’orogongo rw’Abaamoni, na Gesemu Omoarabu, baigwete amang’ana ayio, bagatosekerera na gotochecheria, bakabooria, “Ngento ki eke mogokora? Nigo mogochia kwanga timoigwera omorwoti?”
19 Quando, porém, Sambalate, o horonita, Tobias, o oficial amonita, e Gesém, o árabe, souberam disso, zombaram de nós, desprezaram-nos e perguntaram: "O que é isso que vocês estão fazendo? Estão se rebelando contra o rei? "
20 Erio nkairaneria, nkabateebia, “Nyasae o igoro nere oratoe obobui; ase ayio intwe, abasomba baye, ngochaka tore nkoagacha. Korende inwe timobwati egetari kende gionsi aiga, gose timobwati oboronge gose okoinyorwa konde gwonsi ase Yerusalemu.”
20 Eu lhes respondi: O Deus dos céus fará que sejamos bem sucedidos. Nós, os seus servos, começaremos a reconstrução, mas, no que lhes diz respeito, vocês não têm parte nem direito legal sobre Jerusalém, e em sua história não há nada de memorável que favoreça vocês!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.