Neemias 2

guz (GUZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ase rituko erimo, ase omotienyi o Nisani, omwaka bw’emerongo ebere bw’okogamba kw’Aritasasita, edivai ekarentwa asare, na inche nkayeimokia, nkamoyea. Inche konya tinana koba nomoichano ase obosio bwaye ase engaki ende yonsi.
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 Ase ayio omorwoti akambooria, “Nase ki okororekana kore nomoichano iga, naye tori omorwaire? Ekio tikeri egento ekeao otatiga obororo bore ase enkoro yao.”
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 nkamoiraneria ngateeba, “Aye omorwoti ochie kare! Inki keragere tindorekana inde nomoichano ekero omochie oria o Yerusalemu, aase chimbeera chie chisokoro chiane chire, ogendererete koba ritombe, na ebiita biaye biasarigwe nomorero?”
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 Erio omorwoti akambooria, “Ngento ki oganetie okorerwe?”
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 Erio ngateebia omorwoti, “Onye yakogweneire aye omorwoti, na inche, omosomba oo, nanyora ogwancherwa ase obosio bwao, ong’e ribaga ngende ase ense y’Abayuda, ase omochie oria ase chisokoro chiane chiatindegetwe, erinde nyoagache naende.”
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Omorwoti akambooria (eting’ana mokaye yaikaransete agwo ensemo asare), “Nengaki eng’ana naki oganetie kogenda, naende indi orairane?” Ekero naroche ng’a omorwoti bwanchire kong’a ribaga, nkamoteebia engaki ndairane.
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 Naende ngateebia omorwoti, “Onye kwanyancheire, indikere amarube ng’irere abagaambi b’orogongo rore bosongo y’orooche rw’Eufarati, erinde bang’e ribaga ng’eteo ngende goika ng’ike ase ense ya Yuda.
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 Naende orike riruube rinde ase Asafu, omorendi bwe rinani ri’omorwoti, komoteebia ang’e emete ngochia koroiseria emetobwa y’ebiita bi’eburi ere ase Hekalu, na ey’okoagachera orwaki rw’omochie, boigo ney’okoagachera enyomba yane ase nkomenya.” Omorwoti agankorera ayio onsi namoboretie, ekiagera okoboko okuya kwa Nyasae one nigo kwarenge amo nainche.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 Erio omorwoti agatoma amo nainche abasikari, na abariini chibarasi, akang’a riruube nkairera abagaambi abarenge bosongo y’orooche roria, nkabaria.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Korende ekero Sanibalati korwa Beti-Horoni, na Tobia, omonene bw’orogongo rw’Abaamoni, baigwete ng’a omonto gete ochire gokorera Abaisraeli amaya, bakagechigwa bakaba nekeririanda ekenene mono.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Ase igo ngacha Yerusalemu, nkabeerao ase engaki y’amatuko atato.
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 Erio nkaimoka botuko amo nabaanto bande bake. Tinatebeetie monto onde amang’ana Nyasae konya abekire ime ase enkoro yane, ayio narenge gochia gokorera Yerusalemu. Barasi ende yonsi tiyarenge nainche otatiga eria nariinete ekero nachete.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 Ase obotuko obwo ngaetera ase Egeita kie Rikura, gochia ase Ensoko y’Enchoka, ngaika ase Egeita ki’Eubi, nkarata chindwaki chia Yerusalemu, echio chiatagoretwe, na ebiita biaye biria biasaretigwe nomorero.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Naende ngaeta gochia ase Egeita gi’Ensoko na ase Ritibo ri’Omorwoti, korende aase akabora ase ebarasi eria nariinete egoetera.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 Ase obotuko obwo nkagenda ase rikura, nkarata orwaki rwo mochie, erio nkairanera aase naeterete, ase Egeita kie Rikura.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Abaanene b’ensemo eria tibamanyete ase nagendete, gose eki narenge gokora, ekiagera konya tindateebia Abayahudi gento, gose abakuani, gose abanto basikire, gose abanene, gose abanto bande bonsi abaare gocha gokora emeremo.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 Korende bono nkabateebia, “Mwarorire emechando yatonyorire aa: Yerusalemu otagoirwe, na ebiita biaye biasambirwe. Inchuo toagache naende orwaki rwa Yerusalemu, erinde titobaisa kogenderera koba nobosooku bw’ogochaywa.”
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 Naende nkabateebia ng’a okoboko kwa Nyasae one nigo kwarenge amo nainche gonkorera amaya, boigo nkabateebia amang’ana ’Aritasasita omorwoti antebetie.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Korende ekero Sanibalati korwa Beti-Horoni, na Tobia, omonene bw’orogongo rw’Abaamoni, na Gesemu Omoarabu, baigwete amang’ana ayio, bagatosekerera na gotochecheria, bakabooria, “Ngento ki eke mogokora? Nigo mogochia kwanga timoigwera omorwoti?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Erio nkairaneria, nkabateebia, “Nyasae o igoro nere oratoe obobui; ase ayio intwe, abasomba baye, ngochaka tore nkoagacha. Korende inwe timobwati egetari kende gionsi aiga, gose timobwati oboronge gose okoinyorwa konde gwonsi ase Yerusalemu.”
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.