Marcos 6
guz (GUZ) vs NVT
1 Yeso akarua agwo, agaika ase ense yaye omonyene; aborokigwa baye bakamotunyana.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Na ekero gi’Esabato agachaaka kworokereria ase esinagogi; abange abamoigwete bagakumia, bagateebania, “Oyo ng’ai anyorire aya? Mbong’aini ki obo aeirwe oyo? Ogokora gwe chinguru ki oko okonene kogokoreka ase amaboko aye?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Oyo tari oria omobaachi, omwana o Mariamu, momura omwabo Yakobo, na Yose, na Yuda, na Simioni, na basubati bamwabo tibari aiga seito?” Bakagechigwa nere.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yeso akabateebia, “Omobani takomocha gosikwa, otatiga ase ense yaye, na ase eamate yaye, na ase enka yaye.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Gose tanyara gokora ogokora gwe chinguru aroro, otatiga abegete amaboko aye igoro ase abarwaire bake, akabagwenia.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Agakumia ase engencho y’ogotegena kwabo.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Akarangeria baria ikomi na babere, agachaaka kobatoma babere babere, akabaa okobua igoro ase ebirecha bi’eubi;
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 akabakaania tibaira gento ase orogendo rwabo, otatiga enyimbo yoka. Tibaira nonya nomogati, nonya nesaro, nonya nechitaabu ase ebimoya biabo.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Korende babeeke ebikoroto, ko tibeboyia chianga ibere.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Akabateebia, “Enyomba ende yonsi ase moraroisigwe, mobeere aroro goika ekero moraimoke korwa aase aria.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Na kera aase abanto batabaroiseti inwe, gose kobaigwa, komokorua aroro, mokong’onte orotu rore inse ase amagoro aino, robe kirori ase bare.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Bagasoka, bakarandia ng’a abanto baonchoke.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Bagaseria ebirecha ebinge, bagaaka abanto abange amaguta, abwo barenge abarwaire, bakabagwenia.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Omorwoti Herode akaigwa amang’ana, ekiagera erieta ria Yeso konya riakumire kera ase. Abanto bande bakaboora, “Yohana Omobatisi obokire korwa ase abakuure, nakio gekogera chinguru echi chigokora emeremo ime asare.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Korende abande bakaboora, “N’Elija.” Na abande bakaboora, “Oyo nomobani, gose nigo anga buna oyomo bw’ababani.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Korende Herode agachia koyaigwa, akabora, “Oyio Yohana oria nanachete omotwe, obokire.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Inaki Herode omonyene nigo atomete abanto kobwata Yohana, akamosiba echela ase engencho ya Herodia moka Filipo momura omwabo, oria Herode atwarete,
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 ekiagera Yohana amokanetie Herode, “Tai boronge ase ore komenyana na moka momura omino.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Nabo oria Herodia akaba nokogecha asare, akarigia komoita, korende tanyara,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 ekiagera Herode nairogete Yohana, konya omanyire ng’a nomonto omooronge, omochenu, akamorenda. Nigo anchete komoigwa, nonya orenge goichana mono kamoigure.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Rituko rigwenerete rigaika Herodia akanyora ribaga ekero Herode ase rituko ri’okoinyora okoiborwa kwaye ekero akora omoyega ase abatang’ani bare inse yaye, na abatang’ani b’esegi, na abanto abanene ba Galili.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Erio omoiseke bwe Herodia gasoa gotenga, akagokia Herode amo nabwo baikaransete nere ase omoyega. Omorwoti agateebia omoiseke oria, “Nsabe kende gionsi ekio origetie, na inche ninkoe.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Akamoriera eira, “Kende gionsi ekio orarigie korwa ase ’nde ninkoe, nonya nekeng’ese ki’oborwoti bwane.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Omoiseke oria agasoka, akaboria ng’ina, “Inki ’ndasabe?” Ng’ina akamoiraneria, “Omotwe o Yohana Omobatisi.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Erio kegima agasoa nomoayerero ase obosio bw’omorwoti, agasaba, akabora, “Nindigetie ong’e omotwe o Yohana Omobatisi bono iga ase esani.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Omorwoti akaba nomoichano mono, korende ase engencho ye chiira chiaye, na ase engencho y’abwo baikaransete ase omoyega, tarigetie kwanga.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Erio kegima omorwoti agatoma omorwani oyomo, agachiika ng’a omotwe o Yohana orentwe. Omorwani oria akagenda akamonacha omotwe aria echela ime,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 akayorenta ore ase esani, akayoa omoiseke oria, na omoiseke oria akayoa ng’ina.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ekero aborokigwa ba Yohana baigwete amang’ana aya, bakagenda bakabogoria egetondo, bakagetindeka.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Abatomwa bakairana ase Yeso, bakamoteebia onsi ayabakorete, na amang’ana onsi aya aborokereretie.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Akabateebia, “Inchuo inwe mweka, togende aase abanto batari, motimoke ake.” Inaki abanto abange mbarengeo, bagocha na bakogenda; goika Yeso n’aborokigwa baye tibanyora ribaga ri’okoria.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Bakagenda ase obwato, aase abobisi, atari nabaanto.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Abanto bakabarora bakogenda, abange ase abwo bakabamanya, bakaminyoka bwango korwa ase emechie yonsi, batang’ane goika asare.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Yeso agachia goika korwa ase obwato, akarora omoganda omonene, akabarorera amaabera, ekiagera barenge buna ching’ondi chitari nomorisia: agachaaka koborokereria amang’ana amange.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Goika chinsa chinyinge chi’omobaso chigaeta, aborokigwa baye bakamochiera, bakaboora, “Aase aa negesomo, na bono riagorobire.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Kae abanto aba ribaga, erinde bagende emechie na ebinyoro, aria na aaria, begorere endagera.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Korende Yeso akabairaneria, “Inwe bae endagera.” Bakamobooria “Inee! Togende togore emegati ye chidinari amagana abere, tobae barie?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Akababoria, “Emegati nerenga mobwate? Genda morore!” Bagachia komanya bakaboora, “Netano, ne chinswe ibere.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Yeso akabachiika aborokigwa baye baabaikaransie bonsi, ebiombe, ebiombe, ase obonyansi obobese.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Bagaikaransa ase chindwaro, echinde rigana erimo na echinde emerongo etano.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Erio Yeso akabogoria emegati eria etano ne chinswe chiria ibere, akarigereria igoro, akabisesenia, agasamunyora emegati eria, akaa aborokigwa baye babiterekere abanto, ne chinswe chiria ibere, akabagabera bonsi.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Bonsi bakaria, bakaigota.
42 Todos comeram à vontade,
43 Bagasangereria ebisamunye biasamunyogete, na ebio bigaichoria ebitonga ikomi na bibere, naboigo nebisamunye bie chinswe.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Na abasacha abariete emegati eria nigo barenge chilifu isano.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Erio Yeso akabetereria aborokigwa baye bariine obwato, bamotang’anere kogenda ng’umbu goika Bethisaida ekero are koa omoganda ribaga ogende.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Magega gakorire gokwana nabarabwo, akagenda egetunwa gosaba.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Riachia koba mogoroba, obwato bokaba enyancha gati, na ere bweka ase ense enyomo.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Akabarora bagwechanda bagwata amaache nemegango, ekiagera omwaga nigo obatangete. Koreng’ana ekero ki’oborendi bwa kane bwa botuko agacha ase bare, ogotaara igoro ase enyancha, akarigia kobaetania.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Barabwo bagachia komorora ogotaara ase enyancha igoro, bagakaga ng’a nerirengari, bagaaka eriogi,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 ekiagera bonsi abamorooche mbaondogete. Bwango Yeso agakwana nabarabwo, akabateebia, “Remia chinkoro! Ninche. Timoiroka!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Akariina ime ase obwato ase bare; omwaga ogakira. Aborokigwa bagaichana mono,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 ekiagera tibamanyete amang’ana y’emegati eria, korende chinkoro chiabo nigo chiarenge chinkong’u.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ekero bambokire bagaika ense ya Genesareti, bakabeeka ekeroochi.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Bagachia gosoka korwa ase obwato, abanto bakamanya Yeso bwango,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 bakaminyoka, bagaetanana ense eria yonsi, bagachaaka kobogoria abarwaire bare ase amarere abo, bakagenda kera aase baigwete ng’a nao are.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Kera aase are kogenda ase ebinyoro, gose emechie, gose emegondo, bakabeeka abarwaire ase chichiiro, bakamosorora ng’a abae ribaga bakune nonya nomokoba bw’eanga yaye; na abwo bonsi abamokunete bakagwena.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.