Marcos 5
guz (GUZ) vs VC
1 Bagaika ng’umbu y’enyancha, goika ense y’Abageraseni.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Yeso agachia goika korwa obwato; agwo akaumerana nomonto okorwa ase chimbeera obwatire nekerecha ki’eubi.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Obomenyo bwaye nigo bwarenge aria ase chimbeera. Monto onde tarenge ore konyara komosiba nonya nase ebinyuri,
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 ekiagera nigo arenge konya osibirwe ara aange ne chingataare na ebinyuri, abibutora ebinyuri biria, na kobuna‐buna chingataare chiria, na onde tarenge ore ne chinguru chi’okomobua.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Na botambe, botuko na mobaso, nao arenge ase chimbeera na ebitunwa, okona‐korera na gwekeba‐keba namagena.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Agachia korora Yeso korwa are, akaminyoka chimbero, akamosasiima;
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 agaaka eriogi, okobora, “Inaki inde naye aye Yeso, Omwana o Nyasae Ore Igoro Mono? Nagotianirie ase Nyasae ng’a tonchanda”,
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 ekiagera Yeso konya ogetebirie, “Aye ekerecha ki’eubi, karwe ase omonto oyo!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Yeso akamobooria, “Erieta riao naki okorokwa?” Akairaneria, “Erieta riane n’Elegioni abasigari chilifu isano nemo na goetani erombe y’ abanto, ekiagera nabange tore.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Erio ere agasorora Yeso mono tabiira isiko y’ense eria.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Aria ase egetunwa ndiarengeo riicho rinene rie chimbeche riare korisia.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ebirecha bionsi bikamosorora, bikaboora, “Toire ase chimbeche, tonyare gosoa ase chirochio.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Akabia ribaga. Ebirecha biria bi’eubi bigasoka, bigasoa ase chimbeche chiria; riicho riria rigatirimboka bwango gochia ase egeturunkano, goika chikagwa enyancha ime. Igo chiarenge koreng’ana chilifu ibere, chikarimera nyancha ime.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Abarisia bagatama, bakararia amang’ana aya ase omochie na ebinyoro. Abanto bagasooka barore amang’ana aorokire.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Bagachiera Yeso, bakarora omonto oria obwatire nomoganda bw’ebirecha oikaransete, bweboyetie chianga, ore nebirengererio ebironge bakairoka.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Na baria abayaroche bakaorokia amang’ana amonyorire oria obwatire nebirecha, na amang’ana ye chimbeche.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Bagachaaka gosorora Yeso arue ase ense yabo.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ekero Yeso achia koriina obwato ime, oria obwatire nebirecha akamosorora ng’a abe amo nere.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yeso tamwanchera, korende akamoteebia, “Genda nka bwoo ase abamino, obateebie amang’ana amanene ay’Omonene agokoreire, naende buna akororeire amaabera.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Akagenda bwoye, agachaaka koraria ase Dekapoli amang’ana aya Yeso amokoreire. Abanto bonsi bagakumia.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Yeso kambokire naende koirana ng’umbu nobwato boria, omoganda omonene okamosangererekanera; ere nigo arenge ensemo y’enyancha.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Omonto oyomo bw’abanene b’esinagogi agacha, erieta riaye Yairo. Agachia komoorora, akagwa ase amagoro aye,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 akamosorora mono, akabora, “Omonene, omoiseke one omoke oisire gokwa. Nagosabire, oche obeke okoboko kwao igoro yaye, anyare kogwena, abe moyo.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Bono Yeso akaimoka akagenda amo nere.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Narengeo omokungu oyomo orenge noborwaire bw’okorua amanyinga ase engaki y’emiaka ikomi na ebere.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ere nigo achandegete mono ase amaboko y’abarwaria abange. Ere konya osiareire ebinto bionsi arenge nabio, tagwenigwa nonya ng’ake, korende obogima bwaye bokamentekana koba obobe kobua.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Konya oigure amang’ana igoro ya Yeso, agaeta ase omoganda korwa magega, agakuna eanga yaye,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 ekiagera nigo ateebete, “Kondakune chianga chiaye chioka, ningwene.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Erio kegima ensoko y’amanyinga aye egakama: akaigwa omobere oye ng’a ogwenire korwa ase oborwaire bwaye.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Erio agwo Yeso akamanya ase omoyo oye ng’a chinguru chiarure asare, akeonchora gati ase omoganda, akabora, “Ning’o okuna chianga chiane?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Aborokigwa baye bakamoteebia, “Norooche omoganda oyo buna okomigete, na aye gokoboria: Ning’o onkuna?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Korende Yeso akarigereria chinsemo chionsi, erinde arore oria okora ring’ana erio.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Na omokungu oria agasogwa nomoondoko na okoiguswa, akamanya eriamonyorire, agacha akamogwera, akamoorokeria ekeene gionsi.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yeso akamoteebia, “Omoiseke one, okwegena kwao gwakogwenirie, genda nomorembe, ogwene korwa ase oborwaire bwao.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ekero Yeso agendererete gokwana, abanto korwa ase enyomba y’omotang’ani bw’esinagogi bagaacha, bakaboora, “Enyaroka yao yakuure. Inki okona‐koroseria Omworokia rende?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Korende Yeso tancha gotegerera ring’ana riria rigotebwa, agateebia omotang’ani oria bw’esinagogi, “Toiroka, egene rioka.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Gose tanchete monto onde amotuny’ane, otatiga Petero, na Yakobo, na Yohana momura omwabo Yakobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Bagaika enyomba y’omonene oria bw’esinagogi; akarora rirorooche, na abanto bakorera nokweumia okonge.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Agachia gosoa, akabateebia, “Inaki mogokora rirorooche na korera? Omwana takweti, korende nigo araire.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Bakamosekerera. Korende gaikire kobasokia isiko bonsi, akaira ise omwana, na ng’ina, na aborokigwa baye batato abwo barenge amo nere, agasoa ime ase omwana oria arenge.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Akamobwata okoboko omoiseke oria omoke, akamoteebia, “Talitha kumi”, okoonchorwa kwaye, “Tenena aye enyaroka.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Erio agwo omoiseke oria omoke akaimoka akagenda, ere konya okoorire emiaka ikomi na ebere. Erio bagakumia ogokumia okonene.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Yeso akabakuurera ng’a monto onde tamanya amang’ana ayio, akabachiika bae omoiseke oria endagera arie.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.