Marcos 5
guz (GUZ) vs ARA
1 Bagaika ng’umbu y’enyancha, goika ense y’Abageraseni.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yeso agachia goika korwa obwato; agwo akaumerana nomonto okorwa ase chimbeera obwatire nekerecha ki’eubi.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Obomenyo bwaye nigo bwarenge aria ase chimbeera. Monto onde tarenge ore konyara komosiba nonya nase ebinyuri,
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 ekiagera nigo arenge konya osibirwe ara aange ne chingataare na ebinyuri, abibutora ebinyuri biria, na kobuna‐buna chingataare chiria, na onde tarenge ore ne chinguru chi’okomobua.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Na botambe, botuko na mobaso, nao arenge ase chimbeera na ebitunwa, okona‐korera na gwekeba‐keba namagena.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Agachia korora Yeso korwa are, akaminyoka chimbero, akamosasiima;
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 agaaka eriogi, okobora, “Inaki inde naye aye Yeso, Omwana o Nyasae Ore Igoro Mono? Nagotianirie ase Nyasae ng’a tonchanda”,
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 ekiagera Yeso konya ogetebirie, “Aye ekerecha ki’eubi, karwe ase omonto oyo!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Yeso akamobooria, “Erieta riao naki okorokwa?” Akairaneria, “Erieta riane n’Elegioni abasigari chilifu isano nemo na goetani erombe y’ abanto, ekiagera nabange tore.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Erio ere agasorora Yeso mono tabiira isiko y’ense eria.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Aria ase egetunwa ndiarengeo riicho rinene rie chimbeche riare korisia.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ebirecha bionsi bikamosorora, bikaboora, “Toire ase chimbeche, tonyare gosoa ase chirochio.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Akabia ribaga. Ebirecha biria bi’eubi bigasoka, bigasoa ase chimbeche chiria; riicho riria rigatirimboka bwango gochia ase egeturunkano, goika chikagwa enyancha ime. Igo chiarenge koreng’ana chilifu ibere, chikarimera nyancha ime.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Abarisia bagatama, bakararia amang’ana aya ase omochie na ebinyoro. Abanto bagasooka barore amang’ana aorokire.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Bagachiera Yeso, bakarora omonto oria obwatire nomoganda bw’ebirecha oikaransete, bweboyetie chianga, ore nebirengererio ebironge bakairoka.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na baria abayaroche bakaorokia amang’ana amonyorire oria obwatire nebirecha, na amang’ana ye chimbeche.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Bagachaaka gosorora Yeso arue ase ense yabo.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ekero Yeso achia koriina obwato ime, oria obwatire nebirecha akamosorora ng’a abe amo nere.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeso tamwanchera, korende akamoteebia, “Genda nka bwoo ase abamino, obateebie amang’ana amanene ay’Omonene agokoreire, naende buna akororeire amaabera.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Akagenda bwoye, agachaaka koraria ase Dekapoli amang’ana aya Yeso amokoreire. Abanto bonsi bagakumia.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Yeso kambokire naende koirana ng’umbu nobwato boria, omoganda omonene okamosangererekanera; ere nigo arenge ensemo y’enyancha.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Omonto oyomo bw’abanene b’esinagogi agacha, erieta riaye Yairo. Agachia komoorora, akagwa ase amagoro aye,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 akamosorora mono, akabora, “Omonene, omoiseke one omoke oisire gokwa. Nagosabire, oche obeke okoboko kwao igoro yaye, anyare kogwena, abe moyo.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Bono Yeso akaimoka akagenda amo nere.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Narengeo omokungu oyomo orenge noborwaire bw’okorua amanyinga ase engaki y’emiaka ikomi na ebere.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ere nigo achandegete mono ase amaboko y’abarwaria abange. Ere konya osiareire ebinto bionsi arenge nabio, tagwenigwa nonya ng’ake, korende obogima bwaye bokamentekana koba obobe kobua.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Konya oigure amang’ana igoro ya Yeso, agaeta ase omoganda korwa magega, agakuna eanga yaye,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ekiagera nigo ateebete, “Kondakune chianga chiaye chioka, ningwene.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Erio kegima ensoko y’amanyinga aye egakama: akaigwa omobere oye ng’a ogwenire korwa ase oborwaire bwaye.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Erio agwo Yeso akamanya ase omoyo oye ng’a chinguru chiarure asare, akeonchora gati ase omoganda, akabora, “Ning’o okuna chianga chiane?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Aborokigwa baye bakamoteebia, “Norooche omoganda oyo buna okomigete, na aye gokoboria: Ning’o onkuna?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Korende Yeso akarigereria chinsemo chionsi, erinde arore oria okora ring’ana erio.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Na omokungu oria agasogwa nomoondoko na okoiguswa, akamanya eriamonyorire, agacha akamogwera, akamoorokeria ekeene gionsi.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yeso akamoteebia, “Omoiseke one, okwegena kwao gwakogwenirie, genda nomorembe, ogwene korwa ase oborwaire bwao.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ekero Yeso agendererete gokwana, abanto korwa ase enyomba y’omotang’ani bw’esinagogi bagaacha, bakaboora, “Enyaroka yao yakuure. Inki okona‐koroseria Omworokia rende?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Korende Yeso tancha gotegerera ring’ana riria rigotebwa, agateebia omotang’ani oria bw’esinagogi, “Toiroka, egene rioka.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Gose tanchete monto onde amotuny’ane, otatiga Petero, na Yakobo, na Yohana momura omwabo Yakobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bagaika enyomba y’omonene oria bw’esinagogi; akarora rirorooche, na abanto bakorera nokweumia okonge.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Agachia gosoa, akabateebia, “Inaki mogokora rirorooche na korera? Omwana takweti, korende nigo araire.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Bakamosekerera. Korende gaikire kobasokia isiko bonsi, akaira ise omwana, na ng’ina, na aborokigwa baye batato abwo barenge amo nere, agasoa ime ase omwana oria arenge.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Akamobwata okoboko omoiseke oria omoke, akamoteebia, “Talitha kumi”, okoonchorwa kwaye, “Tenena aye enyaroka.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Erio agwo omoiseke oria omoke akaimoka akagenda, ere konya okoorire emiaka ikomi na ebere. Erio bagakumia ogokumia okonene.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Yeso akabakuurera ng’a monto onde tamanya amang’ana ayio, akabachiika bae omoiseke oria endagera arie.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.