Marcos 5

guz (GUZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bagaika ng’umbu y’enyancha, goika ense y’Abageraseni.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yeso agachia goika korwa obwato; agwo akaumerana nomonto okorwa ase chimbeera obwatire nekerecha ki’eubi.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Obomenyo bwaye nigo bwarenge aria ase chimbeera. Monto onde tarenge ore konyara komosiba nonya nase ebinyuri,
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 ekiagera nigo arenge konya osibirwe ara aange ne chingataare na ebinyuri, abibutora ebinyuri biria, na kobuna‐buna chingataare chiria, na onde tarenge ore ne chinguru chi’okomobua.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Na botambe, botuko na mobaso, nao arenge ase chimbeera na ebitunwa, okona‐korera na gwekeba‐keba namagena.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Agachia korora Yeso korwa are, akaminyoka chimbero, akamosasiima;
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 agaaka eriogi, okobora, “Inaki inde naye aye Yeso, Omwana o Nyasae Ore Igoro Mono? Nagotianirie ase Nyasae ng’a tonchanda”,
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 ekiagera Yeso konya ogetebirie, “Aye ekerecha ki’eubi, karwe ase omonto oyo!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yeso akamobooria, “Erieta riao naki okorokwa?” Akairaneria, “Erieta riane n’Elegioni abasigari chilifu isano nemo na goetani erombe y’ abanto, ekiagera nabange tore.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Erio ere agasorora Yeso mono tabiira isiko y’ense eria.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Aria ase egetunwa ndiarengeo riicho rinene rie chimbeche riare korisia.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ebirecha bionsi bikamosorora, bikaboora, “Toire ase chimbeche, tonyare gosoa ase chirochio.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Akabia ribaga. Ebirecha biria bi’eubi bigasoka, bigasoa ase chimbeche chiria; riicho riria rigatirimboka bwango gochia ase egeturunkano, goika chikagwa enyancha ime. Igo chiarenge koreng’ana chilifu ibere, chikarimera nyancha ime.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Abarisia bagatama, bakararia amang’ana aya ase omochie na ebinyoro. Abanto bagasooka barore amang’ana aorokire.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bagachiera Yeso, bakarora omonto oria obwatire nomoganda bw’ebirecha oikaransete, bweboyetie chianga, ore nebirengererio ebironge bakairoka.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Na baria abayaroche bakaorokia amang’ana amonyorire oria obwatire nebirecha, na amang’ana ye chimbeche.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Bagachaaka gosorora Yeso arue ase ense yabo.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ekero Yeso achia koriina obwato ime, oria obwatire nebirecha akamosorora ng’a abe amo nere.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeso tamwanchera, korende akamoteebia, “Genda nka bwoo ase abamino, obateebie amang’ana amanene ay’Omonene agokoreire, naende buna akororeire amaabera.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Akagenda bwoye, agachaaka koraria ase Dekapoli amang’ana aya Yeso amokoreire. Abanto bonsi bagakumia.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yeso kambokire naende koirana ng’umbu nobwato boria, omoganda omonene okamosangererekanera; ere nigo arenge ensemo y’enyancha.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Omonto oyomo bw’abanene b’esinagogi agacha, erieta riaye Yairo. Agachia komoorora, akagwa ase amagoro aye,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 akamosorora mono, akabora, “Omonene, omoiseke one omoke oisire gokwa. Nagosabire, oche obeke okoboko kwao igoro yaye, anyare kogwena, abe moyo.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Bono Yeso akaimoka akagenda amo nere.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Narengeo omokungu oyomo orenge noborwaire bw’okorua amanyinga ase engaki y’emiaka ikomi na ebere.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ere nigo achandegete mono ase amaboko y’abarwaria abange. Ere konya osiareire ebinto bionsi arenge nabio, tagwenigwa nonya ng’ake, korende obogima bwaye bokamentekana koba obobe kobua.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Konya oigure amang’ana igoro ya Yeso, agaeta ase omoganda korwa magega, agakuna eanga yaye,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 ekiagera nigo ateebete, “Kondakune chianga chiaye chioka, ningwene.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Erio kegima ensoko y’amanyinga aye egakama: akaigwa omobere oye ng’a ogwenire korwa ase oborwaire bwaye.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Erio agwo Yeso akamanya ase omoyo oye ng’a chinguru chiarure asare, akeonchora gati ase omoganda, akabora, “Ning’o okuna chianga chiane?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Aborokigwa baye bakamoteebia, “Norooche omoganda oyo buna okomigete, na aye gokoboria: Ning’o onkuna?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Korende Yeso akarigereria chinsemo chionsi, erinde arore oria okora ring’ana erio.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Na omokungu oria agasogwa nomoondoko na okoiguswa, akamanya eriamonyorire, agacha akamogwera, akamoorokeria ekeene gionsi.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yeso akamoteebia, “Omoiseke one, okwegena kwao gwakogwenirie, genda nomorembe, ogwene korwa ase oborwaire bwao.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ekero Yeso agendererete gokwana, abanto korwa ase enyomba y’omotang’ani bw’esinagogi bagaacha, bakaboora, “Enyaroka yao yakuure. Inki okona‐koroseria Omworokia rende?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Korende Yeso tancha gotegerera ring’ana riria rigotebwa, agateebia omotang’ani oria bw’esinagogi, “Toiroka, egene rioka.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Gose tanchete monto onde amotuny’ane, otatiga Petero, na Yakobo, na Yohana momura omwabo Yakobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bagaika enyomba y’omonene oria bw’esinagogi; akarora rirorooche, na abanto bakorera nokweumia okonge.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Agachia gosoa, akabateebia, “Inaki mogokora rirorooche na korera? Omwana takweti, korende nigo araire.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Bakamosekerera. Korende gaikire kobasokia isiko bonsi, akaira ise omwana, na ng’ina, na aborokigwa baye batato abwo barenge amo nere, agasoa ime ase omwana oria arenge.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Akamobwata okoboko omoiseke oria omoke, akamoteebia, “Talitha kumi”, okoonchorwa kwaye, “Tenena aye enyaroka.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Erio agwo omoiseke oria omoke akaimoka akagenda, ere konya okoorire emiaka ikomi na ebere. Erio bagakumia ogokumia okonene.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yeso akabakuurera ng’a monto onde tamanya amang’ana ayio, akabachiika bae omoiseke oria endagera arie.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.