Lucas 15
guz (GUZ) vs BKJ
1 Nabo abarusia ebango na abanyene ebibe bonsi nigo baare komoika Yeso ang’e komotegerera.Eng’ondi ensiru |alt="The lost sheep" src="Gw-098.tif" size="col" loc="Luke 15:1-7" copy="Graham Wade" ref="15:1"
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Abafarisai na aborokia b’amariiko bakemurungania, bakaboora, “Oyo nigo akoroisia abanyene ebibe, na koria amo nabarabwo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Erio akabateebia omoreng’anio oyo:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Monto ki oino oyore ne ching’ondi rigana erimo, na eyemo esire, tagotiga chiria emerongo kianda na kianda ase erooro, na gochia korigia eria yasirire, goika ayenyore?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nabo kayenyorire ayebeka amareko aye nomogooko.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Na ekero akoirana inka, narangerie abasani baye na abagisangio baye, abateebie: Goka amo nainche, ekiagera nanyorire eng’ondi yane eria yasirete.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Naboigo nabateebirie, nobe omogooko igoro ase omonyene ebibe oyomo oonchokire, kobua ase abanyene oboronge emerongo kianda na kianda, abatarigeti okoonchoka.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Gose mokuungu ki ore ne chisiringi ikomi chi’echifeta, na eyemo esire, tagotongia etaya na kwabusa enyomba, arigie nomokia goika ayenyore?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kayenyorire, narangerie abasani baye na abagisangio baye, abateebie: Goka amo nainche, ekiagera nanyorire esiringi eria nasiria.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Naboigo, nabateebirie, nore omogooko ase abamalaika ba Nyasae ase omonyene ebibe oyomo oonchokire.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Naende agateeba, “Omonto oyomo narenge nabamura babere.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Oria omoke agateebia ise: Tata, ing’a ensemo y’enibo entungetie. Ise akabaatanera ebinto biaye.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Magega y’amatuko atai mange oria omoke agasangereria ebinto biaye bionsi, akaimoka akagenda orogendo gochia ense y’aare; agasiarera agwo enibo yaye ase ogokora kw’obokayayu.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Gakoorire bionsi, enchara enene egasoa ase ense eria, ere akaremerwa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Akagenda akabwatana nomonto oyomo bw’abanyene ense eria; ere akamoira ebitii biaye korageria chimbeche.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Akaba nkogania are koigotia enda yaye ase amasabo aria chimbeche chiarenge koria; monto onde tarenge komoa gento.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Goika agachia kweiranerera kweboria ere omonyene, akabora: Abasomba b’eng’eria ba tata mbarenga bakare koria endagera na gotigaria, na inche aiga ngokwa nenchara!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ninyimoke, ngende ase tata, imoteebie: Tata, namochire ase oyore igoro na ase obosio bwao,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 tingwenereti naende ndokwe omwana oo, tiga imbe buna oyomo bw’abasomba bao b’eng’eria.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Akaimoka, akagenda ase ise. Agachia koba okare are, ise akamorora, akamororera amaabera, akaminyoka, akamoboania rigoti, akamonyunyunta mono.Akamoboania rigoti, akamonyunyunta mono.|alt="His father embraced the lost son" src="Gw-104.tif" size="col" loc="Luke 15:11-32" copy="Graham Wade" ref="15:20"
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Omwana oria akamoteebia: Tata, namochire ase oyore igoro na ase obosio bwao, tingwenereti naende ndokwe omwana oo.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Korende ise agateebia abasomba baye: Renta bwango eganchwa ere engiya, momobekere; mobekere nebonyi ase ekiara kiaye, na ebikoroto ase amagoro aye.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Nyerente emori eria ere enoru, moyenyenye, torie na kogoka,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 ekiagera oyo omwana one konya okuure, naende moyo are; konya osirire, korende bono ororekanire. Bagachaaka gochenga.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Nabo oria omomura oye omonene nigo arenge mogondo; agachia goika ang’e nenyomba, akaigwa egeturi ki’ogoteera na ogotenga.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Akarangeria oyomo bw’abasomba, akamobooria amang’ana ayio, engencho yaye inki.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ere akamoiraneria: Momura omino ochire, na iso omonyenyeire emori enoru, ekiagera amonyora ore omogima.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Korende akabea, tarigia gosoa. Erio ise agasoka, akamosorora,
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 korende ere akamoiraneria: Rora, inche nagokoreire emiaka eye emenge, tinsareti ogochika kwao kero kende gionsi; korende tikwana kong’a emanwa y’embori, erinde ingoke amo nabasani baane.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Korende ochia gocha omwana oo oyo, oriire ebinto biao nabakuungu abatayayi, kwamonyenyeire emori enoru.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ise akamoteebia: Omwana one, aye amatuko onsi nigo ore amo nainche, na ebinto bionsi inde nabirobio nebiao.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Mboronge gokora omogooko na gochenga, ekiagera oyo momura omino konya okuure, na bono moyo are; konya osirire, na bono ororekanire.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.