Lucas 15

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nabo abarusia ebango na abanyene ebibe bonsi nigo baare komoika Yeso ang’e komotegerera.Eng’ondi ensiru |alt="The lost sheep" src="Gw-098.tif" size="col" loc="Luke 15:1-7" copy="Graham Wade" ref="15:1"
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Abafarisai na aborokia b’amariiko bakemurungania, bakaboora, “Oyo nigo akoroisia abanyene ebibe, na koria amo nabarabwo.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Erio akabateebia omoreng’anio oyo:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Monto ki oino oyore ne ching’ondi rigana erimo, na eyemo esire, tagotiga chiria emerongo kianda na kianda ase erooro, na gochia korigia eria yasirire, goika ayenyore?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nabo kayenyorire ayebeka amareko aye nomogooko.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Na ekero akoirana inka, narangerie abasani baye na abagisangio baye, abateebie: Goka amo nainche, ekiagera nanyorire eng’ondi yane eria yasirete.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Naboigo nabateebirie, nobe omogooko igoro ase omonyene ebibe oyomo oonchokire, kobua ase abanyene oboronge emerongo kianda na kianda, abatarigeti okoonchoka.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Gose mokuungu ki ore ne chisiringi ikomi chi’echifeta, na eyemo esire, tagotongia etaya na kwabusa enyomba, arigie nomokia goika ayenyore?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Kayenyorire, narangerie abasani baye na abagisangio baye, abateebie: Goka amo nainche, ekiagera nanyorire esiringi eria nasiria.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Naboigo, nabateebirie, nore omogooko ase abamalaika ba Nyasae ase omonyene ebibe oyomo oonchokire.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Naende agateeba, “Omonto oyomo narenge nabamura babere.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Oria omoke agateebia ise: Tata, ing’a ensemo y’enibo entungetie. Ise akabaatanera ebinto biaye.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Magega y’amatuko atai mange oria omoke agasangereria ebinto biaye bionsi, akaimoka akagenda orogendo gochia ense y’aare; agasiarera agwo enibo yaye ase ogokora kw’obokayayu.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Gakoorire bionsi, enchara enene egasoa ase ense eria, ere akaremerwa.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Akagenda akabwatana nomonto oyomo bw’abanyene ense eria; ere akamoira ebitii biaye korageria chimbeche.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Akaba nkogania are koigotia enda yaye ase amasabo aria chimbeche chiarenge koria; monto onde tarenge komoa gento.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Goika agachia kweiranerera kweboria ere omonyene, akabora: Abasomba b’eng’eria ba tata mbarenga bakare koria endagera na gotigaria, na inche aiga ngokwa nenchara!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ninyimoke, ngende ase tata, imoteebie: Tata, namochire ase oyore igoro na ase obosio bwao,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 tingwenereti naende ndokwe omwana oo, tiga imbe buna oyomo bw’abasomba bao b’eng’eria.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Akaimoka, akagenda ase ise. Agachia koba okare are, ise akamorora, akamororera amaabera, akaminyoka, akamoboania rigoti, akamonyunyunta mono.Akamoboania rigoti, akamonyunyunta mono.|alt="His father embraced the lost son" src="Gw-104.tif" size="col" loc="Luke 15:11-32" copy="Graham Wade" ref="15:20"
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Omwana oria akamoteebia: Tata, namochire ase oyore igoro na ase obosio bwao, tingwenereti naende ndokwe omwana oo.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Korende ise agateebia abasomba baye: Renta bwango eganchwa ere engiya, momobekere; mobekere nebonyi ase ekiara kiaye, na ebikoroto ase amagoro aye.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Nyerente emori eria ere enoru, moyenyenye, torie na kogoka,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 ekiagera oyo omwana one konya okuure, naende moyo are; konya osirire, korende bono ororekanire. Bagachaaka gochenga.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nabo oria omomura oye omonene nigo arenge mogondo; agachia goika ang’e nenyomba, akaigwa egeturi ki’ogoteera na ogotenga.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Akarangeria oyomo bw’abasomba, akamobooria amang’ana ayio, engencho yaye inki.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ere akamoiraneria: Momura omino ochire, na iso omonyenyeire emori enoru, ekiagera amonyora ore omogima.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Korende akabea, tarigia gosoa. Erio ise agasoka, akamosorora,
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 korende ere akamoiraneria: Rora, inche nagokoreire emiaka eye emenge, tinsareti ogochika kwao kero kende gionsi; korende tikwana kong’a emanwa y’embori, erinde ingoke amo nabasani baane.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Korende ochia gocha omwana oo oyo, oriire ebinto biao nabakuungu abatayayi, kwamonyenyeire emori enoru.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ise akamoteebia: Omwana one, aye amatuko onsi nigo ore amo nainche, na ebinto bionsi inde nabirobio nebiao.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mboronge gokora omogooko na gochenga, ekiagera oyo momura omino konya okuure, na bono moyo are; konya osirire, na bono ororekanire.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.