Juízes 9
guz (GUZ) vs ARA
1 Abimeleki, mosinto o Yerubi‐Baali, akageenda Sekemu, ase abaang’inarome, na ase abanto bonsi b’eamate ya ise ng’ina, akabateebia
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 ng’a ’mbaborie abanto ba Sekemu, “Inki kere ekiya kobua, ng’a abana abamura emerongo etano n’ebere ba Yerubi‐Baali baabagaambere, gose omonto oyomo bweka abagaambere? Inyora boigo ng’a Abimeleki nigo are oyomino bw’amanyinga ayamo kegima.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que vos parece melhor: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que apenas um domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Ase ayio aba’ng’inarome bagakwana amang’ana ayio ase abanto ba Sekemu ase ogokoonya Abimeleki, na bonsi bakang’uswa bakaba ase ensemo yaye, naende bagateeba ng’a ere n’oyomwabo orenge.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Abanto bakamoa chisekeli chi’echifeta emerongo etano n’ebere korwa ase enyomba ya Baali‐Beriti, na ase chitaabu echio akabagora abanto abatantanu bateechigeti: nabarabwo bakamotunyana.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais alugou Abimeleque uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 Magega y’ayio akageenda nyomba mwa ise agwo Ofura, na igoro ase rigena erimo akabaita abamura bamwabo aroro, abana ba Yerubi‐Baali, emerongo etano n’ebere. Yotamu bweka, omomura omoke kegima o Yerubi‐Baali, nere otigarete ore moyo. Ere konya bwebisire.
5 Foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se escondera.
6 Erio abanto bonsi ba Sekemu, na abwo ba Beti‐Milo, bagasangererekana amo agwo Sekemu ase Omoaluni ang’e nekeinyorio giatenenirieo, na agwo bakabeeka Abimeleki akaba omorwoti.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Ekero Yotamu ateebetigwe amang’ana ayio, akageenda, agatenena ase egetunwa kia Gerisimu igoro, agaaka eriogi rinene agateeba, “Inwe abanto ba Sekemu, ntegerera, erinde Nyasae nere abategerere.
7 Avisado disto, Jotão foi, e se pôs no cimo do monte Gerizim, e em alta voz clamou, e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós outros.
8 Agwo kare ekaba ng’a emete ekageenda gochoora erwoti ekoyegambera. Egateebia omozeituni: Togambere!
8 Foram, certa vez, as árvores ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina sobre nós.
9 Omozeituni oria okairaneria: Inee! Nigo ’ngotiga amaguta ane ayakorenta ogosika ase chinyasae na ase Mwanyabaanto, erinde ’ngambere emete ende?
9 Porém a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu o meu óleo, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 Erio emete egateebia omoko: Inchuo aye otogambere!
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Korende omoko oria okairaneria: Nigo ’ngotiga obwansu bwane n’amatunda ane amaya, erinde ’ngambere emete ende?
11 Porém a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria pairar sobre as árvores?
12 Emete egateebia omosabibu: Inchuo aye otogambere!
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Korende omosabibu okairaneria: Nigo ’ngotiga okorua edivai yane, eria ekogokia chinyasae na Mwanyabaanto, erinde ’ngambere emete ende?
13 Porém a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 Erio emete yonsi egateebia egetutu ki’amagwa: Inchuo aye otogambere!
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Na egetutu ki’amagwa gekairaneria emete yonsi: Onye ekeene mwanchire gonchoora imbe omogambi oino, inchwo mokenderere inse y’ekiriri kiane, korende onye taibo, tiga omorero osoke korwa ase chinsagia chiane chi’amagwa, osambe emecharake ya Lebanoni.
15 Respondeu o espinheiro às árvores: Se, deveras, me ungis rei sobre vós, vinde e refugiai-vos debaixo de minha sombra; mas, se não, saia do espinheiro fogo que consuma os cedros do Líbano.
16 “Na bono, Inee, nigo ’mwakorete ayaare boronge na ay’obwegenwa ekero mwachoorete Abimeleki akaba omorwoti oino? Naende ’mwakorerete Yerubi‐Baali na ab’enyomba yaye boronge na ay’amogwenerete ase ogokora kwaye?
16 Agora, pois, se, deveras e sinceramente, procedestes, proclamando rei Abimeleque, e se bem vos portastes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele agistes segundo o merecimento dos seus feitos
17 Inyora ng’a nigo arwanete esegi ase engencho yaino. Nigo ebeegete ang’e ase ogokwa ase okobatooria korwa ase Abamidiani.
17 (porque meu pai pelejou por vós e, arriscando a vida, vos livrou das mãos dos midianitas;
18 Reero inwe mwabeire mamincha y’enyomba ya tata, na mwaiteire abana baye abamura, abanto emerongo etano n’ebere, ase rigena erimo igoro, naende mwabeekire Abimeleki, omwana bw’omosomba oye omokungu, obeire omorwoti bw’ abanto ba Sekemu, ekiagera are momura omino.
18 porém vós, hoje, vos levantastes contra a casa de meu pai e matastes seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho de sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão),
19 Onye reero mwakoreire Yerubi‐Baali amo nab’enyomba yaye ayaare boronge nay’obwegenwa, rirorio gookera Abimeleki, nere tiga abagookere.
19 se, deveras e sinceramente, procedestes, hoje, com Jerubaal e com a sua casa, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Korende onye taibo, tiga omorero osoke korwa ase Abimeleki obasambe inwe abamomenyete Sekemu na Beti‐Milo, obasirie; naende tiga omorero osoke korwa ase more inwe abamomenyete Sekemu na Beti‐Milo, osambe Abimeleki, omosirie.”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Erio Yotamu akamonyoka, agatama gochia Beeri, akamenya agwo, ekiagera airogete Abimeleki momura omwabo.
21 Fugiu logo Jotão, e foi-se para Beer, e ali habitou por temer seu irmão Abimeleque.
22 Abimeleki akagaambera Abaisraeli ase engaki y’emiaka etato.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Erio Nyasae agatoma omoika omobe ase ogwatanan’Abimeleki n’abanto ba Sekemu, n’abanto aba bagakorera Abimeleki obong’ainereria.
23 suscitou Deus um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque,
24 Aya nigo abeete bo, erinde obobe obwo bwakoreretwe abana abamura baria ba Yerubi‐Baali emerongo etano n’ebere boakanerwe egesiomba. Ase igo okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga abo kogaakanerwa igoro y’Abimeleki, oyio obaitete, naende igoro y’ abanto ba Sekemu, abwo bamobegete chinguru chi’ogokora ayio.
24 para que a vingança da violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse seus próprios irmãos.
25 Abanto ba Sekemu bakabeeka abanto ase ebitunwa igoro baboere abanto bonsi barenge goeta ase chinchera chiria na kobaura ebinto biabo. Abimeleki agateebigwa amang’ana ayio.
25 Os cidadãos de Siquém puseram contra ele homens de emboscada sobre os cimos dos montes; e todo aquele que passava pelo caminho junto a eles, eles o assaltavam; e isto se contou a Abimeleque.
26 Gaali, mosinto bw’Ebedi, agacha Sekemu amo n’abamura bamwabo, n’abanto ba Sekemu bakamwegena na komosemeria.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 Barabwo bonsi bakageenda ase emegondo y’emesabibu, bagatora amasabibu, bakayamita, bakaroisia edivai na gokora omoyega omonene. Bagasoa ase enyomba y’enyasae yabo, bakaria na konywa, erio bakaragereria Abimeleki.
27 e saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas, e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Gaali, mosinto bw’Ebedi agateeba, “Abimeleki nere ng’o? Naintwe, abanto ba Sekemu, ’mbanto ki tore? Nase ki togokorera Abimeleki? Ere mosinto o Yerubi‐Baali! Na Sebuli, nere omoteneneri bw’ abanto baye! Nase ki rende togokorera Abimeleki? Taibo, tobe abegenwa ase abanto barwete Hamori, sokoro y’ abanto ba Sekemu!
28 Disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 Onye abanto aba ’nkoba barenge ase oborendi bwane, anga ’narusia Abimeleki. Nigo nare komoteebia: Menta abarwani bao b’esegi, erio ochiche korwana!”
29 Quem dera estivesse este povo sob a minha mão, e eu expulsaria Abimeleque e lhe diria: Multiplica o teu exército e sai.
30 Ekero Sebuli, omogambi bw’omochie oria, aigwete amang’ana a Gaali, mosinto bw’Ebedi, akaba n’endamwamu enene.
30 Ouvindo Zebul, governador da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu em ira;
31 Agatoma abanto gochia ase Abimeleki bobisi bamoteebie, “Gaali, mosinto bw’Ebedi, amo nabamura bamwabo bachire Sekemu, goseegeta abanto b’omochie babe mamincha yao.
31 e enviou, astutamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e alvoroçaram a cidade contra ti.
32 Ase ayio, aye amo n’abanto bao more komo, geenda botuko mwebise, moboe ase ebitii.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e ponde-vos de emboscada no campo.
33 Ankio mambia, ekero erioba rigosoka, moimoke bwango, moumokere omochie. Erio ekero Gaali n’abanto baria bare komo bakobaachera kobarwania, mobakorere buna amaboko aino aranyare ekero ekio!”
33 Levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; saindo contra ti Gaal com a sua gente, procede com ele como puderes.
34 Abimeleki amo n’abanto bonsi barenge komo bakaimoka botuko, bakebisa, bakaboera Sekemu, bare ebiombe bine.
34 Levantou-se, pois, de noite, Abimeleque e todo o povo que com ele estava, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 Gaali agasoka, agatenena ase egeita ki’omochie, na erio agwo Abimeleki amo n’abanto baye bakaimoka korwa ase baaboete.
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; com isto Abimeleque e todo o povo que com ele estava se levantaram das emboscadas.
36 Ekero Gaali arooche abanto, agateebia Sebuli, “Rigereria, abanto bagotirimboka korwa ebitunwa igoro.”
36 Vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cimos dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Gaali agakwana naende, agateeba, “Yaya, rigereria, abanto ’ngotirimboka bare korwa ase rigwamu ria gati‐gati, n’abanto b’ekeombe kende nigo bagoocha ase enchera ekorwa ase omote oria bw’abaringoria Omoaluni.”
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: Eis ali desce gente defronte de nós, e uma tropa vem do caminho do carvalho dos Adivinhadores.
38 Erio Sebuli akamoteebia, “Ng’ai are amang’ana ao ay’ogwetogia ekero gwateebete: Abimeleki nere ng’o? Nase ki tokomokorera? Aba tibari abanto baria gwachayete? Soka bono obarwanie.”
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está, agora, a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, e peleja contra ele.
39 Gaali agatang’ana abanto ba Sekemu, na barabwo bakageenda bakarwania Abimeleki.
39 Saiu Gaal adiante dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Abimeleki agaseeria Gaali, na ere agatama. Abange bagaitwa, bakarambereria inse goika ase egeita ki’omochie.
40 Abimeleque o perseguiu; Gaal fugiu de diante dele, e muitos feridos caíram até a entrada da porta da cidade.
41 Abimeleki akaira na Aruma, na Sebuli agaseeria Gaali na abamura bamwabo, erio tibanyaara kogenderera komenya Sekemu.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou a Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Rituko ria kabere abanto bagasoka ase egetii aarabu, n’Abimeleki agateebigwa amang’ana ayio.
42 No dia seguinte, saiu o povo ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ere akaimoka n’abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bitato, barabwo bakebisa na koboa ase egetii. Ekero arooche abanto bagosooka korwa ase omochie, agasooka korwa aase ebisete, akabaumokera na kobaita.
43 que tomou os seus homens, e os repartiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Olhando, viu que o povo saía da cidade; então, se levantou contra eles e os feriu.
44 Abimeleki n’abanto b’ekeombe kiaye bakaayerera gochia gotenena ase egeita ki’omochie, korende abanto b’ebiombe biria bibere binde bakabarindokera na kobaumokera abanto bonsi barenge ase egetii, bakabaita.
44 Abimeleque e o grupo que com ele estava romperam de improviso e tomaram posição à porta da cidade, enquanto os dois outros grupos deram de golpe sobre todos quantos estavam no campo e os destroçaram.
45 Na ekero Abimeleki arwanetie omochie rituko riria rigima, akayobwata na agaita abanto abamenyeteo. Erio akayoiyeria na koyoitororera omonyoo.
45 Todo aquele dia pelejou Abimeleque contra a cidade e a tomou. Matou o povo que nela havia, assolou-a e a semeou de sal.
46 Ekero abanto bonsi b’Omorobiri o Sekemu baigwete amang’ana ayio, bakebisa ime ase ekenunchi kiarenge obotamero obokong’u agwo ase Hekalu ya Eli‐Beriti.
46 Tendo ouvido isto todos os cidadãos da Torre de Siquém, entraram na fortaleza subterrânea, no templo de El-Berite.
47 Abimeleki agateebigwa ng’a abanto bonsi b’Omorobiri o Sekemu nigo bagasangererekanete amo.
47 Contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam congregado.
48 Erio agatiirera egetunwa gia Salimoni amo n’abanto baye bonsi. Akaimokia egesire, akageecha chinsagia chi’emete, agachibeeka ase amareko aye. Naende agateebia abanto baye, “Aya morarore inche ’ngokora, nainwe mokore boigo, na moyakore bwango!”
48 Então, subiu ele ao monte Salmom, ele e todo o seu povo; Abimeleque tomou de um machado, e cortou uma ramada de árvore, e a levantou, e pô-la ao ombro, e disse ao povo que com ele estava: O que me vistes fazer, fazei-o também vós, depressa.
49 Ase igo, kera oyomo ase abanto baria akageecha chinsagia chiaye; erio bagatunyan’Abimeleki, bakabeeka emete eria ang’e ase obotamero boria obokong’u, na kobotongia omorero, bakabosiria amo n’abanto bonsi b’omoorobiri oria. Abwo bonsi, abanto koreng’ana elifu eyemo, abasacha n’abakuungu, bagakwa.
49 Assim, cada um de todo o povo cortou a sua ramada, e seguiram Abimeleque, e as puseram em cima da fortaleza subterrânea, e queimaram sobre todos os da Torre de Siquém, de maneira que morreram todos, uns mil homens e mulheres.
50 Magega y’ayio Abimeleki akageenda Tebesi, akayonaaria na koyoira.
50 Então, se foi Abimeleque a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Korende omoorobiri omokong’u norenge ase omochie oria ime, n’abanto bonsi b’omochie, abasacha n’abakuungu, bagatama gochiao, bagesiekera imeo. Erio bakariina gochia kerama igoro.
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte; e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, se acolheram a ela, e fecharam após si as portas da torre, e subiram ao seu eirado.
52 Abimeleki agacha koumokera omoorobiri oyio, agaika ang’e n’egesieri kiaye ayosambe n’omorero,
52 Abimeleque veio até à torre, pelejou contra ela e se chegou até à sua porta para a incendiar.
53 na omokungu oyomo akaruta ensio agosera, agaaka Abimeleki omotwe, agasenyenta ekeore kiaye.
53 Porém certa mulher lançou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 Erio Abimeleki akarangeria omosae obogoretie ebirwanero biaye, akamoteebia, “Somora omoyio oo o birende, ong’ite, abanto tibaabaisa goteeba ng’a: N’omokuungu omoita.” Erio omosae oria akamobeta omoyio oye, akamoita.
54 Então, chamou logo ao moço, seu escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: Mulher o matou. O moço o atravessou, e ele morreu.
55 Ekero Abaisraeli barooche ng’a Abimeleki okuure, bakairana ’nka, kera oyomo goika bwoye.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já estava morto, foram-se, cada um para sua casa.
56 Naboigo ekaba ng’a Nyasae oakanire egesiomba ase engencho y’ebibe biria Abimeleki akorerete ise ase ogoita abana baye, abamura bamwabo omonyene, emerongo etano n’ebere.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que fizera a seu pai, por ter aquele matado os seus setenta irmãos.
57 Nyasae akagera abanto ba Sekemu bakanyora egesusuro as’engeencho y’obonyamuma b’abwo. Naboigo okoragereria kwa Yotamu, mosinto o Yerubi‐Baali, kogaikeranigwa igoro yabo.
57 De igual modo, todo o mal dos homens de Siquém Deus fez cair sobre a cabeça deles. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.