Juízes 9

guz (GUZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abimeleki, mosinto o Yerubi‐Baali, akageenda Sekemu, ase abaang’inarome, na ase abanto bonsi b’eamate ya ise ng’ina, akabateebia
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 ng’a ’mbaborie abanto ba Sekemu, “Inki kere ekiya kobua, ng’a abana abamura emerongo etano n’ebere ba Yerubi‐Baali baabagaambere, gose omonto oyomo bweka abagaambere? Inyora boigo ng’a Abimeleki nigo are oyomino bw’amanyinga ayamo kegima.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Ase ayio aba’ng’inarome bagakwana amang’ana ayio ase abanto ba Sekemu ase ogokoonya Abimeleki, na bonsi bakang’uswa bakaba ase ensemo yaye, naende bagateeba ng’a ere n’oyomwabo orenge.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Abanto bakamoa chisekeli chi’echifeta emerongo etano n’ebere korwa ase enyomba ya Baali‐Beriti, na ase chitaabu echio akabagora abanto abatantanu bateechigeti: nabarabwo bakamotunyana.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Magega y’ayio akageenda nyomba mwa ise agwo Ofura, na igoro ase rigena erimo akabaita abamura bamwabo aroro, abana ba Yerubi‐Baali, emerongo etano n’ebere. Yotamu bweka, omomura omoke kegima o Yerubi‐Baali, nere otigarete ore moyo. Ere konya bwebisire.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Erio abanto bonsi ba Sekemu, na abwo ba Beti‐Milo, bagasangererekana amo agwo Sekemu ase Omoaluni ang’e nekeinyorio giatenenirieo, na agwo bakabeeka Abimeleki akaba omorwoti.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Ekero Yotamu ateebetigwe amang’ana ayio, akageenda, agatenena ase egetunwa kia Gerisimu igoro, agaaka eriogi rinene agateeba, “Inwe abanto ba Sekemu, ntegerera, erinde Nyasae nere abategerere.
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Agwo kare ekaba ng’a emete ekageenda gochoora erwoti ekoyegambera. Egateebia omozeituni: Togambere!
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Omozeituni oria okairaneria: Inee! Nigo ’ngotiga amaguta ane ayakorenta ogosika ase chinyasae na ase Mwanyabaanto, erinde ’ngambere emete ende?
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 Erio emete egateebia omoko: Inchuo aye otogambere!
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Korende omoko oria okairaneria: Nigo ’ngotiga obwansu bwane n’amatunda ane amaya, erinde ’ngambere emete ende?
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 Emete egateebia omosabibu: Inchuo aye otogambere!
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Korende omosabibu okairaneria: Nigo ’ngotiga okorua edivai yane, eria ekogokia chinyasae na Mwanyabaanto, erinde ’ngambere emete ende?
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 Erio emete yonsi egateebia egetutu ki’amagwa: Inchuo aye otogambere!
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Na egetutu ki’amagwa gekairaneria emete yonsi: Onye ekeene mwanchire gonchoora imbe omogambi oino, inchwo mokenderere inse y’ekiriri kiane, korende onye taibo, tiga omorero osoke korwa ase chinsagia chiane chi’amagwa, osambe emecharake ya Lebanoni.
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 “Na bono, Inee, nigo ’mwakorete ayaare boronge na ay’obwegenwa ekero mwachoorete Abimeleki akaba omorwoti oino? Naende ’mwakorerete Yerubi‐Baali na ab’enyomba yaye boronge na ay’amogwenerete ase ogokora kwaye?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Inyora ng’a nigo arwanete esegi ase engencho yaino. Nigo ebeegete ang’e ase ogokwa ase okobatooria korwa ase Abamidiani.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Reero inwe mwabeire mamincha y’enyomba ya tata, na mwaiteire abana baye abamura, abanto emerongo etano n’ebere, ase rigena erimo igoro, naende mwabeekire Abimeleki, omwana bw’omosomba oye omokungu, obeire omorwoti bw’ abanto ba Sekemu, ekiagera are momura omino.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Onye reero mwakoreire Yerubi‐Baali amo nab’enyomba yaye ayaare boronge nay’obwegenwa, rirorio gookera Abimeleki, nere tiga abagookere.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Korende onye taibo, tiga omorero osoke korwa ase Abimeleki obasambe inwe abamomenyete Sekemu na Beti‐Milo, obasirie; naende tiga omorero osoke korwa ase more inwe abamomenyete Sekemu na Beti‐Milo, osambe Abimeleki, omosirie.”
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Erio Yotamu akamonyoka, agatama gochia Beeri, akamenya agwo, ekiagera airogete Abimeleki momura omwabo.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Abimeleki akagaambera Abaisraeli ase engaki y’emiaka etato.
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Erio Nyasae agatoma omoika omobe ase ogwatanan’Abimeleki n’abanto ba Sekemu, n’abanto aba bagakorera Abimeleki obong’ainereria.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Aya nigo abeete bo, erinde obobe obwo bwakoreretwe abana abamura baria ba Yerubi‐Baali emerongo etano n’ebere boakanerwe egesiomba. Ase igo okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga abo kogaakanerwa igoro y’Abimeleki, oyio obaitete, naende igoro y’ abanto ba Sekemu, abwo bamobegete chinguru chi’ogokora ayio.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Abanto ba Sekemu bakabeeka abanto ase ebitunwa igoro baboere abanto bonsi barenge goeta ase chinchera chiria na kobaura ebinto biabo. Abimeleki agateebigwa amang’ana ayio.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 Gaali, mosinto bw’Ebedi, agacha Sekemu amo n’abamura bamwabo, n’abanto ba Sekemu bakamwegena na komosemeria.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Barabwo bonsi bakageenda ase emegondo y’emesabibu, bagatora amasabibu, bakayamita, bakaroisia edivai na gokora omoyega omonene. Bagasoa ase enyomba y’enyasae yabo, bakaria na konywa, erio bakaragereria Abimeleki.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Gaali, mosinto bw’Ebedi agateeba, “Abimeleki nere ng’o? Naintwe, abanto ba Sekemu, ’mbanto ki tore? Nase ki togokorera Abimeleki? Ere mosinto o Yerubi‐Baali! Na Sebuli, nere omoteneneri bw’ abanto baye! Nase ki rende togokorera Abimeleki? Taibo, tobe abegenwa ase abanto barwete Hamori, sokoro y’ abanto ba Sekemu!
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 Onye abanto aba ’nkoba barenge ase oborendi bwane, anga ’narusia Abimeleki. Nigo nare komoteebia: Menta abarwani bao b’esegi, erio ochiche korwana!”
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Ekero Sebuli, omogambi bw’omochie oria, aigwete amang’ana a Gaali, mosinto bw’Ebedi, akaba n’endamwamu enene.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Agatoma abanto gochia ase Abimeleki bobisi bamoteebie, “Gaali, mosinto bw’Ebedi, amo nabamura bamwabo bachire Sekemu, goseegeta abanto b’omochie babe mamincha yao.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Ase ayio, aye amo n’abanto bao more komo, geenda botuko mwebise, moboe ase ebitii.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 Ankio mambia, ekero erioba rigosoka, moimoke bwango, moumokere omochie. Erio ekero Gaali n’abanto baria bare komo bakobaachera kobarwania, mobakorere buna amaboko aino aranyare ekero ekio!”
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Abimeleki amo n’abanto bonsi barenge komo bakaimoka botuko, bakebisa, bakaboera Sekemu, bare ebiombe bine.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Gaali agasoka, agatenena ase egeita ki’omochie, na erio agwo Abimeleki amo n’abanto baye bakaimoka korwa ase baaboete.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Ekero Gaali arooche abanto, agateebia Sebuli, “Rigereria, abanto bagotirimboka korwa ebitunwa igoro.”
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Gaali agakwana naende, agateeba, “Yaya, rigereria, abanto ’ngotirimboka bare korwa ase rigwamu ria gati‐gati, n’abanto b’ekeombe kende nigo bagoocha ase enchera ekorwa ase omote oria bw’abaringoria Omoaluni.”
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Erio Sebuli akamoteebia, “Ng’ai are amang’ana ao ay’ogwetogia ekero gwateebete: Abimeleki nere ng’o? Nase ki tokomokorera? Aba tibari abanto baria gwachayete? Soka bono obarwanie.”
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Gaali agatang’ana abanto ba Sekemu, na barabwo bakageenda bakarwania Abimeleki.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Abimeleki agaseeria Gaali, na ere agatama. Abange bagaitwa, bakarambereria inse goika ase egeita ki’omochie.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Abimeleki akaira na Aruma, na Sebuli agaseeria Gaali na abamura bamwabo, erio tibanyaara kogenderera komenya Sekemu.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Rituko ria kabere abanto bagasoka ase egetii aarabu, n’Abimeleki agateebigwa amang’ana ayio.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ere akaimoka n’abanto baye, akabaatanana ase ebiombe bitato, barabwo bakebisa na koboa ase egetii. Ekero arooche abanto bagosooka korwa ase omochie, agasooka korwa aase ebisete, akabaumokera na kobaita.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 Abimeleki n’abanto b’ekeombe kiaye bakaayerera gochia gotenena ase egeita ki’omochie, korende abanto b’ebiombe biria bibere binde bakabarindokera na kobaumokera abanto bonsi barenge ase egetii, bakabaita.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Na ekero Abimeleki arwanetie omochie rituko riria rigima, akayobwata na agaita abanto abamenyeteo. Erio akayoiyeria na koyoitororera omonyoo.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Ekero abanto bonsi b’Omorobiri o Sekemu baigwete amang’ana ayio, bakebisa ime ase ekenunchi kiarenge obotamero obokong’u agwo ase Hekalu ya Eli‐Beriti.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 Abimeleki agateebigwa ng’a abanto bonsi b’Omorobiri o Sekemu nigo bagasangererekanete amo.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 Erio agatiirera egetunwa gia Salimoni amo n’abanto baye bonsi. Akaimokia egesire, akageecha chinsagia chi’emete, agachibeeka ase amareko aye. Naende agateebia abanto baye, “Aya morarore inche ’ngokora, nainwe mokore boigo, na moyakore bwango!”
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Ase igo, kera oyomo ase abanto baria akageecha chinsagia chiaye; erio bagatunyan’Abimeleki, bakabeeka emete eria ang’e ase obotamero boria obokong’u, na kobotongia omorero, bakabosiria amo n’abanto bonsi b’omoorobiri oria. Abwo bonsi, abanto koreng’ana elifu eyemo, abasacha n’abakuungu, bagakwa.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Magega y’ayio Abimeleki akageenda Tebesi, akayonaaria na koyoira.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Korende omoorobiri omokong’u norenge ase omochie oria ime, n’abanto bonsi b’omochie, abasacha n’abakuungu, bagatama gochiao, bagesiekera imeo. Erio bakariina gochia kerama igoro.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Abimeleki agacha koumokera omoorobiri oyio, agaika ang’e n’egesieri kiaye ayosambe n’omorero,
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 na omokungu oyomo akaruta ensio agosera, agaaka Abimeleki omotwe, agasenyenta ekeore kiaye.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 Erio Abimeleki akarangeria omosae obogoretie ebirwanero biaye, akamoteebia, “Somora omoyio oo o birende, ong’ite, abanto tibaabaisa goteeba ng’a: N’omokuungu omoita.” Erio omosae oria akamobeta omoyio oye, akamoita.
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Ekero Abaisraeli barooche ng’a Abimeleki okuure, bakairana ’nka, kera oyomo goika bwoye.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Naboigo ekaba ng’a Nyasae oakanire egesiomba ase engencho y’ebibe biria Abimeleki akorerete ise ase ogoita abana baye, abamura bamwabo omonyene, emerongo etano n’ebere.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Nyasae akagera abanto ba Sekemu bakanyora egesusuro as’engeencho y’obonyamuma b’abwo. Naboigo okoragereria kwa Yotamu, mosinto o Yerubi‐Baali, kogaikeranigwa igoro yabo.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.