Juízes 6

guz (GUZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Abaisraeli bagakora ebibe naende ase obosio bw’Omonene, n’Omonene akababeeka ase amaboko y’Abamidiani ase engaki y’emiaka etano n’ebere.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Abamidiani nigo baabaengerete Abaisraeli, na ase engencho y’Abamidiani Abaisraeli bakabetererigwa korigia obotamero ase amakuruma na emetaro, na ase chingoro chiakuunyire ase ebitunwa.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Kero kende gionsi Abaisraeli barenge kobusura chimbusuro chiabo, Abamimidiani, n’Abaameleki, n’abanto ba moocha nigo baare goocha baabarwania esegi.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Bakaba bagotoora ase ense y’Abaisraeli, erio basaria chindagera chiabo goika chimbebe chia Gasa. Tibaare gotigareria Abaisraeli ching’ondi, gose chiombe, gose chitigere, nonya ngento kende gionsi Abaisraeli baare koria.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Nigo barenge goocha amo ne chitugo chiabo ne chiema chiabo, nigo bareenge abange buna chingige. Omobaro obo torenge kobareka barabwo abanyene ne chingamia chiabo. Bagasoa ase ense eria, bakagania koyesaria kegima.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 Ase ayio Abaisraeli bagakorwa koba abataka mono ase engencho y’Abamidiani; erio bakarera ase Omonene ng’a abakoonye.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Ekero Abaisraeli barerete ase Omonene ase engencho y’Abamidiani,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 Omonene akabatomera omobani, na ere akabarentera amang’ana aya korwa ase Omonene. ’’Omonene Nyasae bw’Abaisraeli, nigo agoteeba, Ninche nabarusetie Misiri, ense eria ase mwarenge abasomba.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 Erio ’nkabatooria korwa ase Abamisiri, na korwa ase abanto bonsi baabachaandete ase ense eyio. ’Nkabaseeria, bakarua ase obosio bwaino, erio ’nkabaa inwe ense yabo.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 ’Nkabateebia: Inche ninche Omonene Nyasae oino, timobaisa koiroka chinyasae chi’Abaamori, abwo momenyete ase ense yabo. Korende timoigwereti amang’ana ane.
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Erio omomalaika bw’Omonene agacha, agaikaransa inse y’omote oyio okorokwa Omoaluni agwo omochie bw’Ofura, oyio orenge o Yoashi, omonto bw’eamate y’Abieseri. Gidioni, omomura oye, nigo arenge koora engano ase ekemitero gi’edivai, erinde Abamidiani tibaayenyora.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Omomalaika bw’Omonene akamoorokera agwo, akamoteebia, “Omonene nigo are amo naye, aye omonto omoremu ase okorwana esegi!”
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Gidioni agakwana nere, agateeba, “Aye Omonene one, onye Omonene ore amo naintwe, nase ki rende aya onsi atonyorire? Naende ng’ai ogokora kwaye gwe chinguru kore koria chisokoro chiaito chiatoteebetie ng’a Omonene nere otorusetie Misiri? Na b’Omonene otwangire na gotobeeka ase amaboko y’Abamidiani.”
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Eri’Omonene akeonchora gochia ase are, akamoteebia, “Genda ne chinguru echio chiao, otoorie Abaisraeli korwa ase amaboko ya Abamidiani. Inche ninche nagotomire.”
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Gidioni akamobooria, “Omonene, inaki ’ndakore ’mbatoorie Abaisraeli? Egesaku kiaane nigo kere egeke kobua ebisaku binde ase eamate ya Manase, na ase enka ya tata inche tindi omonto omanyekanete.”
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Omonene akamoiraneria, “Inche nimbe amo naye, naye nobaite Abamidiani buna oyogoita omonto oyomo.”
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Gidioni akamoteebia, “Omonene, onye nanyorire ogwancherwa ase ore, inyorokie ekemanyererio ng’a aye naye ogokwana nainche.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Koranche, torua aiga goika nkorentere okoruegwa kwane kw’endagera.”
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Erio Gidioni akageenda nyomba mwaye, akanyenya emanwa y’embori, akayeroisia; naende korwa ase obosie bw’ekerengo ki’ebimunu bibere akaroisia emegati etabeekiri memera. Akabeeka chinyama ase egetonga, na omosori akayoumora ase enyongo, akairera omomalaika oria endagera eyio agwo aase arenge inse y’omote okorokwa oaki.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Omomalaika oria o Nyasae akamoteebia, “Imokia chinyama echi na emegati eye etabeekiri memera, obibeeke igoro ase egetare eke, naende obiumorere omosori oyio.” Gidioni agakora boigo.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Erio omomalaika oria akarambora okoboko kwaye, na ase mesia y’enyimbo yaye agakuna chinyama chiria na emegati eria etabeekiri memera. Aroro agwo omorero ogatuboka ogoka korwa ase egetare keria ime, ne’chinyama echio amo nemegati eyio bigasambwa bikayia bikaera. Na omomalaika oria bw’Omonene akarua ase Gidioni.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Bono Gidioni akamanya ng’a oria n’omomalaika bw’Omonene orenge, akabora, “Ani! Aye Omonene ’Nyasae! Narorire omomalaika oo obosio ase obosio.”
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Korende Omonene akamoteebia, “Omorembe obe amo naye! Toiroka! Aye togokwa.”
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Erio Gidioni akaagachera Omonene egesasiimero aroro agwo, agakeroka Salomu Egesasiimero ekio nigo geteneine agwo omochie bw’eamate y’Abieseri okorokwa Ofura, nonya ngoika reero iga.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 Ase obotuko bori’Omonene agateebia Gidioni, “Imokia eeri ya iso, na eeri eyemo ende ere n’emiaka etano n’ebere, naende otagore egesasiimero gia iso, keria aagacherete Baali, okeiyerie inse; naende onache emete y’Asera, enyasae yabo enkuungu, ere ensemo y’egesasiimero keria.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 Erio ong’agaachere inche Omonene, Nyasae oo, egesasiimero, ase ogochooka amagena buya igoro ase egekengero eke egekong’u. Erio orente eeri eria ya kabere, oyerue ebe ekeng’wanso ki’ogosambwa, oyesambere chinko chi’omote oria bw’enyasae ya Asera ogochia konacha.”
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Gidioni akaimoka amo n’abasomba baye ikomi, agakora buna Omonene amoteebetie. Bono akayakora ayio botuko tayakora aya ekero kia mobaso, ekiagera arenge n’obwoba ase abanto b’eamate yaye, na ab’omochie obo.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Rituko ria kabere, ekero abanto babogete mambia chuni, bakanyora ng’a egesasiimero gia Baali giatagoirwe amo n’omote oria bw’Asera orenge ensemo yaye, naende bakarora ng’a eeri eria ya kabere yarusiigwe yakoreirwe ekeng’wanso igoro ase egesasiimero keria konya kiaagachirwe.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Barabwo bakaboorania, “Ning’o okorete amang’ana aya?” Ekero baare koboria na kounenkia oyokorete ayio, bakanyora ng’a Gidioni, mosinto o Yoashi.
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Erio abanto b’omochie oria bagateebia Yoashi, “Morente omomura oyio oo aiga, ere goika aitwe, ekiagera otagoire egesasiimero gia Baali, na otagoire omote oria bw’Asera orenge ensemo yaye.”
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Korende Yoashi agateebia abwo bonsi baachete koamererania nere, “Inee! Ninwe mokorwanerera Baali? Gose ninwe mokoyeegera? Onde bwensi okoyerwanerera goika aitwe ritang’ani emambia ende etaraika. Onye Baali n’enyasae, tiga erwanerere ere bweka omonyene. Egesasiimero kiaye nakio giatagoirwe.”
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Korwa rituko riria Gidioni akarokwa Yerubi‐Baali, engencho yaye, “Tiga Baali omonyene erwanerere” ekiagera Gidioni atagorete egesasiimero kiaye.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Erio Abamidiani n’Abaameleki, n’abanto ba moocha bagasangererekana amo, na ekero bambokire Yorodani bagatoora ase ense ye rikura ria Yesireeli.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Gidioni akabwatwane’chinguru chi’Omoika Omonene. Ere akabugia egetureeri gi’eseegi, na ab’Abieseri bakarangerigwa bakamobwatia.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Naende agatoma abanto ase orogongo rwonsi rw’ abanto b’eamate ya Manase barangerie abanto b’aroro bamobwatie. Naboigo akarangeria abanto b’eamate ya’Aseri, na egia Sabuloni, na ekia Nafutali; barabwo bakamotunyaya.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Gidioni agateebia Nyasae, “Aye gwateebire ng’a norigetie gotooria Abaisraeli goetera ase okoboko kwane. Onye ere boigo,
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 rora,’ nkobeeka’nde risankwa rire n’amarionya ye’ching’ondi ase ekeooreri gekoorerwa; obotooru bokoba ase risankwa riria rire namarionya oka, korende riroba ribe eriomo, erio nario ndamanye ng’a aye notoorie Abaisraeli goetera ase okoboko kwane, buna gwateebire.”
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Ayio akaba boigo. Ekero Gidioni abogete mambia chuni, akamita risankwa riria, akanyititora amaache y’obotooru, egetaabo kegaichora.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Gidioni agakwana na Nyasae, akamoteebia, “Nyasae, totiga endamwamu yao yoke ase ’nde, korende ing’a ribaga ’nkwane naye rimo naende. Tiga nteeme rimo naende ne risankwa eri. Na bono ekero eke kora iga ’ng’a risankwa ribe eriomo, korende obotooru bobe inse ase riroba rionsi.”
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 Na ase obotuko boria Nyasae agakora bo; mambia yaye risankwa nigo riarenge eriomo, korende inse riroba rionsi rikaba rinyiu ase obotooru.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.