Juízes 19
guz (GUZ) vs NAA
1 Ase amatuko aria ekero omorwoti atarenge ase Abaisraeli, nareengeo omonto gete Omolawi omenyete buna omomenyi rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu. Ere agatwara omokungu o sere‐sere korwa Bethlehemu o Yuda.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos lados da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Omokungu oyio tarenge omwegenwa ase omosacha oye, erio akamotiga, akairana gochia o ise, aaria Bethlehemu, akamenya aroro ase engaki y’emetienyi ene.
2 Porém ela se irritou com ele e, deixando-o, voltou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, onde ficou durante uns quatro meses.
3 Omosacha oria akaimoka ore n’omosomba oyomo ne’chitigere ibere, akageenda kogaamba nere ase obwororo, agateema komoebereria airanerane nere. Omokungu oria akamosoyia nyomba mwa ise, na ise akamoroisia ase omogooko.
3 Seu marido, levando consigo o seu servo e dois jumentos, foi atrás dela para tentar convencê-la a voltar. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando viu o levita, saiu alegre a recebê-lo.
4 Ise biara akamobooria abeere aroro; erio akaba amo nere amatuko atato, bakaria na konywa, bakarara aroro.
4 O sogro, o pai da moça, convenceu o levita a ficar com ele durante três dias; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Rituko ria kane bakaboka mambia chuni, na Omolawi oria akebeeka ang’e kogeenda, korende ise omosubati oria akamoteebia, “Kararia endagera onyore chinguru, erio mogende.”
5 No quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir. Mas o pai da moça disse a seu genro: — Coma alguma coisa, para você ter mais força para a viagem. Depois disso vocês podem ir embora.
6 Abanto baria babere bagaikaransa aroro, bakaria na konywa amo. Erio ise omosubati oria agateebia omonto oria, “Koranche, oraare aiga naende ase obotuko bwa reero, oigwe buya.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam juntos. Então o pai da moça disse ao homem: — Por favor, fique aqui mais uma noite e alegre o seu coração.
7 Ekero omonto oria aimogete naende ng’a agende, ise omosubati oria akamosorora araare agwo naende.
7 Quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu para que ficasse, e ele mais uma vez pernoitou ali.
8 Rituko ria gatano, mambia chuni, akaimoka agachaaka kogeenda. Korende ise omosubati oria akamoteebia, “Karie endagera onyore chinguru. Ganya goika omobaso orakenda.” Ase ayio bakaragera amo bonsi babere.
8 No quinto dia, ele se levantou de madrugada para partir, mas o pai da moça lhe disse: — Coma alguma coisa. Fiquem até o entardecer. E ambos comeram juntos.
9 Ekero omonto oria amo n’omokuungu oye o sere‐sere, n’omosomba oye, baimogete kogeenda, ise omosubati oria akamoteebia, “Rora bono omobaso oerire, na bwaisire koira, nagosoroire, beera aiga ase obotuko bwa reero naende, oigwe buya. Ankio oimoke mambia chuni, ochake orogeendo, ogende seino.”
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo. Mas o sogro dele, o pai da moça, lhe disse: — Olhe! Está ficando tarde e a noite vem chegando. Passe mais uma noite aqui. Este dia já está acabando. Passe aqui a noite, e alegre o seu coração. Amanhã de madrugada vocês podem se levantar e viajar de volta para casa.
10 Korende omonto oria tancha korara aroro ase obotuko boria. Ase igo akaimoka amo n’omokuungu oye o sere‐sere, bagachaaka orogeendo rwabo gochia Yebusi, (n’oro Yerusalemu), babwate chitigere chiabeekire ebiikaransero.
10 Porém o homem não quis passar ali mais uma noite. Ele se levantou, partiu e chegou até a altura de Jebus, isto é, Jerusalém. Com ele iam os dois jumentos encilhados e também a sua concubina.
11 Bagaika ensemo erochie Yebusi, na konya bwairire, omosomba agateebia omonene oye, “Inchuo, togobere gochia ase omochie oyo bw’Abayebusi, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
11 Quando chegaram perto de Jebus, o dia já estava chegando ao fim. Então o servo disse a seu senhor: — Venha, vamos sair da estrada e entrar nessa cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Omonene bw’omosomba oria akabora, “Titokogobera kogeenda korara ase omochie bw’ abanto batari Abaisraeli, korende tobaetanie togende Gibea.”
12 Porém o seu senhor lhe disse: — Não vamos entrar em nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel. Vamos um pouco mais adiante até Gibeá.
13 Naende agateebia omosomba oye, “Eta togende, torore gose ’ntoike Gibea gose Rama, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
13 E continuou: — Venha, vamos a um desses lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Bakagenderera orogeendo rwabo, na ekero baikire ang’e na Gibea, omochie bw’Ababenjamini, konya bwairiire kegima.
14 Assim passaram adiante e continuaram a viagem. E o sol se pôs quando chegaram a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Bakagobera gochia Gibea, baraare aroro ase obotuko boria. Kobasoire aroro, bagaikaransa eraaro isiko, ase omochie oria, korende onde tarenge bwanchete kobasoyia nyomba mwaye ase obotuko obwo.
15 Saíram da estrada para entrar em Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite. O levita entrou e se sentou na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Ekero baikaranseteo, omogaka oyomo agacha, orenge korwa mogondo. Ere nigo arenge omonto bw’ense y’ebitunwa ya Efraimu, na bono nigo arenge omomenyi bw’omochie o Gibea. (Abanto b’aase aria nigo barenge Ababenjamini).
16 Eis que, ao anoitecer, um homem velho estava voltando do seu trabalho no campo. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá. Os outros habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Omogaka oria akarora omogendi oria ase eraaro eria, akamobooria, “Ng’ai okorwa? Naende ng’ai okogeenda?”
17 Quando o velho ergueu os olhos e viu o viajante na praça da cidade, perguntou: — Para onde você está indo? E de onde você vem?
18 Omogendi oria akamoiraneria, “Igo tokorwa Bethlehemu o Yuda, tokogeenda rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu, nao seito. Igo nageenda Bethlehemu o Yuda, na bono nkogeenda inde ase enyomba ya Nyasae. Onde tari bwanchire gonsoyia nyomba mwaye.
18 O levita respondeu: — Estamos viajando de Belém de Judá para os lados da região montanhosa de Efraim, de onde sou. Fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do
19 Obonyansi obwomo na endagera ende ye chitigere ’ntobwate. Naboigo ’ntobwate omogati na edivai bitoisaine inche na omokungu oyo, omosomba oo, na omosae oyo ore amo naintwe, abasomba bao. Titoremeiri gento kende gionsi.”
19 embora tenhamos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para esta sua serva, e para o moço que vem com estes seus servos. Não nos falta nada.
20 Omogaka oria akamoteebia, “Kabe n’omorembe! Tiga inche ’noboseemia ase kende gionsi oremeire. Tokonyaara korara isiko aa ase eraaro botuko.”
20 Então o velho disse: — Que a paz esteja com você! Tudo o que lhe vier a faltar fique a meu encargo. Só não passem a noite na praça.
21 Erio akabasoyia nyomba mwaye, akaa chitigere endagera. Na ekero besibirie amagoro abo, bakaria na konywa.
21 Ele os levou para a sua casa e deu pasto aos jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 Ekero barenge kwegokia igo, abanto bande abanyaka b’omochie oria bagaacha mobosokano, bagaetanana enyomba na goaka egesieri, bagateebia omogaka oria, “Mosokie omonto oria ocha mwao, erinde toraare nere tomosarie.”
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, homens malignos, cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho, o dono da casa: — Traga para fora o homem que entrou em sua casa, para que abusemos dele.
23 Omonto oria, omonyene enyomba, agasoka, akabateebia, “Taibo, abaminto, timobaisa gokora obokayayu buna obwo. Omonto oyio n’omogeni one. Timobaisa komokorera obonyaka buna obwo.
23 O dono da casa saiu para falar com eles e disse: — Não, meus irmãos, não façam esta maldade. Já que o homem está em minha casa, não façam uma loucura dessas.
24 Rora, nimbwate omoiseke one omwekungi, na omonto oyo n’abwate omokungu oye o sere‐sere, tiga ’mbasokie ase more bono. Mobakorere obonyaka buna moganetie, korende timobaisa gokorera omonto oyo egento buna ekio gi’okogeechia.”
24 Vejam, aqui estão a minha filha virgem e a concubina dele. Vou pôr as duas para fora e vocês poderão abusar delas e fazer o que bem quiserem. Mas não façam uma loucura dessas com este homem!
25 Korende abanto baria tibamoigwera. Erio Omolawi oria akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamoira isiko ase bare. Barabwo bagakora obonyaka nere bakamokorera bobe ase obotuko obogima goika mambia; na ekero bwachia gokiamoka bakamotiga agende.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir. Então o levita pegou a sua concubina e a entregou a eles do lado de fora. E eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, quando estava amanhecendo, eles a deixaram.
26 Ekero bwachia koba mambia, omokungu oria agacha, akagwa inse ase egesieri ki’enyomba y’omonto oria omosacha oye arenge, akarara aroro goika ense egakiamoka na koraba.
26 Ao amanhecer, a mulher veio e caiu à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava hospedado. E ela ficou ali até o clarear do dia.
27 Omosacha oye akaimoka mambia, akaigora ebisieri, na ekero are gosoka agenderere orogeendo rw’aye, akanyora omokungu oye o sere‐sere oraire obwatete omoriibo o inse bw’egesieri ki’enyomba.
27 De manhã, quando o seu senhor se levantou e abriu as portas da casa, para continuar a viagem, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre a soleira.
28 Omonto oria akamoteebia, “Imoka, tochake orogeendo!” Korende omokungu oria tamoiraneria. Erio akamoimokia, akamobeka ase etigere igoro, agachaaka orogeendo rw’aye gochia inka bwoye.
28 Ele lhe disse: — Levante-se, e vamos embora! Porém não houve resposta. Então o homem a pôs sobre o jumento e foi para a sua casa.
29 Na ekero aigete inka bwoye, akaimokia omoyio, akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamonachana ekiimo ase ekiimo goika ebing’ese ikomi na bibere. Erio agatoma abanto, nabarabwo bakabiira chinsemo chionsi ase ense y’Abaisraeli.
29 Chegando a casa, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. E enviou os pedaços para todas as regiões da terra de Israel.
30 Abanto bonsi abarooche amang’ana ayio nigo bakwanete, “Amang’ana anga buna ayio tana gokorekana, gose kororekana, korwa rituko riria Abaisraeli baruete ense ya Misiri goika reero! Rengereria amang’ana aya! Mogambe inki moranyaare gokora!”
30 Todos os que viram isso diziam: — Nunca se fez uma coisa dessas, nem se viu nada semelhante desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje. Pensem nisso, discutam entre si e digam o que se deve fazer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.