Juízes 19

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ase amatuko aria ekero omorwoti atarenge ase Abaisraeli, nareengeo omonto gete Omolawi omenyete buna omomenyi rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu. Ere agatwara omokungu o sere‐sere korwa Bethlehemu o Yuda.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos longes da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Omokungu oyio tarenge omwegenwa ase omosacha oye, erio akamotiga, akairana gochia o ise, aaria Bethlehemu, akamenya aroro ase engaki y’emetienyi ene.
2 Porém ela, aborrecendo-se dele, o deixou, tornou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e lá esteve os dias de uns quatro meses.
3 Omosacha oria akaimoka ore n’omosomba oyomo ne’chitigere ibere, akageenda kogaamba nere ase obwororo, agateema komoebereria airanerane nere. Omokungu oria akamosoyia nyomba mwa ise, na ise akamoroisia ase omogooko.
3 Seu marido, tendo consigo o seu servo e dois jumentos, levantou-se e foi após ela para falar-lhe ao coração, a fim de tornar a trazê-la. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando o viu, saiu alegre a recebê-lo.
4 Ise biara akamobooria abeere aroro; erio akaba amo nere amatuko atato, bakaria na konywa, bakarara aroro.
4 Seu sogro, o pai da moça, o deteve por três dias em sua companhia; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Rituko ria kane bakaboka mambia chuni, na Omolawi oria akebeeka ang’e kogeenda, korende ise omosubati oria akamoteebia, “Kararia endagera onyore chinguru, erio mogende.”
5 Ao quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e, depois, partireis.
6 Abanto baria babere bagaikaransa aroro, bakaria na konywa amo. Erio ise omosubati oria agateebia omonto oria, “Koranche, oraare aiga naende ase obotuko bwa reero, oigwe buya.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; então, disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e se alegre o teu coração.
7 Ekero omonto oria aimogete naende ng’a agende, ise omosubati oria akamosorora araare agwo naende.
7 Contudo, o homem levantou-se para partir; porém o seu sogro, instando com ele, fê-lo pernoitar ali.
8 Rituko ria gatano, mambia chuni, akaimoka agachaaka kogeenda. Korende ise omosubati oria akamoteebia, “Karie endagera onyore chinguru. Ganya goika omobaso orakenda.” Ase ayio bakaragera amo bonsi babere.
8 Madrugando ele ao quinto dia para partir, disse o pai da moça: Fortalece-te, e detende-vos até ao declinar do dia; e ambos comeram juntos.
9 Ekero omonto oria amo n’omokuungu oye o sere‐sere, n’omosomba oye, baimogete kogeenda, ise omosubati oria akamoteebia, “Rora bono omobaso oerire, na bwaisire koira, nagosoroire, beera aiga ase obotuko bwa reero naende, oigwe buya. Ankio oimoke mambia chuni, ochake orogeendo, ogende seino.”
9 Então, o homem se levantou para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já declina o dia, a tarde vem chegando; peço-te que passes aqui a noite; vai-se o dia acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar e ide para a vossa casa.
10 Korende omonto oria tancha korara aroro ase obotuko boria. Ase igo akaimoka amo n’omokuungu oye o sere‐sere, bagachaaka orogeendo rwabo gochia Yebusi, (n’oro Yerusalemu), babwate chitigere chiabeekire ebiikaransero.
10 Porém o homem não quis passar ali a noite; mas levantou-se, e partiu, e veio até à altura de Jebus (que é Jerusalém), e com ele os dois jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Bagaika ensemo erochie Yebusi, na konya bwairire, omosomba agateebia omonene oye, “Inchuo, togobere gochia ase omochie oyo bw’Abayebusi, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
11 Estando, pois, já perto de Jebus e tendo-se adiantado o declinar-se do dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai, agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Omonene bw’omosomba oria akabora, “Titokogobera kogeenda korara ase omochie bw’ abanto batari Abaisraeli, korende tobaetanie togende Gibea.”
12 Porém o seu senhor lhe disse: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel, mas passemos até Gibeá.
13 Naende agateebia omosomba oye, “Eta togende, torore gose ’ntoike Gibea gose Rama, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Bakagenderera orogeendo rwabo, na ekero baikire ang’e na Gibea, omochie bw’Ababenjamini, konya bwairiire kegima.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Bakagobera gochia Gibea, baraare aroro ase obotuko boria. Kobasoire aroro, bagaikaransa eraaro isiko, ase omochie oria, korende onde tarenge bwanchete kobasoyia nyomba mwaye ase obotuko obwo.
15 Retiraram-se para Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite; entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Ekero baikaranseteo, omogaka oyomo agacha, orenge korwa mogondo. Ere nigo arenge omonto bw’ense y’ebitunwa ya Efraimu, na bono nigo arenge omomenyi bw’omochie o Gibea. (Abanto b’aase aria nigo barenge Ababenjamini).
16 Eis que, ao anoitecer, vinha do seu trabalho no campo um homem velho; era este da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá; porém os habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Omogaka oria akarora omogendi oria ase eraaro eria, akamobooria, “Ng’ai okorwa? Naende ng’ai okogeenda?”
17 Erguendo o velho os olhos, viu na praça da cidade este viajante e lhe perguntou: Para onde vais e donde vens?
18 Omogendi oria akamoiraneria, “Igo tokorwa Bethlehemu o Yuda, tokogeenda rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu, nao seito. Igo nageenda Bethlehemu o Yuda, na bono nkogeenda inde ase enyomba ya Nyasae. Onde tari bwanchire gonsoyia nyomba mwaye.
18 Ele lhe respondeu: Estamos viajando de Belém de Judá para os longes da região montanhosa de Efraim, donde sou; fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do Senhor ; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Obonyansi obwomo na endagera ende ye chitigere ’ntobwate. Naboigo ’ntobwate omogati na edivai bitoisaine inche na omokungu oyo, omosomba oo, na omosae oyo ore amo naintwe, abasomba bao. Titoremeiri gento kende gionsi.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Omogaka oria akamoteebia, “Kabe n’omorembe! Tiga inche ’noboseemia ase kende gionsi oremeire. Tokonyaara korara isiko aa ase eraaro botuko.”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te vier a faltar fique a meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Erio akabasoyia nyomba mwaye, akaa chitigere endagera. Na ekero besibirie amagoro abo, bakaria na konywa.
21 Levou-o para casa e deu pasto aos jumentos; e, tendo eles lavado os pés, comeram e beberam.
22 Ekero barenge kwegokia igo, abanto bande abanyaka b’omochie oria bagaacha mobosokano, bagaetanana enyomba na goaka egesieri, bagateebia omogaka oria, “Mosokie omonto oria ocha mwao, erinde toraare nere tomosarie.”
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Traze para fora o homem que entrou em tua casa, para que abusemos dele.
23 Omonto oria, omonyene enyomba, agasoka, akabateebia, “Taibo, abaminto, timobaisa gokora obokayayu buna obwo. Omonto oyio n’omogeni one. Timobaisa komokorera obonyaka buna obwo.
23 O senhor da casa saiu a ter com eles e lhes disse: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que o homem está em minha casa, não façais tal loucura.
24 Rora, nimbwate omoiseke one omwekungi, na omonto oyo n’abwate omokungu oye o sere‐sere, tiga ’mbasokie ase more bono. Mobakorere obonyaka buna moganetie, korende timobaisa gokorera omonto oyo egento buna ekio gi’okogeechia.”
24 Minha filha virgem e a concubina dele trarei para fora; humilhai-as e fazei delas o que melhor vos agrade; porém a este homem não façais semelhante loucura.
25 Korende abanto baria tibamoigwera. Erio Omolawi oria akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamoira isiko ase bare. Barabwo bagakora obonyaka nere bakamokorera bobe ase obotuko obogima goika mambia; na ekero bwachia gokiamoka bakamotiga agende.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, ele pegou da concubina do levita e entregou a eles fora, e eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, subindo a alva, a deixaram.
26 Ekero bwachia koba mambia, omokungu oria agacha, akagwa inse ase egesieri ki’enyomba y’omonto oria omosacha oye arenge, akarara aroro goika ense egakiamoka na koraba.
26 Ao romper da manhã, vindo a mulher, caiu à porta da casa do homem, onde estava o seu senhor, e ali ficou até que se fez dia claro.
27 Omosacha oye akaimoka mambia, akaigora ebisieri, na ekero are gosoka agenderere orogeendo rw’aye, akanyora omokungu oye o sere‐sere oraire obwatete omoriibo o inse bw’egesieri ki’enyomba.
27 Levantando-se pela manhã o seu senhor, abriu as portas da casa e, saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Omonto oria akamoteebia, “Imoka, tochake orogeendo!” Korende omokungu oria tamoiraneria. Erio akamoimokia, akamobeka ase etigere igoro, agachaaka orogeendo rw’aye gochia inka bwoye.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamos; porém ela não respondeu; então, o homem a pôs sobre o jumento, dispôs-se e foi para sua casa.
29 Na ekero aigete inka bwoye, akaimokia omoyio, akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamonachana ekiimo ase ekiimo goika ebing’ese ikomi na bibere. Erio agatoma abanto, nabarabwo bakabiira chinsemo chionsi ase ense y’Abaisraeli.
29 Chegando a casa, tomou de um cutelo e, pegando a concubina, a despedaçou por seus ossos em doze partes; e as enviou por todos os limites de Israel.
30 Abanto bonsi abarooche amang’ana ayio nigo bakwanete, “Amang’ana anga buna ayio tana gokorekana, gose kororekana, korwa rituko riria Abaisraeli baruete ense ya Misiri goika reero! Rengereria amang’ana aya! Mogambe inki moranyaare gokora!”
30 Cada um que a isso presenciava aos outros dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até ao dia de hoje; ponderai nisso, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.