Juízes 19
guz (GUZ) vs ACF
1 Ase amatuko aria ekero omorwoti atarenge ase Abaisraeli, nareengeo omonto gete Omolawi omenyete buna omomenyi rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu. Ere agatwara omokungu o sere‐sere korwa Bethlehemu o Yuda.
1 Aconteceu também naqueles dias, em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Omokungu oyio tarenge omwegenwa ase omosacha oye, erio akamotiga, akairana gochia o ise, aaria Bethlehemu, akamenya aroro ase engaki y’emetienyi ene.
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e deixando-o, foi para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 Omosacha oria akaimoka ore n’omosomba oyomo ne’chitigere ibere, akageenda kogaamba nere ase obwororo, agateema komoebereria airanerane nere. Omokungu oria akamosoyia nyomba mwa ise, na ise akamoroisia ase omogooko.
3 E seu marido se levantou, e foi atrás dela, para lhe falar conforme ao seu coração, e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele; e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 Ise biara akamobooria abeere aroro; erio akaba amo nere amatuko atato, bakaria na konywa, bakarara aroro.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve, e ficou com ele três dias; e comeram e beberam, e passaram ali a noite.
5 Rituko ria kane bakaboka mambia chuni, na Omolawi oria akebeeka ang’e kogeenda, korende ise omosubati oria akamoteebia, “Kararia endagera onyore chinguru, erio mogende.”
5 E sucedeu que ao quarto dia pela manhã, de madrugada, ele levantou-se para partir; então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Abanto baria babere bagaikaransa aroro, bakaria na konywa amo. Erio ise omosubati oria agateebia omonto oria, “Koranche, oraare aiga naende ase obotuko bwa reero, oigwe buya.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Ekero omonto oria aimogete naende ng’a agende, ise omosubati oria akamosorora araare agwo naende.
7 Porém o homem levantou-se para partir; mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Rituko ria gatano, mambia chuni, akaimoka agachaaka kogeenda. Korende ise omosubati oria akamoteebia, “Karie endagera onyore chinguru. Ganya goika omobaso orakenda.” Ase ayio bakaragera amo bonsi babere.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia; e ambos juntos comeram.
9 Ekero omonto oria amo n’omokuungu oye o sere‐sere, n’omosomba oye, baimogete kogeenda, ise omosubati oria akamoteebia, “Rora bono omobaso oerire, na bwaisire koira, nagosoroire, beera aiga ase obotuko bwa reero naende, oigwe buya. Ankio oimoke mambia chuni, ochake orogeendo, ogende seino.”
9 Então o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina e a tarde já vem chegando; peço-te que aqui passes a noite; eis que o dia já vai acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e amanhã de madrugada levanta-te a caminhar, e irás para a tua tenda.
10 Korende omonto oria tancha korara aroro ase obotuko boria. Ase igo akaimoka amo n’omokuungu oye o sere‐sere, bagachaaka orogeendo rwabo gochia Yebusi, (n’oro Yerusalemu), babwate chitigere chiabeekire ebiikaransero.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e chegou até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Bagaika ensemo erochie Yebusi, na konya bwairire, omosomba agateebia omonene oye, “Inchuo, togobere gochia ase omochie oyo bw’Abayebusi, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Vamos agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos ali a noite.
12 Omonene bw’omosomba oria akabora, “Titokogobera kogeenda korara ase omochie bw’ abanto batari Abaisraeli, korende tobaetanie togende Gibea.”
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas iremos até Gibeá.
13 Naende agateebia omosomba oye, “Eta togende, torore gose ’ntoike Gibea gose Rama, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
13 Disse mais a seu moço: Vamos, e cheguemos a um daqueles lugares, e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Bakagenderera orogeendo rwabo, na ekero baikire ang’e na Gibea, omochie bw’Ababenjamini, konya bwairiire kegima.
14 Passaram, pois, adiante, e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Bakagobera gochia Gibea, baraare aroro ase obotuko boria. Kobasoire aroro, bagaikaransa eraaro isiko, ase omochie oria, korende onde tarenge bwanchete kobasoyia nyomba mwaye ase obotuko obwo.
15 E retiraram-se para lá, para passarem a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Ekero baikaranseteo, omogaka oyomo agacha, orenge korwa mogondo. Ere nigo arenge omonto bw’ense y’ebitunwa ya Efraimu, na bono nigo arenge omomenyi bw’omochie o Gibea. (Abanto b’aase aria nigo barenge Ababenjamini).
16 E eis que um velho homem vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram porém os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Omogaka oria akarora omogendi oria ase eraaro eria, akamobooria, “Ng’ai okorwa? Naende ng’ai okogeenda?”
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este viajante na praça da cidade, e disse o ancião: Para onde vais, e donde vens?
18 Omogendi oria akamoiraneria, “Igo tokorwa Bethlehemu o Yuda, tokogeenda rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu, nao seito. Igo nageenda Bethlehemu o Yuda, na bono nkogeenda inde ase enyomba ya Nyasae. Onde tari bwanchire gonsoyia nyomba mwaye.
18 E ele lhe disse: Viajamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou; porquanto fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Obonyansi obwomo na endagera ende ye chitigere ’ntobwate. Naboigo ’ntobwate omogati na edivai bitoisaine inche na omokungu oyo, omosomba oo, na omosae oyo ore amo naintwe, abasomba bao. Titoremeiri gento kende gionsi.”
19 Todavia temos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Omogaka oria akamoteebia, “Kabe n’omorembe! Tiga inche ’noboseemia ase kende gionsi oremeire. Tokonyaara korara isiko aa ase eraaro botuko.”
20 Então disse o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Erio akabasoyia nyomba mwaye, akaa chitigere endagera. Na ekero besibirie amagoro abo, bakaria na konywa.
21 E levou-o à sua casa, e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ekero barenge kwegokia igo, abanto bande abanyaka b’omochie oria bagaacha mobosokano, bagaetanana enyomba na goaka egesieri, bagateebia omogaka oria, “Mosokie omonto oria ocha mwao, erinde toraare nere tomosarie.”
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao ancião, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Omonto oria, omonyene enyomba, agasoka, akabateebia, “Taibo, abaminto, timobaisa gokora obokayayu buna obwo. Omonto oyio n’omogeni one. Timobaisa komokorera obonyaka buna obwo.
23 E o homem, dono da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus, ora não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Rora, nimbwate omoiseke one omwekungi, na omonto oyo n’abwate omokungu oye o sere‐sere, tiga ’mbasokie ase more bono. Mobakorere obonyaka buna moganetie, korende timobaisa gokorera omonto oyo egento buna ekio gi’okogeechia.”
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele vo-las tirarei fora; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais essa loucura.
25 Korende abanto baria tibamoigwera. Erio Omolawi oria akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamoira isiko ase bare. Barabwo bagakora obonyaka nere bakamokorera bobe ase obotuko obogima goika mambia; na ekero bwachia gokiamoka bakamotiga agende.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora; e eles a conheceram e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Ekero bwachia koba mambia, omokungu oria agacha, akagwa inse ase egesieri ki’enyomba y’omonto oria omosacha oye arenge, akarara aroro goika ense egakiamoka na koraba.
26 E ao romper da manhã veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Omosacha oye akaimoka mambia, akaigora ebisieri, na ekero are gosoka agenderere orogeendo rw’aye, akanyora omokungu oye o sere‐sere oraire obwatete omoriibo o inse bw’egesieri ki’enyomba.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Omonto oria akamoteebia, “Imoka, tochake orogeendo!” Korende omokungu oria tamoiraneria. Erio akamoimokia, akamobeka ase etigere igoro, agachaaka orogeendo rw’aye gochia inka bwoye.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém ela não respondeu; então, levantando-se o homem a pôs sobre o jumento, e foi para o seu lugar.
29 Na ekero aigete inka bwoye, akaimokia omoyio, akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamonachana ekiimo ase ekiimo goika ebing’ese ikomi na bibere. Erio agatoma abanto, nabarabwo bakabiira chinsemo chionsi ase ense y’Abaisraeli.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes; e enviou-as por todos os termos de Israel.
30 Abanto bonsi abarooche amang’ana ayio nigo bakwanete, “Amang’ana anga buna ayio tana gokorekana, gose kororekana, korwa rituko riria Abaisraeli baruete ense ya Misiri goika reero! Rengereria amang’ana aya! Mogambe inki moranyaare gokora!”
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto, considerai, e falai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.