Juízes 19
guz (GUZ) vs BKJ
1 Ase amatuko aria ekero omorwoti atarenge ase Abaisraeli, nareengeo omonto gete Omolawi omenyete buna omomenyi rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu. Ere agatwara omokungu o sere‐sere korwa Bethlehemu o Yuda.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Omokungu oyio tarenge omwegenwa ase omosacha oye, erio akamotiga, akairana gochia o ise, aaria Bethlehemu, akamenya aroro ase engaki y’emetienyi ene.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Omosacha oria akaimoka ore n’omosomba oyomo ne’chitigere ibere, akageenda kogaamba nere ase obwororo, agateema komoebereria airanerane nere. Omokungu oria akamosoyia nyomba mwa ise, na ise akamoroisia ase omogooko.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Ise biara akamobooria abeere aroro; erio akaba amo nere amatuko atato, bakaria na konywa, bakarara aroro.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Rituko ria kane bakaboka mambia chuni, na Omolawi oria akebeeka ang’e kogeenda, korende ise omosubati oria akamoteebia, “Kararia endagera onyore chinguru, erio mogende.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Abanto baria babere bagaikaransa aroro, bakaria na konywa amo. Erio ise omosubati oria agateebia omonto oria, “Koranche, oraare aiga naende ase obotuko bwa reero, oigwe buya.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Ekero omonto oria aimogete naende ng’a agende, ise omosubati oria akamosorora araare agwo naende.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Rituko ria gatano, mambia chuni, akaimoka agachaaka kogeenda. Korende ise omosubati oria akamoteebia, “Karie endagera onyore chinguru. Ganya goika omobaso orakenda.” Ase ayio bakaragera amo bonsi babere.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Ekero omonto oria amo n’omokuungu oye o sere‐sere, n’omosomba oye, baimogete kogeenda, ise omosubati oria akamoteebia, “Rora bono omobaso oerire, na bwaisire koira, nagosoroire, beera aiga ase obotuko bwa reero naende, oigwe buya. Ankio oimoke mambia chuni, ochake orogeendo, ogende seino.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Korende omonto oria tancha korara aroro ase obotuko boria. Ase igo akaimoka amo n’omokuungu oye o sere‐sere, bagachaaka orogeendo rwabo gochia Yebusi, (n’oro Yerusalemu), babwate chitigere chiabeekire ebiikaransero.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Bagaika ensemo erochie Yebusi, na konya bwairire, omosomba agateebia omonene oye, “Inchuo, togobere gochia ase omochie oyo bw’Abayebusi, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Omonene bw’omosomba oria akabora, “Titokogobera kogeenda korara ase omochie bw’ abanto batari Abaisraeli, korende tobaetanie togende Gibea.”
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Naende agateebia omosomba oye, “Eta togende, torore gose ’ntoike Gibea gose Rama, erio toraare aroro ase obotuko obo.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Bakagenderera orogeendo rwabo, na ekero baikire ang’e na Gibea, omochie bw’Ababenjamini, konya bwairiire kegima.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Bakagobera gochia Gibea, baraare aroro ase obotuko boria. Kobasoire aroro, bagaikaransa eraaro isiko, ase omochie oria, korende onde tarenge bwanchete kobasoyia nyomba mwaye ase obotuko obwo.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Ekero baikaranseteo, omogaka oyomo agacha, orenge korwa mogondo. Ere nigo arenge omonto bw’ense y’ebitunwa ya Efraimu, na bono nigo arenge omomenyi bw’omochie o Gibea. (Abanto b’aase aria nigo barenge Ababenjamini).
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Omogaka oria akarora omogendi oria ase eraaro eria, akamobooria, “Ng’ai okorwa? Naende ng’ai okogeenda?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Omogendi oria akamoiraneria, “Igo tokorwa Bethlehemu o Yuda, tokogeenda rogoro kegima ase ense y’ebitunwa ya Efraimu, nao seito. Igo nageenda Bethlehemu o Yuda, na bono nkogeenda inde ase enyomba ya Nyasae. Onde tari bwanchire gonsoyia nyomba mwaye.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Obonyansi obwomo na endagera ende ye chitigere ’ntobwate. Naboigo ’ntobwate omogati na edivai bitoisaine inche na omokungu oyo, omosomba oo, na omosae oyo ore amo naintwe, abasomba bao. Titoremeiri gento kende gionsi.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Omogaka oria akamoteebia, “Kabe n’omorembe! Tiga inche ’noboseemia ase kende gionsi oremeire. Tokonyaara korara isiko aa ase eraaro botuko.”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Erio akabasoyia nyomba mwaye, akaa chitigere endagera. Na ekero besibirie amagoro abo, bakaria na konywa.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Ekero barenge kwegokia igo, abanto bande abanyaka b’omochie oria bagaacha mobosokano, bagaetanana enyomba na goaka egesieri, bagateebia omogaka oria, “Mosokie omonto oria ocha mwao, erinde toraare nere tomosarie.”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Omonto oria, omonyene enyomba, agasoka, akabateebia, “Taibo, abaminto, timobaisa gokora obokayayu buna obwo. Omonto oyio n’omogeni one. Timobaisa komokorera obonyaka buna obwo.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Rora, nimbwate omoiseke one omwekungi, na omonto oyo n’abwate omokungu oye o sere‐sere, tiga ’mbasokie ase more bono. Mobakorere obonyaka buna moganetie, korende timobaisa gokorera omonto oyo egento buna ekio gi’okogeechia.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Korende abanto baria tibamoigwera. Erio Omolawi oria akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamoira isiko ase bare. Barabwo bagakora obonyaka nere bakamokorera bobe ase obotuko obogima goika mambia; na ekero bwachia gokiamoka bakamotiga agende.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Ekero bwachia koba mambia, omokungu oria agacha, akagwa inse ase egesieri ki’enyomba y’omonto oria omosacha oye arenge, akarara aroro goika ense egakiamoka na koraba.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Omosacha oye akaimoka mambia, akaigora ebisieri, na ekero are gosoka agenderere orogeendo rw’aye, akanyora omokungu oye o sere‐sere oraire obwatete omoriibo o inse bw’egesieri ki’enyomba.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Omonto oria akamoteebia, “Imoka, tochake orogeendo!” Korende omokungu oria tamoiraneria. Erio akamoimokia, akamobeka ase etigere igoro, agachaaka orogeendo rw’aye gochia inka bwoye.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Na ekero aigete inka bwoye, akaimokia omoyio, akabwata omokungu oye o sere‐sere, akamonachana ekiimo ase ekiimo goika ebing’ese ikomi na bibere. Erio agatoma abanto, nabarabwo bakabiira chinsemo chionsi ase ense y’Abaisraeli.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Abanto bonsi abarooche amang’ana ayio nigo bakwanete, “Amang’ana anga buna ayio tana gokorekana, gose kororekana, korwa rituko riria Abaisraeli baruete ense ya Misiri goika reero! Rengereria amang’ana aya! Mogambe inki moranyaare gokora!”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.