Juízes 11

guz (GUZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yefta Omogileadi nigo arenge omorwani etuoni. Ere nigo arenge omwana bw’omokuungu omotayayi, na ise Yefta nigo arenge korokwa Gileadi.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Omokungu omonyuome o Gileadi nere boigo akamoiborera abana abamura, na ekero barabwo babete abanto abanene bagaseeria Yefta korwa inka, bakamoteebia, “Aye tokonyaara konyora omwando ase enyomba ya tata, ekiagera nigo ore omwana bw’omokuungu omoao.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Erio Yefta agatama korwa ase bamura bamwabo, akageenda ase ense ya Tobu. Agwo agasang’ana n’abanto bateechigeti, nabarabwo bakana‐gotaara nere.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Engaki egaika, ekero Abaamoni bachaagete korwania Abaisraeli.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Ekero keria abagaaka ba Gileadi bakageenda korangeria Yefta korwa ase ense ya Tobu,
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 bakamoteebia, “Inchuo obe omotang’ani oito, erinde tonyaare korwania Abaamoni.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Korende Yefta akabairaneria, “Inwe ’mwanyangete na moganseeria korwa ase enyomba ya tata Nase ki mwachire ase ’nde bono, ekero mwanyorire emechando?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Abagaaka baria ba Gileadi bakamoiraneria, “Ayio naro agerire twakoiraneire bono: Ntorigetie aye ogende amo naintwe, otokoonye korwania Abaamoni, na obe omotang’ani oito, na oyo bw’ abanto bonsi ba Gileadi.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Yefta agateebia abagaaka baria, “Onye mokong’irania inka naende ’ngende korwania Abaamoni, n’Omonene k arabeeke abanto abwo ase amaboko ane, inche nimbe omotang’ani oino.”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Abagaaka ba Gileadi bakamoiraneria, “’Ntokore buna gwateebire. Omonene nabe kirori ase egati yaito.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Ase igo Yefta akageenda amo nabagaaka ba Gileadi, n’abanto baabo bakamobeeka akaba omogambi na omotang’ani obo. Yefta agakwana amang’ana aye onsi ase obosio bw’Omonene agwo Misipa.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Erio Yefta agatoma abanto ase omorwoti bw’Abaamoni komoboria, “’Ndiomana ki obwate ase ’nde? Nase ki gwachire korwania ense yane?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Omorwoti bw’Abaamoni akairaneria abanto abwo batometwe na Yefta, “Ekero Abaisraeli barwete Misiri ’mbairete orogongo rwane korwa orooche rw’Arinoni goika orwa Yaboki, na goika Yorodani. Ase ayio bono roiranie n’omorembe.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Naende Yefta agatoma abanto eria kabere ase omorwoti bw’Abaamoni,
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 bamoteebie “Oko nokoiraneria kwa Yefta: Abaisraeli tibaireti rogongo rw’Abamoabu, gose rw’Abaamoni,
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 korende ekero barwete Misiri nigo baetete ase egati y’erooro gochia Enyancha Embariri, bagaika Kadeshi.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Korwa agwo, bagatoma abanto gochia ase omorwoti o Edomu bamoborie ribaga baetere ense yaye. Korende omorwoti o Edomu tanchete gotegerera amang’ana ayio. Naende bagatoma abanto ase omorwoti o Moabu, nere boigo tabaete ribaga. Ase ayio Abaisraeli bagatigara agwo Kadeshi.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Erio bagaeta ime y’erooro, bagaetanana ense ya Edomu na ense ya Moabu, bagaika moocha y’ense ya Moabu, goika ng’umbu y’orooche rw’Arinoni. Bagatoora agwo, korende tibaambogete Arinoni, ekiagera oro norobebe rwa Moabu.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Erio Abaisraeli bagatoma abanto gochia ase Sihoni, omorwoti bw’Abaamori, agwo Hesiboni bamoborie ribaga baete ase ense yaye, bagende ase ense yabo abanyene.
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Korende Sihoni tabegenete Abaisraeli, na tabaete ribaga baete ase ense yaye. Agasangereria abarwani baye, na barabwo bagatoora agwo Yahasi, bakarwania Abaisraeli.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Korende Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, akabeeka Sihoni amo n’abanto baye ase amaboko ya Abaisraeli, nabarabwo bakababua. Abaisraeli bakaira ense yonsi y’Abaamori baria bamenyete ase ense eria.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Bakaira ense yonsi y’Abaamori ekaba eyabo, korwa Arinoni goika Yaboki, na korwa erooro goika Yorodani.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nere oseretie Abaamori ase engencho y’ abanto baye Abaisraeli. Inee! Aye bono nigo oganetie koira ense yabo?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Aye togotwara egento Kemosi, enyasae yao, yakoeire, kebe ekiao? Naboigo naintwe ’natoire ense y’ abanto bari’Omonene Nyasae aseretie korwa ase obosio bwaito.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Bono aye nigo okorengereria ng’a n’omuya ore kobua Balaki, mosinto o Sipori, omorwoti bw’Abamoabu? Inee! Ere nomanete n’Abaisraeli nonya ng’ake? Gose narwanete esegi nabarabwo?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Ase engaki y’emiaka amagana atato Abaisraeli nigo bamenyete Hesiboni n’Aroeri, amo nebimechie bionsi biaetanaine emechie eyio, na emechie yonsi yaare ase chingegu chi’Arinoni. Nase ki motairete chinse echio ase engaki eyio yonsi?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Inche ase ayio tindakora ebibe ase ore; aye nigo ogokora bobe ase ’nde ase ogokora esegi nainche. Omonene nere omogaayani. Ere reero iga nanache ekiina gati y’Abaisraeli n’Abaamoni.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Korende omorwoti bw’Abaamoni taigwerete gose gosika amang’ana aya Yefta amotomerete.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Erio Omoika bw’Omonene ogaacha igoro ya Yefta, na ere agaeta ase egati y’ense ya Gileadi na eya Manase, akagenderera goeta Misipa ase Gileadi, na korwa aroro akageenda, agaika ense y’Abaamoni.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Yefta akamoriera Omonene eira na gotiana, akabora, “Aye koraabeeke Abaamoni ase amaboko ane,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 erio nebe ng’a onde bwensi orasoke korwa ase egesieri ki’enyomba yane abe omotang’ani kondotota ekero ndairane korwa ase Abaamoni inde n’obobui, oyio nabe oyoo, Omonene, na inche nimorue abe ekeng’wanso ki’ogosambwa ase ore.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Yefta akaamboka gochia ng’umbu, akageenda korwania Abaamoni, n’Omonene akababeeka ase amaboko aye.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Ere akabaita korwa Aroeri goika chinsemo chia Miniti, akaira emechie emerongo ebere goikera Abeli‐Keramimu, akabaita ogoita okonene. Abaamoni bakabugwa, bakabeekwa inse y’obogaambi bw’Abaisraeli.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Yefta akairana gochia inka bwoye aaria Misipa, na agwo akarora omoiseke oye ogoocha komoorotota, okobugia ekebangarara na gotenga. Omoiseke oria, nere bweka Yefta abwate, tabwate mwana onde, omomura gose omoiseke.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Ekero Yefta arooche omoiseke oria, agatandora chianga chiaye, akarera, “Obee! Omoiseke one! Kwagerire enkoro yane yairianyekire. Naende kwandeteire emechando emenene. Inche narierete Omonene eira, ngatiana, na tinkonyaara gotiga eira eria nariete.”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Omoiseke oria akamoteebia, “Tata, onye kwarierete Omonene eira, inkorere aya gwakwanete, ekiagera Omonene okoruseirie egesiomba ase ababisa bao Abaamoni.”
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Naende omoiseke oria akamoteebia, “Inkorere egento ekemo gioka! Ing’a ribaga ri’emetienyi ebere, erinde ’ngende amo nabasani bane ase ebitunwa, na aroro toetanane na korera, ekiagera ningenderere koba omwekungi.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Ise akamoteebia, “Genda!” Akamotoma agende ase engaki y’emetienyi ebere. Igo omoiseke oria akageenda amo nabasani baye gochia ase ebitunwa, na aroro agwo bakareera obwekungi bwaye.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Ekero emetienyi ebere yaerete, omoiseke oria akairana ase ise, nere ise akamokorera buna arierete Omonene eira ng’a akore. Omoiseke oria tabeete n’omosaacha.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 ng’a abakungu b’Abaisraeli nigo barenge kogeenda kobokia amagombo ase okoinyora omoiseke o Yefta, oria Omogileadi, ase engaki y’amatuko ane ase kera omwaka.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.