Josué 14
guz (GUZ) vs VC
1 Echi nachio chingongo Abaisraeli baatananeretwe ase ense ya Kaanani, chibe emiando yabo. Eleazari, Omokuani, amo na Yoshua, mosinto o Nuni, na abateneneri be chiamate chi’ebisaku bi’Abaisraeli bakabaatananera ense ase ogoaka obomera.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Omonene nigo achigete Musa ng’a obomera boakwe ekero agwatanana ense ase ebisaku biria kianda, amo na keria kende ekeng’ese.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Naki Musa konya oeire ebisaku binde bibere na ekeng’ese ense ere ng’umbu, moocha ya Yorodani, ebe omwando obo, korende Abalawi barabwo tibaetwe ense ase egati yabo, ebe omwando obo.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Ororeria rwa Yusufu nigo rwarenge ebisaku bibere: Manase na Efraimu. Abalawi tibaetwe orogongo, otatiga baetwe emechie bakomenya, amo nebitii ase chitugo chiabo chiare korisia na ase baare kobeeka ebinto biabo.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Naboigo Abaisraeli baatananete ense ase ogoaka obomera, buna Omonene achigete Musa.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Engaki eyio abanto bande b’egesaku kia Yuda bakagenda ase Yoshua agwo Giligali. Oyomo bw’abwo, Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akamoteebia, “Nomanyete ay’Omonene atebeetie Musa, omonto oria o Nyasae, igoro yane naye, ekero twarenge Kadeshi‐Barinea.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Inche konya nakoorire emiaka emerongo ene ekero Musa, omosomba bw’Omonene, antomete korwa Kadeshi‐Barinea koroota ense eye, na inche nkamorentera amang’ana ’ekeene.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Abanto baria twagendete komo bakagera abanto bakerusia moyo, korende inche nkaba omwegenwa ase okoigwera Omonene, Nyasae one.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Rituko riria Musa akandiera eira na gotiana, agateeba: Ekeene, ense eyio amagoro ao atachete nigo erabe omwando oo, na oyo bw’ororeria rwao botambe, ekiagera kwaigwerete Omonene, Nyasae one.
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Bono rora, emiaka emerongo ene, na etano, yaetire korwa rituko riri’Omonene atebeetie Musa amang’ana ayio, ase engaki eria Abaisraeli baetete ase erooro, n’Omonene ondendire ngendererete koba moyo. Na bono, rora, nabeire nemiaka emerongo etano na etato, na etano,
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 na inche nigo inde ne chinguru ching’ana buna chiria nabwate rituko riria Musa antomete. Nonya ndero nabo inde ne chinguru chi’okogenda korwana esegi na echi’okoirana.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Ase igo, bono ing’a ense eye y’ebitunwa, eye Omonene andierete eira ase rituko riria ng’a nang’e. Nkwaigwete aye omonyene ng’a Abanaki nigo bamenyeteo, na buna emechie yabo yarenge emenene, naende yagiteire chindwaki. Aande nab’Omonene arabe amo nainche, erinde imbaserie, buna Omonene ateebete.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Erio Yoshua agasesenia Kalebu, mosinto o Yefune, akamoa omochie o Heburoni okaba omwando oye.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Naboigo Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akaegwa Heburoni, okaba omwando oye. Nonya ndero iga ororeria rwaye narwo royobwate, ekiagera ere aigwerete Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Kare Heburoni nigo orenge korokwa Kiriati‐Ariba. Ariba nigo arenge omonto omonene ase Abanaki.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.