Josué 14

guz (GUZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Echi nachio chingongo Abaisraeli baatananeretwe ase ense ya Kaanani, chibe emiando yabo. Eleazari, Omokuani, amo na Yoshua, mosinto o Nuni, na abateneneri be chiamate chi’ebisaku bi’Abaisraeli bakabaatananera ense ase ogoaka obomera.
1 São estas as terras que o povo de Israel recebeu em Canaã. Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das
2 Omonene nigo achigete Musa ng’a obomera boakwe ekero agwatanana ense ase ebisaku biria kianda, amo na keria kende ekeng’ese.
2 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, a divisão das terras das nove tribos e meia foi feita por sorteio .
3 Naki Musa konya oeire ebisaku binde bibere na ekeng’ese ense ere ng’umbu, moocha ya Yorodani, ebe omwando obo, korende Abalawi barabwo tibaetwe ense ase egati yabo, ebe omwando obo.
3 Moisés tinha dado uma parte da terra às duas tribos e meia que ficaram a leste do rio Jordão, mas os levitas não receberam terras.
4 Ororeria rwa Yusufu nigo rwarenge ebisaku bibere: Manase na Efraimu. Abalawi tibaetwe orogongo, otatiga baetwe emechie bakomenya, amo nebitii ase chitugo chiabo chiare korisia na ase baare kobeeka ebinto biabo.
4 Os descendentes de José estavam divididos em duas tribos: Manassés e Efraim. Não foi dado nenhum pedaço de terra aos levitas, mas eles tinham cidades para morar e também pastos para o seu gado e os seus rebanhos.
5 Naboigo Abaisraeli baatananete ense ase ogoaka obomera, buna Omonene achigete Musa.
5 O povo de Israel dividiu a terra como o Senhor havia ordenado a Moisés.
6 Engaki eyio abanto bande b’egesaku kia Yuda bakagenda ase Yoshua agwo Giligali. Oyomo bw’abwo, Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akamoteebia, “Nomanyete ay’Omonene atebeetie Musa, omonto oria o Nyasae, igoro yane naye, ekero twarenge Kadeshi‐Barinea.
6 O povo da tribo de Judá foi falar com Josué em Gilgal. Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, disse a Josué: — Você sabe o que o
7 Inche konya nakoorire emiaka emerongo ene ekero Musa, omosomba bw’Omonene, antomete korwa Kadeshi‐Barinea koroota ense eye, na inche nkamorentera amang’ana ’ekeene.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espionar a terra. E eu dei um relatório que sabia que era verdadeiro.
8 Abanto baria twagendete komo bakagera abanto bakerusia moyo, korende inche nkaba omwegenwa ase okoigwera Omonene, Nyasae one.
8 Os homens que foram comigo espalharam o medo no meio do povo, mas eu obedeci fielmente ao Senhor , meu Deus.
9 Rituko riria Musa akandiera eira na gotiana, agateeba: Ekeene, ense eyio amagoro ao atachete nigo erabe omwando oo, na oyo bw’ororeria rwao botambe, ekiagera kwaigwerete Omonene, Nyasae one.
9 Naquele dia Moisés me fez a seguinte promessa: “Calebe, você obedeceu fielmente ao Senhor , meu Deus. Por isso fique certo de que você e os seus filhos serão donos para sempre de toda a terra que pisarem.”
10 Bono rora, emiaka emerongo ene, na etano, yaetire korwa rituko riri’Omonene atebeetie Musa amang’ana ayio, ase engaki eria Abaisraeli baetete ase erooro, n’Omonene ondendire ngendererete koba moyo. Na bono, rora, nabeire nemiaka emerongo etano na etato, na etano,
10 E Calebe continuou: — Agora veja! Faz quarenta e cinco anos que o
11 na inche nigo inde ne chinguru ching’ana buna chiria nabwate rituko riria Musa antomete. Nonya ndero nabo inde ne chinguru chi’okogenda korwana esegi na echi’okoirana.
11 e me sinto tão forte hoje como no dia em que Moisés me mandou espionar a terra. Ainda tenho bastante força para combater na guerra e para fazer o que for preciso.
12 Ase igo, bono ing’a ense eye y’ebitunwa, eye Omonene andierete eira ase rituko riria ng’a nang’e. Nkwaigwete aye omonyene ng’a Abanaki nigo bamenyeteo, na buna emechie yabo yarenge emenene, naende yagiteire chindwaki. Aande nab’Omonene arabe amo nainche, erinde imbaserie, buna Omonene ateebete.”
12 Agora me dê essa região montanhosa que o Senhor me prometeu quando os meus companheiros e eu demos o relatório. Naquele tempo dissemos a você que os gigantes anaquins estavam lá, morando em grandes cidades cercadas de muralhas. Se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei, como ele prometeu.
13 Erio Yoshua agasesenia Kalebu, mosinto o Yefune, akamoa omochie o Heburoni okaba omwando oye.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu a cidade de Hebrom para ser sua propriedade.
14 Naboigo Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akaegwa Heburoni, okaba omwando oye. Nonya ndero iga ororeria rwaye narwo royobwate, ekiagera ere aigwerete Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, porque ele obedeceu fielmente ao Senhor , o Deus de Israel.
15 Kare Heburoni nigo orenge korokwa Kiriati‐Ariba. Ariba nigo arenge omonto omonene ase Abanaki.
15 Antes disso Hebrom era chamada de Quiriate-Arba. Arba havia sido o maior dos anaquins. Então houve paz na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.