Josué 14

guz (GUZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Echi nachio chingongo Abaisraeli baatananeretwe ase ense ya Kaanani, chibe emiando yabo. Eleazari, Omokuani, amo na Yoshua, mosinto o Nuni, na abateneneri be chiamate chi’ebisaku bi’Abaisraeli bakabaatananera ense ase ogoaka obomera.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Omonene nigo achigete Musa ng’a obomera boakwe ekero agwatanana ense ase ebisaku biria kianda, amo na keria kende ekeng’ese.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 Naki Musa konya oeire ebisaku binde bibere na ekeng’ese ense ere ng’umbu, moocha ya Yorodani, ebe omwando obo, korende Abalawi barabwo tibaetwe ense ase egati yabo, ebe omwando obo.
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 Ororeria rwa Yusufu nigo rwarenge ebisaku bibere: Manase na Efraimu. Abalawi tibaetwe orogongo, otatiga baetwe emechie bakomenya, amo nebitii ase chitugo chiabo chiare korisia na ase baare kobeeka ebinto biabo.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 Naboigo Abaisraeli baatananete ense ase ogoaka obomera, buna Omonene achigete Musa.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Engaki eyio abanto bande b’egesaku kia Yuda bakagenda ase Yoshua agwo Giligali. Oyomo bw’abwo, Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akamoteebia, “Nomanyete ay’Omonene atebeetie Musa, omonto oria o Nyasae, igoro yane naye, ekero twarenge Kadeshi‐Barinea.
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Inche konya nakoorire emiaka emerongo ene ekero Musa, omosomba bw’Omonene, antomete korwa Kadeshi‐Barinea koroota ense eye, na inche nkamorentera amang’ana ’ekeene.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Abanto baria twagendete komo bakagera abanto bakerusia moyo, korende inche nkaba omwegenwa ase okoigwera Omonene, Nyasae one.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Rituko riria Musa akandiera eira na gotiana, agateeba: Ekeene, ense eyio amagoro ao atachete nigo erabe omwando oo, na oyo bw’ororeria rwao botambe, ekiagera kwaigwerete Omonene, Nyasae one.
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 Bono rora, emiaka emerongo ene, na etano, yaetire korwa rituko riri’Omonene atebeetie Musa amang’ana ayio, ase engaki eria Abaisraeli baetete ase erooro, n’Omonene ondendire ngendererete koba moyo. Na bono, rora, nabeire nemiaka emerongo etano na etato, na etano,
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 na inche nigo inde ne chinguru ching’ana buna chiria nabwate rituko riria Musa antomete. Nonya ndero nabo inde ne chinguru chi’okogenda korwana esegi na echi’okoirana.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 Ase igo, bono ing’a ense eye y’ebitunwa, eye Omonene andierete eira ase rituko riria ng’a nang’e. Nkwaigwete aye omonyene ng’a Abanaki nigo bamenyeteo, na buna emechie yabo yarenge emenene, naende yagiteire chindwaki. Aande nab’Omonene arabe amo nainche, erinde imbaserie, buna Omonene ateebete.”
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Erio Yoshua agasesenia Kalebu, mosinto o Yefune, akamoa omochie o Heburoni okaba omwando oye.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Naboigo Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akaegwa Heburoni, okaba omwando oye. Nonya ndero iga ororeria rwaye narwo royobwate, ekiagera ere aigwerete Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Kare Heburoni nigo orenge korokwa Kiriati‐Ariba. Ariba nigo arenge omonto omonene ase Abanaki.
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.