Josué 14
guz (GUZ) vs NVI
1 Echi nachio chingongo Abaisraeli baatananeretwe ase ense ya Kaanani, chibe emiando yabo. Eleazari, Omokuani, amo na Yoshua, mosinto o Nuni, na abateneneri be chiamate chi’ebisaku bi’Abaisraeli bakabaatananera ense ase ogoaka obomera.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Omonene nigo achigete Musa ng’a obomera boakwe ekero agwatanana ense ase ebisaku biria kianda, amo na keria kende ekeng’ese.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Naki Musa konya oeire ebisaku binde bibere na ekeng’ese ense ere ng’umbu, moocha ya Yorodani, ebe omwando obo, korende Abalawi barabwo tibaetwe ense ase egati yabo, ebe omwando obo.
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Ororeria rwa Yusufu nigo rwarenge ebisaku bibere: Manase na Efraimu. Abalawi tibaetwe orogongo, otatiga baetwe emechie bakomenya, amo nebitii ase chitugo chiabo chiare korisia na ase baare kobeeka ebinto biabo.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Naboigo Abaisraeli baatananete ense ase ogoaka obomera, buna Omonene achigete Musa.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Engaki eyio abanto bande b’egesaku kia Yuda bakagenda ase Yoshua agwo Giligali. Oyomo bw’abwo, Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akamoteebia, “Nomanyete ay’Omonene atebeetie Musa, omonto oria o Nyasae, igoro yane naye, ekero twarenge Kadeshi‐Barinea.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Inche konya nakoorire emiaka emerongo ene ekero Musa, omosomba bw’Omonene, antomete korwa Kadeshi‐Barinea koroota ense eye, na inche nkamorentera amang’ana ’ekeene.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Abanto baria twagendete komo bakagera abanto bakerusia moyo, korende inche nkaba omwegenwa ase okoigwera Omonene, Nyasae one.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Rituko riria Musa akandiera eira na gotiana, agateeba: Ekeene, ense eyio amagoro ao atachete nigo erabe omwando oo, na oyo bw’ororeria rwao botambe, ekiagera kwaigwerete Omonene, Nyasae one.
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 Bono rora, emiaka emerongo ene, na etano, yaetire korwa rituko riri’Omonene atebeetie Musa amang’ana ayio, ase engaki eria Abaisraeli baetete ase erooro, n’Omonene ondendire ngendererete koba moyo. Na bono, rora, nabeire nemiaka emerongo etano na etato, na etano,
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 na inche nigo inde ne chinguru ching’ana buna chiria nabwate rituko riria Musa antomete. Nonya ndero nabo inde ne chinguru chi’okogenda korwana esegi na echi’okoirana.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Ase igo, bono ing’a ense eye y’ebitunwa, eye Omonene andierete eira ase rituko riria ng’a nang’e. Nkwaigwete aye omonyene ng’a Abanaki nigo bamenyeteo, na buna emechie yabo yarenge emenene, naende yagiteire chindwaki. Aande nab’Omonene arabe amo nainche, erinde imbaserie, buna Omonene ateebete.”
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Erio Yoshua agasesenia Kalebu, mosinto o Yefune, akamoa omochie o Heburoni okaba omwando oye.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Naboigo Kalebu, mosinto o Yefune, Omokenisi, akaegwa Heburoni, okaba omwando oye. Nonya ndero iga ororeria rwaye narwo royobwate, ekiagera ere aigwerete Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Kare Heburoni nigo orenge korokwa Kiriati‐Ariba. Ariba nigo arenge omonto omonene ase Abanaki.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.