João 11
guz (GUZ) vs NAA
1 Nabo omonto gete narenge omorwaire, erieta riaye Lazaro o Bethania, omonto bw’omochie o Mariamu na Martha mosubati omwabo.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariamu nere oyo oagete Omonene amaguta na komotinyia amagoro aye netukia yaye. Bono Lazaro momura omwabo nigo arenge omorwaire.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nabo baria basubati bamwabo bagatoma amang’ana asare, bakaboora, “Omonene, ere oyobwanchete orwarire.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yeso agachia koyaigwa, akabora, “Oborwaire obwo tari obw’amakweri, korende ase okoorokia obonene bwa Nyasae, erinde Omwana o Nyasae abakwe ase obwo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Na Yeso nigo anchete Martha, na mosubati omwabo, na Lazaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ekero achia koigwa ng’a nomorwaire, agateebana amatuko abere aria aase arenge.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Erio magega ase aya agateebia aborokigwa baye, “Togende Boyahudi naende.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Aborokigwa bakamoteebia, “Rabii, moisonde Abayahudi nigo barenge gokorigia gokoaka amagena, na aye gokogenda aroro naende?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yeso akairaneria, “Chinsa chi’omobaso tichiri ikomi na ibere? Omonto karagende mobaso takogochwa, ekiagera aroche omobaso bw’ense eye.
9 Jesus respondeu:
10 Korende omonto karagende botuko, igo akogochwa, ekiagera omobaso tori ime yaye.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Agakwana aya; erio magega ase aya akabateebia, “Lazaro omosani oito orarire, korende nkogenda nde inyare komotura.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Aborokigwa baye bakamoteebia, “Omonene, onye orarire, nagwene.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Korende Yeso nigo akwanete amang’ana ’amakweri aye; na barabwo bagakaga ng’a nigo agokwana amang’ana y’okorara chitoro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Erio agwo Yeso akabateebia maiso marore, “Lazaro okuure.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Na inche nagokire ase engencho yaino, ekiagera ntarenge aroro, erinde monyare kwegena. Korende bono togende asare.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nabo Thomas, ore korokwa Barongo, agateebia aborokigwa bamwabo, “Togende naintwe, tokwe amo nere.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Erio Yeso agachia goika aroro akanyora Lazaro ng’a oikire koba ase embeera amatuko ane.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bethania nigo orenge ang’e na Yerusalemu, koreng’ana chimaeli ibere.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Na abanto abange ase Abayahudi bagacha ase Martha na Mariamu, erinde baabaremie ase engencho y’ogokwa kw’oyomwabo.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nabo Martha agachia koigwa ng’a Yeso ngocha are, akagenda komoorotota, korende Mariamu nigo aikaransete nyomba ime.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Erio Martha agateebia Yeso, “Omonene, onye naa kwarenge, momura ominto anga takwete.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Korende nonya mbono namanyire ng’a kende gionsi orasabe Nyasae, Nyasae nakoe.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yeso akamoteebia, “Momura omino naboke.”
23 Jesus disse a ela:
24 Martha akamoteebia, “Namanyire ng’a nache kobokigwa ase okobokigwa rituko ri’omoerio.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yeso akamoteebia, “Inche ninche okobokigwa na obogima; oyonyegenire inche, naisa gokwa, nabe moyo.
25 Então Jesus declarou:
26 Na onde bwensi ore moyo na onyegenire, tagokwa nonya ng’ake. Inee! Kwegenire aya?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Akamoteebia, “Ee, Omonene; inche negenire ng’a aye naye Kristo, Omwana o Nyasae, oria ogocha ase ense.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Naende gakwanire aya, akagenda, akarangeria Mariamu mosubati omwabo, agakwana ng’ora igo, “Omworokia ochire, ngokorangeria are.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mariamu agachia koigwa, akaimoka bwango, akamochiera.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Na Yeso konya taraika omochie ime, korende nigo arenge aase aria arototeretwe na Martha.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Erio Abayahudi baria barenge amo nere nyomba ime bakomoremia, bagachia korora Mariamu buna aimoka bwango na gosoka, bakamotunyana, bakagete ng’a nigo akogenda embeera erinde arere aroro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Erio Mariamu agachia goika aase aria Yeso arenge, akamorora, akagwa ase amagoro aye, akamoteebia, “Omonene, onye naa kwarenge, momura ominto anga takwete.”Akagwa ase amagoro aye, akamoteebia, “Omonene, onye naa kwarenge, momura ominto anga takwete.” |alt="She fell on her feet and told him “Lord, if you were here, my brother would not have died“" src="GW-129.TIF" size="col" loc="John 11:29-39" copy="Graham Wade" ref="11:32"
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Erio Yeso agachia komoorora okorera, na Abayahudi baria bachete amo nere bakorera; agasogwa nobororo ase omoyo oye, agaichana.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Akababoria, “Ng’ai mwamobeka?” Bakamoteebia, “Omonene, inchwo orore!”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yeso akaiyeria amariga.
35 Jesus chorou.
36 Erio Abayahudi bakaboora, “Rora buna amwanchete.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Korende abande bakaboora, “Inee! Oyo oramogetie amaiso ’omouko oria, tare konyara kogwenia oyo takwa?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nabo Yeso oichanete naende ase omoyo oye, agaika ase embeera. Ero nigo yarenge rikuruma, naende rigena ndiabegetwe igoro yaye.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yeso akabora, “Tigeria rigena.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yeso akamoteebia, “Tinagoteebia ng’a koregene norore obonene bwa Nyasae?”
40 Jesus respondeu:
41 Nabo bakarusia rigena riria. Yeso akaimokia amaiso aye igoro, akabora, “Tata, nakoiraneria ng’a mbuya mono, ekiagera okonyigwa.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Na inche nimanyete ng’a nigo okonyigwa amatuko onsi; korende ase engencho y’omoganda oyo ong’etanaine konya nakwanire aya, banyare gwancha ng’a naye gwantomete.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ekero akwanire igo, agaaka eriogi rinene, “Lazaro, soka isiko!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Oria okwete agasoka, oboyirie egetambaa amagoro na amaboko; obosio bwaye boboyirie egetambaa. Yeso akabateebia, “Mosansore, momotige agende.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Nabo abange ase Abayahudi abachete amo na Mariamu na korora aya Yeso akorete, bakamwegena.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Korende abande babo bakagenda ase Abafarisai, bakabateebia aya Yeso akorete.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Abakuani abanene na Abafarisai bagasangererekana ase ekegambero, bakaboora, “Ninki togokora? Ekiagera omonto oyo nigo agokora ebikone ebinge.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Toise komotiga iga, abanto bonsi mbamwegene; na Abarumi mbache, batoure Aase aito Aachenu na egesaku giaito.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Omonto oyomo ase bare, Kayafa, oyorenge Omokuani omonene ase omwaka oria, akabateebia, “Inwe timomanyeti kende gionsi.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Gose timorengerereti ng’a mbuya omonto oyomo akwe ase engencho y’abanto, erinde egesaku ekegima tigesira.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Naende eri takwanete ase omoyo oye omonyene, korende ekiagera arenge Omokuani omonene ase omwaka oria, akabana ng’a Yeso nakwe ase engencho y’egesaku keria;
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 gose tari ase engencho y’egesaku keria gioka, korende amo naya asangererie abana ba Nyasae baria baatananekire, babe abamo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nabo korwa rituko riria bakarengereria buna baranyare komoita.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yeso tataarete naende maiso marore ase egati y’Abayahudi, korende akarua aria akagenda aase ang’e nerooro, goika omochie okorokwa Efraimu; akamenya aroro amo naborokigwa baye.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Naende Epasaka y’Abayahudi nigo yarenge ang’e; abange bagatiira korwa chinka chiabo kogenda Yerusalemu gotang’anera Epasaka, erinde besibie.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Nabo bakarigia Yeso, bagateebania barabwo ase barabwo, bagotenena ase Hekalu, “Naki morooche? Tagocha‐gocha ase rituko rinene nonya ng’ake?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Bono abakuani abanene na Abafarisai bakarua ogochika ng’a onye monto onde omanyete aase are, arente amang’ana, banyare komobwata.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.