Jonas 1
guz (GUZ) vs VC
1 Ring’ana ri’Omonene rigacha ase Yona mosinto bw’Amitai, rikamoteebia:
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 “Imoka ogende Ninawi, omochie oria omonene, oake eriogi ri’okoyokuurera, ekiagera ogokora kwaye okobe gwaikire ase obosio bwane.”
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 Korende Yona akaimoka, agatama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene. Agatirimboka gochia Yopa, na agwo akanyora emeeri ekogenda Tarisisi. Erio agaakana chitaabu chi’orogendo, agasoa ime, akagenda amo nabaanto bande gotama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene.
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 Korende Omonene akagusia omwaga omonene mono igoro ase enyancha, na ekembugu‐mbugu gie chinguru kegacha ase enyancha, na emeeri ekaba ang’e kobuneka.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 Erio abagendia b’emeeri bakaondoka, na kera oyomo akarangeria enyasae yaye ng’a emokonye. Abanto abwo bakaimokia chigurube chiarenge ase emeeri ime, bagachituguta gochia ase enyancha ime, ng’a nario emeeri eragusue. Bono Yona ere konya otirimbokire gochia nyaro ime y’emeeri, na aroro nigo araire chitoro chinene mono.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 Omochiki bw’emeeri akagenda asare akamobooria, “Naki oraire chitoro iga okirete‐kiri? Imoka orangerie Nyasae oo! Ande Nyasae oyio nabo arabaise gotorengereria atokonye titosira.”
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 Abanto baria bagateebania, “Tiga toake obomera tomanye gose ning’o ogerire amabe aya atocheire.” Erio bagaaka obomera, na obomera obwo bokagwera Yona.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 Ase ayio abanto baria bakamobooria, “Toteebie gose ning’o ogerire amabe aya atonyorire. Meremo ki ogokora aye? Ng’ai kwarure? Ense yao nereri? Ngesaku ki ore?”
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 Ere akabairaneria, “Inche n’Omoiberania inde, na nigo inyirogete Omonene, Nyasae o igoro, oyo otongete enyancha na ense enyomo.”
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 Erio Jona akabateebia ng’a nigo are gotama korwa ase Omonene Nyasae. Ekero baigwete ayio, abanto baria bakairoka mono, bakamobooria, “Mang’ana ki aya gwakorire?”.
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 Ase chingaki echio chionsi enyancha nigo yagendererete gosareka mono. Erio abanto baria bakabooria Jona, “Ngento ki tokogokorera, erinde enyancha etotoerere?”
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 Ere akabairaneria, akabateebia, “Inyimokie, mondute ase enyancha ime; ero netoerere ase more, ekiagera namanyire ng’a ninche nagerire ekembugu‐mbugu kiabacheire.”
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 Nonya naboigo abanto baria bagateema ne chinguru gosukia emeeri eria gochia ase engegu, korende tibanyarete, ekiagera ekembugu‐mbugu keria nigo kiagendererete koburukania enyancha mono goetania.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 Ase ayio abanto baria bakarera ase Omonene, bagateeba, “Aye Omonene, totoa egesusuro ki’ogokwa ase engencho y’ogosiria obogima bw’omonto oyo. Ekiagera aye Omonene gwakorire buna bwanchete.”
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 Erio bakaimokia Yona, bakamoruta ase enyancha ime; na agwo kegima enyancha egatoerera.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 Eke gekagera abanto baria bakairoka Omonene mono, bakamoruera ekeng’wanso na koria chiira chi’okomokorera.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 Ase ogochika kw’Omonene enswe enene ekamera Yona, na Yona akabeera ime ase enda y’enswe eria amatuko atato, omobaso na obotuko.
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.