Jonas 1
guz (GUZ) vs NTLH
1 Ring’ana ri’Omonene rigacha ase Yona mosinto bw’Amitai, rikamoteebia:
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 “Imoka ogende Ninawi, omochie oria omonene, oake eriogi ri’okoyokuurera, ekiagera ogokora kwaye okobe gwaikire ase obosio bwane.”
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Korende Yona akaimoka, agatama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene. Agatirimboka gochia Yopa, na agwo akanyora emeeri ekogenda Tarisisi. Erio agaakana chitaabu chi’orogendo, agasoa ime, akagenda amo nabaanto bande gotama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 Korende Omonene akagusia omwaga omonene mono igoro ase enyancha, na ekembugu‐mbugu gie chinguru kegacha ase enyancha, na emeeri ekaba ang’e kobuneka.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Erio abagendia b’emeeri bakaondoka, na kera oyomo akarangeria enyasae yaye ng’a emokonye. Abanto abwo bakaimokia chigurube chiarenge ase emeeri ime, bagachituguta gochia ase enyancha ime, ng’a nario emeeri eragusue. Bono Yona ere konya otirimbokire gochia nyaro ime y’emeeri, na aroro nigo araire chitoro chinene mono.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Omochiki bw’emeeri akagenda asare akamobooria, “Naki oraire chitoro iga okirete‐kiri? Imoka orangerie Nyasae oo! Ande Nyasae oyio nabo arabaise gotorengereria atokonye titosira.”
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Abanto baria bagateebania, “Tiga toake obomera tomanye gose ning’o ogerire amabe aya atocheire.” Erio bagaaka obomera, na obomera obwo bokagwera Yona.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Ase ayio abanto baria bakamobooria, “Toteebie gose ning’o ogerire amabe aya atonyorire. Meremo ki ogokora aye? Ng’ai kwarure? Ense yao nereri? Ngesaku ki ore?”
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Ere akabairaneria, “Inche n’Omoiberania inde, na nigo inyirogete Omonene, Nyasae o igoro, oyo otongete enyancha na ense enyomo.”
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Erio Jona akabateebia ng’a nigo are gotama korwa ase Omonene Nyasae. Ekero baigwete ayio, abanto baria bakairoka mono, bakamobooria, “Mang’ana ki aya gwakorire?”.
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Ase chingaki echio chionsi enyancha nigo yagendererete gosareka mono. Erio abanto baria bakabooria Jona, “Ngento ki tokogokorera, erinde enyancha etotoerere?”
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Ere akabairaneria, akabateebia, “Inyimokie, mondute ase enyancha ime; ero netoerere ase more, ekiagera namanyire ng’a ninche nagerire ekembugu‐mbugu kiabacheire.”
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Nonya naboigo abanto baria bagateema ne chinguru gosukia emeeri eria gochia ase engegu, korende tibanyarete, ekiagera ekembugu‐mbugu keria nigo kiagendererete koburukania enyancha mono goetania.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Ase ayio abanto baria bakarera ase Omonene, bagateeba, “Aye Omonene, totoa egesusuro ki’ogokwa ase engencho y’ogosiria obogima bw’omonto oyo. Ekiagera aye Omonene gwakorire buna bwanchete.”
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Erio bakaimokia Yona, bakamoruta ase enyancha ime; na agwo kegima enyancha egatoerera.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Eke gekagera abanto baria bakairoka Omonene mono, bakamoruera ekeng’wanso na koria chiira chi’okomokorera.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 Ase ogochika kw’Omonene enswe enene ekamera Yona, na Yona akabeera ime ase enda y’enswe eria amatuko atato, omobaso na obotuko.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.