Jonas 1

guz (GUZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ring’ana ri’Omonene rigacha ase Yona mosinto bw’Amitai, rikamoteebia:
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Imoka ogende Ninawi, omochie oria omonene, oake eriogi ri’okoyokuurera, ekiagera ogokora kwaye okobe gwaikire ase obosio bwane.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Korende Yona akaimoka, agatama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene. Agatirimboka gochia Yopa, na agwo akanyora emeeri ekogenda Tarisisi. Erio agaakana chitaabu chi’orogendo, agasoa ime, akagenda amo nabaanto bande gotama gochia Tarisisi ng’a arue ase obosio Omonene.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Korende Omonene akagusia omwaga omonene mono igoro ase enyancha, na ekembugu‐mbugu gie chinguru kegacha ase enyancha, na emeeri ekaba ang’e kobuneka.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Erio abagendia b’emeeri bakaondoka, na kera oyomo akarangeria enyasae yaye ng’a emokonye. Abanto abwo bakaimokia chigurube chiarenge ase emeeri ime, bagachituguta gochia ase enyancha ime, ng’a nario emeeri eragusue. Bono Yona ere konya otirimbokire gochia nyaro ime y’emeeri, na aroro nigo araire chitoro chinene mono.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Omochiki bw’emeeri akagenda asare akamobooria, “Naki oraire chitoro iga okirete‐kiri? Imoka orangerie Nyasae oo! Ande Nyasae oyio nabo arabaise gotorengereria atokonye titosira.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Abanto baria bagateebania, “Tiga toake obomera tomanye gose ning’o ogerire amabe aya atocheire.” Erio bagaaka obomera, na obomera obwo bokagwera Yona.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ase ayio abanto baria bakamobooria, “Toteebie gose ning’o ogerire amabe aya atonyorire. Meremo ki ogokora aye? Ng’ai kwarure? Ense yao nereri? Ngesaku ki ore?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ere akabairaneria, “Inche n’Omoiberania inde, na nigo inyirogete Omonene, Nyasae o igoro, oyo otongete enyancha na ense enyomo.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Erio Jona akabateebia ng’a nigo are gotama korwa ase Omonene Nyasae. Ekero baigwete ayio, abanto baria bakairoka mono, bakamobooria, “Mang’ana ki aya gwakorire?”.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Ase chingaki echio chionsi enyancha nigo yagendererete gosareka mono. Erio abanto baria bakabooria Jona, “Ngento ki tokogokorera, erinde enyancha etotoerere?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Ere akabairaneria, akabateebia, “Inyimokie, mondute ase enyancha ime; ero netoerere ase more, ekiagera namanyire ng’a ninche nagerire ekembugu‐mbugu kiabacheire.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Nonya naboigo abanto baria bagateema ne chinguru gosukia emeeri eria gochia ase engegu, korende tibanyarete, ekiagera ekembugu‐mbugu keria nigo kiagendererete koburukania enyancha mono goetania.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Ase ayio abanto baria bakarera ase Omonene, bagateeba, “Aye Omonene, totoa egesusuro ki’ogokwa ase engencho y’ogosiria obogima bw’omonto oyo. Ekiagera aye Omonene gwakorire buna bwanchete.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Erio bakaimokia Yona, bakamoruta ase enyancha ime; na agwo kegima enyancha egatoerera.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Eke gekagera abanto baria bakairoka Omonene mono, bakamoruera ekeng’wanso na koria chiira chi’okomokorera.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Ase ogochika kw’Omonene enswe enene ekamera Yona, na Yona akabeera ime ase enda y’enswe eria amatuko atato, omobaso na obotuko.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.