Isaías 44
guz (GUZ) vs VC
1 “Aye Yakobo, omosomba one,
1 Agora escuta, Jacó, meu servo, Israel, a quem escolhi.
2 Omonene, oria ogotongete ase enda ya nyoko, naende okogokonya,
2 Eis o que diz o Senhor que te criou, que te formou desde o seio materno e te socorreu: nada temas, Jacó, meu servo, meu Israel, a quem escolhi!
3 “Ning’umore amaache ase abare nerang’o,
3 Porque derramarei água sobre o solo sequioso, fá-la-ei correr sobre a terra árida, derramarei meu espírito sobre tua posteridade, e minha bênção sobre teus rebentos.
4 Abwo mbakine buna obonyansi,
4 Crescerão como a vegetação irrigada, como os álamos à beira dos arroios.
5 Oyomo nateebe ng’a noyo bw’Omonene are,
5 Um dirá: Eu sou do Senhor, outro reclamará para si o nome de Jacó, um terceiro escreverá na sua mão: Ao Senhor, e receberá o cognome de Israel.
6 Aya nar’Omonene, omorwoti bw’Abaisraeli na Omobooria obo,
6 Eis o que diz o Senhor, o rei de Israel, seu Redentor, o Senhor dos exércitos: Eu sou o primeiro e o último, não há outro Deus afora eu.
7 Ning’o oranyare kobana buna inche,
7 Quem é igual a mim? Que venha sustentar suas pretensões! Que prove e pleiteie contra mim! Quem anunciou o futuro, desde a origem? Que nos predigam o que deve ainda acontecer! Não tenhais medo então, e não tremais!
8 Timoiroka, gose kwoboa!
8 Não vos tenho esclarecido desde há muito tempo? Vós sois minhas testemunhas: existe outro Deus a não ser eu? Haverá outro rochedo além de mim?
9 Abanto abwo bonsi bakoroisia emegwekano y’ogosasimwa nigo bare bosa, na emegwekano eyio teri kobarentera buya bonde. Abwo bakoyebera birori tibakorora, gose tibakomanya gento kende; ase igo mbasookigwe.
9 Os fabricantes de ídolos nada são e suas preciosas obras nada valem; para confusão deles, suas testemunhas não sabem ver nem compreender.
10 Ning’o okwebaachera enyasae na kwebombera ogosasimwa bitari gokonya nonyang’ake?
10 Aquele que quer modelar um deus, funde uma estátua que não servirá para nada.
11 Naama! Abatunyani bonsi b’emegwekano eyio mbasookigwe, na abakoyeroisia nigo bare Mwanyabaanto. Abwo bonsi tiga basangererekane amo, bache bosio; bonsi amo nigo baraondoke, basooke.
11 Seus fiéis ficarão decepcionados e seus operários são apenas homens. Que todos se congreguem e compareçam. Ficarão assustados e decepcionados.
12 Omoturi ebioma nigo akobogoria enturago yaye otura ekioma. Nigo agokebeeka igoro ase omorero bw’amakara, ogesamba, erio okebomba ase ogokebaraga nokoboko kwaye kore ne chinguru. Ekero agendererete koroisia omogwekano oyio, nigo akoba nenchara na erang’o ogoya.
12 O ferreiro manipula o formão e trabalha no forno; talha o ídolo com golpes de martelo; modela-o com mão vigorosa; mas tem fome, sente-se esgotado, tem sede, está extenuado.
13 Omosenia chibao nigo akorambora ekerengo, bwata omong’ororia nekaramu ase ebao. Erio oyesenia neranda, oyeng’ororia ekeringerera, naende oyebaacha yaba omogwekano bw’omonto omonyakieni, oyobeeka nyomba ime.
13 O escultor em madeira estica o cordel, traça o esquema a lápis, desbasta a imagem com o cinzel, mede-a com o compasso; dá-lhe forma humana, fá-la um belo tipo de homem, para colocá-la numa casa.
14 Omonto nigo akogenda ase rinani ogecha emecharake, gose bwechorera Emealuni, oyetiga egokina agwo ase rinani, gose bwesimekera omobunduki, embura yaba ekoyokinia.
14 Vai cortar madeira, apanha um roble ou um carvalho que tinham deixado crescer entre as árvores da floresta que o Senhor havia plantado, e que a chuva havia feito crescer.
15 Omote oria gokinire nigo okoba chinko chi’omonto oria; ere nigo akonyonacha ekeng’ese outera omorero agwota na korugera endagera, na ekeng’ese kende okebacha kiaba enyasae agosasiima, nigo gekoba omogwekano ere oba okoyosasiima.
15 Depois faz com a madeira um fogo, e leva-o para se aquecer; queima-a também para cozer o pão; enfim serve-se dela para fabricar um ídolo diante do qual se prosterna.
16 Ase ekeng’ese kende omonto oria nigo agoutera omorero, osambera chinyama, ochiria na koigota, na ekero autire omorero oria nigo agoteeba, “Ee, bono nabeire ne riberera; omorero oyo nomuya!”
16 Queima a metade de sua madeira, sobre a brasa assa a carne, come esse assado até fartar-se. Então aquece-se e diz: Como é bom sentir o calor e admirar a chama!
17 Ekeng’ese egetigari ki’omote oria nigo agokebaacha ogekora enyasae, omogwekano agosasiima; nigo agotungama bosio bwaye oyosasiima oteeba, “Ntoorie, ekiagera naye enyasae yane!”
17 Com a sobra faz um deus, um ídolo diante do qual se prostra para adorá-lo e orar dizendo: Salva-me, tu és meu deus.
18 Abanto bagokora ayio nabariri, tibamanyeti kende. Amaiso abo aukoire, tibakonyara korora, na ebirengererio biabo biasarigwe, tibakonyara komanya.
18 Falta bom senso e juízo a essa gente; têm os olhos tão fechados que não vêem, seus corações não podem compreender.
19 Monto onde tari ase abwo okorengereria mono, gose ore nobong’aini na okomanya erinde ateebe: “Ekeng’ese ki’omote oyio nageutera omorero, nkayorugera endagera, boigo nkayosambera chinyama nkaria. Inee! Korwa ase ekio egetigari ningekore egento gi’okogechia? Ningekore enyasae ngosasiima, eroisirie korwa ase omote?”
19 Ninguém reflete nem tem bom senso e inteligência para se dizer: Queimei metade, cozi pão sobre a brasa, aí assei a carne que comi e iria eu fazer do resto um ídolo miserável? Prostrar-me-ia diante de um pedaço de madeira?
20 Oyio nigo asemeretie ayare buna ribu; enkoro yaye yang’ainekire, yamosiririe, takonyara gwetooria na goteeba, “Egento eke mbwate koboko kwane gw’okorio neki’oborimo.”
20 Este homem se nutre de cinzas, seu coração desabusado o desencaminha, ele não consegue salvar-se nem dizer: Não será um logro o que tenho nas mãos?
21 “Inwe abanto ba Yakobo, inwe Abaisraeli,
21 Lembra-te dessas coisas, Jacó! {Recorda-te}, Israel, que tu és meu servo. Eu te formei, tu és meu servo, Israel, não posso esquecer-te.
22 Natinyirie ogosaria kwaino buna ngotinyia riire,
22 Fiz desaparecer tuas iniqüidades como uma nuvem, e teus pecados como uma neblina: volve a mim, porque te resgatei.
23 Inwe igoro chionsi, tera nomogooko, ekiagera Omonene oikeranirie ayio;
23 Céus, regozijai-vos, pois o Senhor agiu: Ressoai de alegria, profundezas da terra! Explodi de alegria, ó montanhas! E tu também, floresta, com todas as tuas árvores, porque o Senhor resgatou Jacó, e manifestou sua glória em Israel.
24 Aya nar’Omonene, Omobooria oo, oyogotongete ase enda ya nyoko,
24 Eis o que diz o Senhor, teu Redentor, que te formou desde o seio de tua mãe: Sou eu, o Senhor, que fiz todas as coisas, sozinho estendi os céus. Firmei a terra: quem estava comigo?
25 Inche nigo ngosaria ebimanyererio bi’ababani b’oborimo
25 Confundo os sinais dos falsos profetas, faço delirar os adivinhos, faço voltar atrás os sábios, e transformo sua sabedoria em loucura.
26 Inche nigo ngokora ring’ana ri’omosomba one riaba ne chinguru
26 Mantenho a palavra de meus servos, cumpro o que predizem meus enviados; digo que Jerusalém deve ser reabitada. Que as cidades de Judá devem ser reedificadas. Delas reerguerei as ruínas.
27 Ninche ngoteeba igoro ye chindiba chie chinyancha ng’a chiome pa,
27 Digo ao abismo: Seca-te, vou estancar tuas torrentes.
28 Nigo ngoteeba igoro ya Koresi ng’a namobekire abe omorisia bw’abaanto baane;
28 Digo de Ciro: É meu pastor, executará em tudo a minha vontade. Falando de Jerusalém: Que seja reedificada! E do templo: Que seja reconstruído!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.