Gênesis 50
guz (GUZ) vs NVT
1 Erio Yusufu akagwera ise ase obosio bwaye, akarera na komonyunyunta.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Agachiika abarwaria abaare komokorera, ng’a baake Israeli ise amafuta, tabaisa kogunda; naboigo abarwaria bamokorerete,
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 goika amatuko emerongo ene agaikerana. Ase amatuko ang’ana buna ayio naro egetondo kiare goakwa amariogo. Abamisiri bakamoreera Israeli amatuko emerongo etano na ebere.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Ekero amatuko okomoreera Israeli aerete, Yusufu agakwana nabaanto b’enka ya Farao, akabora: “Onye nkonyora ogwancherwa ase amaiso aino, komoranche monteeberie Farao
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ng’a tata nandierete omwando ogoteeba: Ng’ang’e inde gokwa, ong’ire ontindeke ase oboina boria naremete ase ense ya Kaanani. Momonsabere ribaga ngende gotindeka tata, erio ning’irane.”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Farao akairaneria: “Tiira ochie gotindeka iso, buna akorierete omwando.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Erio Yusufu agatiira gochia gotindeka ise. Abasomba bonsi ba Farao bakagenda amo nere, na abagaaka bonsi b’enka yaye, na abagaaka bonsi ba Misiri,
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 na bonsi ab’enka ya Yusufu, amo nabamwabo, na ab’enka ya ise. Abana babo boka bagatigara Goseni amo ne ching’ondi ne chiombe chiabo.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Naende Yusufu akaira amo nere chigari na abariini chibarasi; bakaba omoganda omonene mono.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Ekero baigete ase ekeooreri gi’Atadi ng’umbu y’orooche rwa Yorodani, bakaba bakorera ebirero ebinene mono. Agwo Yusufu akagenderera komoreera ise ase engaki y’amatuko atano na abere.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Na Abakaanani abamenyete ase ense eria, ekero bachia korora ebirero agwo Atadi ase ekeooreri, bakaboora: “Ebirero ebi bi’Abamisiri nebinene mono.” Ase ayio, aase aria ng’umbu ya Yorodani akarokwa Abeli‐Misiri.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Naboigo basinto ba Yakobo bakorete buna ise abachiigete.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Bakamoimokia, bakamoira goika ase ense ya Kaanani. Erio bakamotindeka ase rikuruma riria riare, ase oboremo agwo Makipela, moocha ya Mamure, oboremo boria Aburaamu agorete korwa ase Efuroni Omohiti abe aase aye agotindeka abakuure.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yusufu, ekero akoorire gotindeka ise, akairana Misiri amo nabamwabo na bonsi abatiirete amo nere.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Ekero abamwabo Yusufu barooche ng’a ise okuure bagateebania. “Aande Yusufu nigo aratorege, arusie egesiomba ase amabe aria twamokorerete.”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Ase ayio bagatoma abanto ase Yusufu komoteebia ng’a: “Iso nigo ateebete iga ritang’ani atarakwa.
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 Moteebie Yusufu iga: Nagosabire obaabere abamino amamocho abo na ebibe biabo bagokorerete. Nimanyete ng’a mbagokorerete bobe. Ase igo, bono twagosabire, otwabere ebibe biaito, naki intwe nabasomba ba Nyasae o iso.” Yusufu akarera ekero abamwabo bamoboretie amang’ana ayio.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Erio abamwabo bagacha, bagatung’ama inse ase obosio bwaye, bakaboora: “Intwe iga nabasomba bao tore.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Korende Yusufu akabateebia: “Timoiroka! Inee! Inche inde ribaga ria Nyasae?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Ekeene, inwe nabo mwarengereretie gonkorera amabe, korende Nyasae akayaonchora akaba amaya, na buna mwarorire reero iga, otooririe obogima bw’abaanto abange.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Gaki, bono timoiroka! Nimbaragerie inwe amo nabana baino.” Naboigo akaba okobaremia, agakwana nabarabwo amang’ana amaya.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yusufu akamenya Misiri, ere amo nabaanto bamwabo, agakoora emiaka rigana erimo, na ikomi (110).
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Agwo akarora abana b’Efraimu na abachokoro baye goika ekiaare kia gatato, akarora na abana ba Makiri, omwana o Manase, baiboreretwe ase Yusufu.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Yusufu agateebia abamwabo: “Ng’ang’e inde gokwa, korende amaene Nyasae nabanyorere enchera y’okobarusia ase ense eye, abatiirie mogende ase ense eria abarierete eira na gotiana, ng’a nae Aburaamu, na Isaka, na Yakobo.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Yusufu agatiania abana ba Israeli agwo, akabora: “Bono, ekero Nyasae arabachere abakoonye, goika moire amauga aane; mogende naro.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Erio Yusufu erio agakwa ore n’emiaka rigana erimo na ikomi (110). Bakamoaka amafuta, tabaisa kogunda, bakamobeeka ase esanduki ime aaria Misiri.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.