Gênesis 47

guz (GUZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Erio Yusufu akagenda agateebia Farao: “Tata na bamura baminto bachire korwa ase ense ya Kaanani, amo ne chitugo chiabo, ching’ondi ne chiombe, na binde bionsi bare nabio; barabwo nao bare ase ensemo ya Goseni.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Agachora abamwabo batano, akabaira ase obosio bwa Farao.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Farao akababooria: “Emeremo yaino nereri?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Naende bakabateebia: “Nigo twachire tobe abamenyi b’ense eye, ekiagera intwe, abasomba bao, titori nase tokorisia amaicho aito, ekiagera enchara nenene mono ase ense ya Kaanani. Ase igo, koranche otoe intwe, abasomba bao, ribaga tomenye ase ensemo ya Goseni.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Erio Farao agakwana na Yusufu, akabateebia: “Narorire ng’a iso na abamino bagocheire.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Bono ense ya Misiri nigo ere ase obosio bwao; bae iso na bamura bamino ribaga bamenye aase are aagiya. Tiga bamenye ase ensemo ya Goseni, naende onye komanyete bande ase egati yabo abamanyete mono emeremo y’obotugi, obabeeke babe abateneneri ase chitugo chiane.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Erio Yusufu akarenta Yakobo ise, akamoira ase obosio bwa Farao; na Yakobo agasesenia Farao.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Farao akabooria Yakobo: “Inee! Emiaka yao nerenga?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yakobo akamoiraneria: “Emiaka yane nakoorire ase ense eye nerigana erimo, na emerongo etato (130). Ase obogima bwane nigo nabeire nobokong’u, naende emiaka yane nemeke, teikereti eye chisokoro chiane chiakorete ase obogima bwabo.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Yakobo agasesenia Farao naende, akarua ase obosio bwaye.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Yusufu akaa ise amo na bamura bamwabo aase bakomenya, akabaa Ramesesi, orogongo oruya, ensemo engiya mono y’ense eria, buna Farao achiigete.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Nere Yusufu akaba okorenda ise amo nabamwabo bonsi, akabaa endagera buna kera omonto abwate abanto baye bang’ana.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Bono ase ense yonsi endagera tiyareengeo; na enchara nigo yareenge endito mono, konya yanyarire abanto ba Misiri na Abakaanani.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yusufu agasangereria chitaabu chionsi echianyorekanete korwa ase ense ya Misiri na eya Kaanani ase okooneria abanto endagera, agachibeeka ase ekungo ya Farao.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Ekero chitaabu chionsi chiaerire ase ense ya Misiri na ase ense ya Kaanani, Abamisiri bagachiera Yusufu, bakamosaba, “Toe endagera, titobaisa gokwera ase obosio bwao, ekiagera chitaabu chiaito chiaerire.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yusufu akabairaneria, “Onye chitaabu chiaino chiaerire, ndetera chitugo chiaino, na inche mbae endagera morie.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Erio bakarentera Yusufu chitugo chiabo, na Yusufu akabaa endagera. Bakarentera Yusufu chibarasi chiabo, ne ching’ondi, ne chiombe, ne chitigere. Igo akaba okobarenda na kobaa endagera ase omwaka oyio oyomo, na barabwo bakamoa chitugo chiabo.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Omwaka oria oyomo okaera. Naende omwaka o kabere bakamochiera, bakamoteebia: “Titokonyara gokobisa, Omonene oito, ng’a chitaabu chiaito chiaerire, ne chitugo chiaito chiabeire echiao. Titotigareti gento kende togokoa, omonene oito, otatiga emebere yaito na amaremo aito.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Nase ki torakwere ase obosio bwao, na amaremo aito asareke? Togore intwe, ogore na amaremo aito, na intwe tobe abasomba ba Farao, na amaremo aito abe ayaye. Toe chimbusuro tosimeke, titokwa, na amaremo aito abe bosa.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Erio Yusufu akagorera Farao amaremo onsi areenge Misiri, naki Abamisiri nigo baoonetie kera omonto oboremo bwaye, ekiagera enchara yareenge endito mono. Naboigo ense ekaba eya Farao.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Farao akang’anyia abanto abwo bamenye ase emechie, babe abasomba baye, bakore emeremo korwa ensemo eyemo ya Misiri goika eyende.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Korende Yusufu tagorete amaremo ’abakuani, ekiagera abwo konya bachikeirwe endagera baare konyora korwa ase Farao, nero baare koria. Ase igo, tibagwenerete koonia amaremo abo.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yusufu agateebia abanto: “Igwa! Reero nabagorire inwe amo namaremo aino, mobe enibo ya Farao. Bwata chimbusuro chiaino echi, chiire mochisimeke ase emegondo.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Engaki ye rigesa moruserie Farao ensemo ya isano. Chinsemo inye chintigari inachibe echiaino ase chimbusuro na endagera yaino inwe abanyene, na ey’abare ase chinka chiaino, na ey’abana baino.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Abanto abwo bakamoiraneria, “Gwatooririe obogima bwaito. Onye twanyorire ogwancherwa ase obosio bwao, Omonene oito, tiga tobe abasomba ba Farao.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Yusufu akabeeka ogochika ase ense ya Misiri, ng’a ensemo ya isano ebe eya Farao; na ogochika okwo ngokora kore emeremo nonya ngoika bono. Korende amaremo ’abakuani oka naro atabeete aya Farao.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Israeli na abana baye bakaba bakomenya ase ense ya Misiri, ensemo ya Goseni, bakayeira ekaba eyabo, bakamenteka na kobucha mono.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yakobo akamenya ase ense ya Misiri emiaka ikomi, na etano na ebere. Ase igo, agakoora emiaka rigana erimo, na emerongo ene, na etano na ebere (147) ase obogima bwaye.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Ekero engaki y’ogokwa gwa Israeli yabeete ang’e, ere akarangeria Yusufu, omwana oye, akamoteebia, “Onye nkonyora ogwancherwa ase obosio bwao, beeka okoboko kwao inse y’ekebono kiane, na ondiere eira, ng’a nonkorere amaabera na obwanchani. Tontindeka aa ase ense ya Misiri,
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 korende ekero ndakwe, tiga ndare ne chisokoro chiane. Ombogorie korwa aa Misiri, ontindeke aase barabwo batindegetwe.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Korende Israeli akamoteebia “Tiana ng’a nonkorere bo.” Ere agatiana. Erio Israeli agetureka ase ogotoorera omotwe borere bwaye.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.