Gênesis 47

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Erio Yusufu akagenda agateebia Farao: “Tata na bamura baminto bachire korwa ase ense ya Kaanani, amo ne chitugo chiabo, ching’ondi ne chiombe, na binde bionsi bare nabio; barabwo nao bare ase ensemo ya Goseni.”
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Agachora abamwabo batano, akabaira ase obosio bwa Farao.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Farao akababooria: “Emeremo yaino nereri?”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Naende bakabateebia: “Nigo twachire tobe abamenyi b’ense eye, ekiagera intwe, abasomba bao, titori nase tokorisia amaicho aito, ekiagera enchara nenene mono ase ense ya Kaanani. Ase igo, koranche otoe intwe, abasomba bao, ribaga tomenye ase ensemo ya Goseni.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Erio Farao agakwana na Yusufu, akabateebia: “Narorire ng’a iso na abamino bagocheire.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Bono ense ya Misiri nigo ere ase obosio bwao; bae iso na bamura bamino ribaga bamenye aase are aagiya. Tiga bamenye ase ensemo ya Goseni, naende onye komanyete bande ase egati yabo abamanyete mono emeremo y’obotugi, obabeeke babe abateneneri ase chitugo chiane.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Erio Yusufu akarenta Yakobo ise, akamoira ase obosio bwa Farao; na Yakobo agasesenia Farao.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Farao akabooria Yakobo: “Inee! Emiaka yao nerenga?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakobo akamoiraneria: “Emiaka yane nakoorire ase ense eye nerigana erimo, na emerongo etato (130). Ase obogima bwane nigo nabeire nobokong’u, naende emiaka yane nemeke, teikereti eye chisokoro chiane chiakorete ase obogima bwabo.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakobo agasesenia Farao naende, akarua ase obosio bwaye.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Yusufu akaa ise amo na bamura bamwabo aase bakomenya, akabaa Ramesesi, orogongo oruya, ensemo engiya mono y’ense eria, buna Farao achiigete.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Nere Yusufu akaba okorenda ise amo nabamwabo bonsi, akabaa endagera buna kera omonto abwate abanto baye bang’ana.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Bono ase ense yonsi endagera tiyareengeo; na enchara nigo yareenge endito mono, konya yanyarire abanto ba Misiri na Abakaanani.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Yusufu agasangereria chitaabu chionsi echianyorekanete korwa ase ense ya Misiri na eya Kaanani ase okooneria abanto endagera, agachibeeka ase ekungo ya Farao.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Ekero chitaabu chionsi chiaerire ase ense ya Misiri na ase ense ya Kaanani, Abamisiri bagachiera Yusufu, bakamosaba, “Toe endagera, titobaisa gokwera ase obosio bwao, ekiagera chitaabu chiaito chiaerire.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yusufu akabairaneria, “Onye chitaabu chiaino chiaerire, ndetera chitugo chiaino, na inche mbae endagera morie.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Erio bakarentera Yusufu chitugo chiabo, na Yusufu akabaa endagera. Bakarentera Yusufu chibarasi chiabo, ne ching’ondi, ne chiombe, ne chitigere. Igo akaba okobarenda na kobaa endagera ase omwaka oyio oyomo, na barabwo bakamoa chitugo chiabo.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Omwaka oria oyomo okaera. Naende omwaka o kabere bakamochiera, bakamoteebia: “Titokonyara gokobisa, Omonene oito, ng’a chitaabu chiaito chiaerire, ne chitugo chiaito chiabeire echiao. Titotigareti gento kende togokoa, omonene oito, otatiga emebere yaito na amaremo aito.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Nase ki torakwere ase obosio bwao, na amaremo aito asareke? Togore intwe, ogore na amaremo aito, na intwe tobe abasomba ba Farao, na amaremo aito abe ayaye. Toe chimbusuro tosimeke, titokwa, na amaremo aito abe bosa.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Erio Yusufu akagorera Farao amaremo onsi areenge Misiri, naki Abamisiri nigo baoonetie kera omonto oboremo bwaye, ekiagera enchara yareenge endito mono. Naboigo ense ekaba eya Farao.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Farao akang’anyia abanto abwo bamenye ase emechie, babe abasomba baye, bakore emeremo korwa ensemo eyemo ya Misiri goika eyende.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Korende Yusufu tagorete amaremo ’abakuani, ekiagera abwo konya bachikeirwe endagera baare konyora korwa ase Farao, nero baare koria. Ase igo, tibagwenerete koonia amaremo abo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Yusufu agateebia abanto: “Igwa! Reero nabagorire inwe amo namaremo aino, mobe enibo ya Farao. Bwata chimbusuro chiaino echi, chiire mochisimeke ase emegondo.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Engaki ye rigesa moruserie Farao ensemo ya isano. Chinsemo inye chintigari inachibe echiaino ase chimbusuro na endagera yaino inwe abanyene, na ey’abare ase chinka chiaino, na ey’abana baino.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Abanto abwo bakamoiraneria, “Gwatooririe obogima bwaito. Onye twanyorire ogwancherwa ase obosio bwao, Omonene oito, tiga tobe abasomba ba Farao.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Yusufu akabeeka ogochika ase ense ya Misiri, ng’a ensemo ya isano ebe eya Farao; na ogochika okwo ngokora kore emeremo nonya ngoika bono. Korende amaremo ’abakuani oka naro atabeete aya Farao.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israeli na abana baye bakaba bakomenya ase ense ya Misiri, ensemo ya Goseni, bakayeira ekaba eyabo, bakamenteka na kobucha mono.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakobo akamenya ase ense ya Misiri emiaka ikomi, na etano na ebere. Ase igo, agakoora emiaka rigana erimo, na emerongo ene, na etano na ebere (147) ase obogima bwaye.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ekero engaki y’ogokwa gwa Israeli yabeete ang’e, ere akarangeria Yusufu, omwana oye, akamoteebia, “Onye nkonyora ogwancherwa ase obosio bwao, beeka okoboko kwao inse y’ekebono kiane, na ondiere eira, ng’a nonkorere amaabera na obwanchani. Tontindeka aa ase ense ya Misiri,
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 korende ekero ndakwe, tiga ndare ne chisokoro chiane. Ombogorie korwa aa Misiri, ontindeke aase barabwo batindegetwe.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Korende Israeli akamoteebia “Tiana ng’a nonkorere bo.” Ere agatiana. Erio Israeli agetureka ase ogotoorera omotwe borere bwaye.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.