Gênesis 47
guz (GUZ) vs ARIB
1 Erio Yusufu akagenda agateebia Farao: “Tata na bamura baminto bachire korwa ase ense ya Kaanani, amo ne chitugo chiabo, ching’ondi ne chiombe, na binde bionsi bare nabio; barabwo nao bare ase ensemo ya Goseni.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Agachora abamwabo batano, akabaira ase obosio bwa Farao.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Farao akababooria: “Emeremo yaino nereri?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Naende bakabateebia: “Nigo twachire tobe abamenyi b’ense eye, ekiagera intwe, abasomba bao, titori nase tokorisia amaicho aito, ekiagera enchara nenene mono ase ense ya Kaanani. Ase igo, koranche otoe intwe, abasomba bao, ribaga tomenye ase ensemo ya Goseni.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Erio Farao agakwana na Yusufu, akabateebia: “Narorire ng’a iso na abamino bagocheire.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Bono ense ya Misiri nigo ere ase obosio bwao; bae iso na bamura bamino ribaga bamenye aase are aagiya. Tiga bamenye ase ensemo ya Goseni, naende onye komanyete bande ase egati yabo abamanyete mono emeremo y’obotugi, obabeeke babe abateneneri ase chitugo chiane.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Erio Yusufu akarenta Yakobo ise, akamoira ase obosio bwa Farao; na Yakobo agasesenia Farao.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Farao akabooria Yakobo: “Inee! Emiaka yao nerenga?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakobo akamoiraneria: “Emiaka yane nakoorire ase ense eye nerigana erimo, na emerongo etato (130). Ase obogima bwane nigo nabeire nobokong’u, naende emiaka yane nemeke, teikereti eye chisokoro chiane chiakorete ase obogima bwabo.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Yakobo agasesenia Farao naende, akarua ase obosio bwaye.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Yusufu akaa ise amo na bamura bamwabo aase bakomenya, akabaa Ramesesi, orogongo oruya, ensemo engiya mono y’ense eria, buna Farao achiigete.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Nere Yusufu akaba okorenda ise amo nabamwabo bonsi, akabaa endagera buna kera omonto abwate abanto baye bang’ana.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Bono ase ense yonsi endagera tiyareengeo; na enchara nigo yareenge endito mono, konya yanyarire abanto ba Misiri na Abakaanani.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yusufu agasangereria chitaabu chionsi echianyorekanete korwa ase ense ya Misiri na eya Kaanani ase okooneria abanto endagera, agachibeeka ase ekungo ya Farao.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ekero chitaabu chionsi chiaerire ase ense ya Misiri na ase ense ya Kaanani, Abamisiri bagachiera Yusufu, bakamosaba, “Toe endagera, titobaisa gokwera ase obosio bwao, ekiagera chitaabu chiaito chiaerire.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yusufu akabairaneria, “Onye chitaabu chiaino chiaerire, ndetera chitugo chiaino, na inche mbae endagera morie.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Erio bakarentera Yusufu chitugo chiabo, na Yusufu akabaa endagera. Bakarentera Yusufu chibarasi chiabo, ne ching’ondi, ne chiombe, ne chitigere. Igo akaba okobarenda na kobaa endagera ase omwaka oyio oyomo, na barabwo bakamoa chitugo chiabo.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Omwaka oria oyomo okaera. Naende omwaka o kabere bakamochiera, bakamoteebia: “Titokonyara gokobisa, Omonene oito, ng’a chitaabu chiaito chiaerire, ne chitugo chiaito chiabeire echiao. Titotigareti gento kende togokoa, omonene oito, otatiga emebere yaito na amaremo aito.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Nase ki torakwere ase obosio bwao, na amaremo aito asareke? Togore intwe, ogore na amaremo aito, na intwe tobe abasomba ba Farao, na amaremo aito abe ayaye. Toe chimbusuro tosimeke, titokwa, na amaremo aito abe bosa.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Erio Yusufu akagorera Farao amaremo onsi areenge Misiri, naki Abamisiri nigo baoonetie kera omonto oboremo bwaye, ekiagera enchara yareenge endito mono. Naboigo ense ekaba eya Farao.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Farao akang’anyia abanto abwo bamenye ase emechie, babe abasomba baye, bakore emeremo korwa ensemo eyemo ya Misiri goika eyende.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Korende Yusufu tagorete amaremo ’abakuani, ekiagera abwo konya bachikeirwe endagera baare konyora korwa ase Farao, nero baare koria. Ase igo, tibagwenerete koonia amaremo abo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Yusufu agateebia abanto: “Igwa! Reero nabagorire inwe amo namaremo aino, mobe enibo ya Farao. Bwata chimbusuro chiaino echi, chiire mochisimeke ase emegondo.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Engaki ye rigesa moruserie Farao ensemo ya isano. Chinsemo inye chintigari inachibe echiaino ase chimbusuro na endagera yaino inwe abanyene, na ey’abare ase chinka chiaino, na ey’abana baino.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Abanto abwo bakamoiraneria, “Gwatooririe obogima bwaito. Onye twanyorire ogwancherwa ase obosio bwao, Omonene oito, tiga tobe abasomba ba Farao.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Yusufu akabeeka ogochika ase ense ya Misiri, ng’a ensemo ya isano ebe eya Farao; na ogochika okwo ngokora kore emeremo nonya ngoika bono. Korende amaremo ’abakuani oka naro atabeete aya Farao.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israeli na abana baye bakaba bakomenya ase ense ya Misiri, ensemo ya Goseni, bakayeira ekaba eyabo, bakamenteka na kobucha mono.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yakobo akamenya ase ense ya Misiri emiaka ikomi, na etano na ebere. Ase igo, agakoora emiaka rigana erimo, na emerongo ene, na etano na ebere (147) ase obogima bwaye.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ekero engaki y’ogokwa gwa Israeli yabeete ang’e, ere akarangeria Yusufu, omwana oye, akamoteebia, “Onye nkonyora ogwancherwa ase obosio bwao, beeka okoboko kwao inse y’ekebono kiane, na ondiere eira, ng’a nonkorere amaabera na obwanchani. Tontindeka aa ase ense ya Misiri,
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 korende ekero ndakwe, tiga ndare ne chisokoro chiane. Ombogorie korwa aa Misiri, ontindeke aase barabwo batindegetwe.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Korende Israeli akamoteebia “Tiana ng’a nonkorere bo.” Ere agatiana. Erio Israeli agetureka ase ogotoorera omotwe borere bwaye.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.