Gênesis 45
guz (GUZ) vs NVT
1 Agwo Yusufu agasinywa gotanga okweigwa kwaye, ase obosio bw’abaanto bonsi abateneine ang’e nere, agaaka eriogi, akabora, “Barusie aa bonsi ase obosio bwane!” Ase igo, monto onde tareengeo ase obosio bwa Yusufu ekero emanyekanetie ase abamwabo,
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 korende ekero aagete eriogi ase okorera, Abamisiri amo nabaanto b’enka ya Farao bakamoigwa.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Ninche Yusufu. Tata moyo are?” Korende bamura bamwabo tibanyara komoiraneria, ekiagera basoetwe nobwoba obonene.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Erio Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Inchuo ase ’nde ang’e!” Barabwo bakamoika ang’e. Naende akabateebia: “Ninche Yusufu omiino, oyo mwaoonetie gocha aa Misiri.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Korende timoichana, gose timwechanda ase emioyo yaino, ekiagera mwang’oonetie gocha aa. Naki Nyasae nere ontomete mbatang’anere gocha aa, erinde ntoorie obogima bw’abaanto.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Omwaka oyo noyo o kabere enchara ere ase ense, naende netigarete emiaka etano abanto batareme gose kogesa.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Nyasae nigo antomete mbatang’anere inwe, erinde motigare ase ense, na koba moyo ase ogotooreka kw’abange.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Ase igo,, tari inwe mwantomete gocha aa, korende Nyasae omonyene. Nere ombegete imbe ise Farao, n’Omonene ase enka yaye yonsi, na omogambi ase ense yonsi ya Misiri.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “Ayerera bwango, moirane gochia ase tata, momoteebie iga: Aya naro omwana oo Yusufu agoteeba: Nyasae ombekire koba Omonene ase ense yonsi ya Misiri; tirimboka gocha ase ’nde, totebana.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Aye nigo oramenye ase ensemo ya Goseni, nigo oramenye ang’e nainche, aye amo nabana bao, na abachokoro bao.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Agwo inche ninkoragerie, erinde tobaisa gocha gosoa ase okoremeerwa, aye amo nabaanto bao, na bionsi ebi ore nabio, ekiagera emiaka etano y’enchara netigarete.
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 “Na bono imorooche namaiso aino, na Benjamini boigo narooche namaiso aye, ng’a ninche omonyene ngokwana nainwe.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Moteebie tata obonene bwonsi mbwate aiga Misiri, na binde bionsi mwarorire. Mokore bwango, momorente gocha aa.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Erio akaboania Benjamini rigoti, akarera; Benjamini nere akarera kamoboanetie rigoti riaye.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Yusufu akanyunyunta abamwabo bonsi, akarera ase bare. Na magega y’ayio abamwabo bakagosoria nere.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Ekero chinkuma chiaigwekanete ase enka ya Farao ng’a abamwabo Yusufu bachire, amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Farao agateebia Yusufu: “Bateebie abamino iga: Berekia ching’iti chiaino chigurube, moimoke mogende ase ense yaino ya Kaanani,
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Morente iso na abanto b’enka yaye bache ase ’nde. Inche nimbae ebire ebiya bi’ense ya Misiri, na inwe namorie obonoru bw’ense eye.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Naende goika obateebie iga, Ira chigari korwa aa Misiri, ase okobogoreria abana baino abake, na abakungu baino, mobogorerie na iso, moche nabarabwo.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Timochandekera ebinto biaino, ebi moratige magega, ekiagera bionsi ebire ebiya mono ase ense ya Misiri nebiaino.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Erio basinto ba Israeli bagakora buna bateebetigwe, na Yusufu akabaa chigari buna Farao achiigete, amo nendagera bagochia koria inchera.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Akaa kera oyomo eanga agochia koonchoreria, korende Benjamini ere akamoa chisekeli chi’echifeta amagana atato amo ne chianga isano, echi agochia koonchoreria.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Agatomera na ise chitigere ikomi chiabogoretie ebinto ebiya mono bia Misiri, ne chitigere chiaberi chiabogoretie endagera, na emegati, na endagera ende agochia koria inchera.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Erio agatigana nabamwabo bagende sobo, akabateebia: “Timobaisa kwomana inchera!”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Barabwo bakarua Misiri, bagaika ense ya Kaanani ase Yakobo ise.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Agwo bakamanyia ise amang’ana ng’a Yusufu moyo are, naende nere omogambi ase ense yonsi ya Misiri. Yakobo agachia koyaigwa, akagoyaana ase omoyo oye, tanyara kwegena amang’ana abo.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Korende bakamoteebia amang’ana onsi Yusufu abateebetie. Ere agachia korora chigari chiria Yusufu amotomerete chigocha komoimokia, omoyo oye okaba nobogima oboyia.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Israeli akabora: “Ayio aisanire. Yusufu, omwana one, moyo are. Nigo ndagende komoorora ritang’ani ntarakwa.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.