Gênesis 45
guz (GUZ) vs ARIB
1 Agwo Yusufu agasinywa gotanga okweigwa kwaye, ase obosio bw’abaanto bonsi abateneine ang’e nere, agaaka eriogi, akabora, “Barusie aa bonsi ase obosio bwane!” Ase igo, monto onde tareengeo ase obosio bwa Yusufu ekero emanyekanetie ase abamwabo,
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 korende ekero aagete eriogi ase okorera, Abamisiri amo nabaanto b’enka ya Farao bakamoigwa.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Ninche Yusufu. Tata moyo are?” Korende bamura bamwabo tibanyara komoiraneria, ekiagera basoetwe nobwoba obonene.
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 Erio Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Inchuo ase ’nde ang’e!” Barabwo bakamoika ang’e. Naende akabateebia: “Ninche Yusufu omiino, oyo mwaoonetie gocha aa Misiri.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Korende timoichana, gose timwechanda ase emioyo yaino, ekiagera mwang’oonetie gocha aa. Naki Nyasae nere ontomete mbatang’anere gocha aa, erinde ntoorie obogima bw’abaanto.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Omwaka oyo noyo o kabere enchara ere ase ense, naende netigarete emiaka etano abanto batareme gose kogesa.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Nyasae nigo antomete mbatang’anere inwe, erinde motigare ase ense, na koba moyo ase ogotooreka kw’abange.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 Ase igo,, tari inwe mwantomete gocha aa, korende Nyasae omonyene. Nere ombegete imbe ise Farao, n’Omonene ase enka yaye yonsi, na omogambi ase ense yonsi ya Misiri.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 “Ayerera bwango, moirane gochia ase tata, momoteebie iga: Aya naro omwana oo Yusufu agoteeba: Nyasae ombekire koba Omonene ase ense yonsi ya Misiri; tirimboka gocha ase ’nde, totebana.
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 Aye nigo oramenye ase ensemo ya Goseni, nigo oramenye ang’e nainche, aye amo nabana bao, na abachokoro bao.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Agwo inche ninkoragerie, erinde tobaisa gocha gosoa ase okoremeerwa, aye amo nabaanto bao, na bionsi ebi ore nabio, ekiagera emiaka etano y’enchara netigarete.
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 “Na bono imorooche namaiso aino, na Benjamini boigo narooche namaiso aye, ng’a ninche omonyene ngokwana nainwe.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Moteebie tata obonene bwonsi mbwate aiga Misiri, na binde bionsi mwarorire. Mokore bwango, momorente gocha aa.”
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 Erio akaboania Benjamini rigoti, akarera; Benjamini nere akarera kamoboanetie rigoti riaye.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 Yusufu akanyunyunta abamwabo bonsi, akarera ase bare. Na magega y’ayio abamwabo bakagosoria nere.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Ekero chinkuma chiaigwekanete ase enka ya Farao ng’a abamwabo Yusufu bachire, amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 Farao agateebia Yusufu: “Bateebie abamino iga: Berekia ching’iti chiaino chigurube, moimoke mogende ase ense yaino ya Kaanani,
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 Morente iso na abanto b’enka yaye bache ase ’nde. Inche nimbae ebire ebiya bi’ense ya Misiri, na inwe namorie obonoru bw’ense eye.
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 Naende goika obateebie iga, Ira chigari korwa aa Misiri, ase okobogoreria abana baino abake, na abakungu baino, mobogorerie na iso, moche nabarabwo.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 Timochandekera ebinto biaino, ebi moratige magega, ekiagera bionsi ebire ebiya mono ase ense ya Misiri nebiaino.”
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Erio basinto ba Israeli bagakora buna bateebetigwe, na Yusufu akabaa chigari buna Farao achiigete, amo nendagera bagochia koria inchera.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 Akaa kera oyomo eanga agochia koonchoreria, korende Benjamini ere akamoa chisekeli chi’echifeta amagana atato amo ne chianga isano, echi agochia koonchoreria.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 Agatomera na ise chitigere ikomi chiabogoretie ebinto ebiya mono bia Misiri, ne chitigere chiaberi chiabogoretie endagera, na emegati, na endagera ende agochia koria inchera.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 Erio agatigana nabamwabo bagende sobo, akabateebia: “Timobaisa kwomana inchera!”
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Barabwo bakarua Misiri, bagaika ense ya Kaanani ase Yakobo ise.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 Agwo bakamanyia ise amang’ana ng’a Yusufu moyo are, naende nere omogambi ase ense yonsi ya Misiri. Yakobo agachia koyaigwa, akagoyaana ase omoyo oye, tanyara kwegena amang’ana abo.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Korende bakamoteebia amang’ana onsi Yusufu abateebetie. Ere agachia korora chigari chiria Yusufu amotomerete chigocha komoimokia, omoyo oye okaba nobogima oboyia.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 Israeli akabora: “Ayio aisanire. Yusufu, omwana one, moyo are. Nigo ndagende komoorora ritang’ani ntarakwa.”
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.