Gênesis 45
guz (GUZ) vs NTLH
1 Agwo Yusufu agasinywa gotanga okweigwa kwaye, ase obosio bw’abaanto bonsi abateneine ang’e nere, agaaka eriogi, akabora, “Barusie aa bonsi ase obosio bwane!” Ase igo, monto onde tareengeo ase obosio bwa Yusufu ekero emanyekanetie ase abamwabo,
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 korende ekero aagete eriogi ase okorera, Abamisiri amo nabaanto b’enka ya Farao bakamoigwa.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Ninche Yusufu. Tata moyo are?” Korende bamura bamwabo tibanyara komoiraneria, ekiagera basoetwe nobwoba obonene.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Erio Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Inchuo ase ’nde ang’e!” Barabwo bakamoika ang’e. Naende akabateebia: “Ninche Yusufu omiino, oyo mwaoonetie gocha aa Misiri.
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Korende timoichana, gose timwechanda ase emioyo yaino, ekiagera mwang’oonetie gocha aa. Naki Nyasae nere ontomete mbatang’anere gocha aa, erinde ntoorie obogima bw’abaanto.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Omwaka oyo noyo o kabere enchara ere ase ense, naende netigarete emiaka etano abanto batareme gose kogesa.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Nyasae nigo antomete mbatang’anere inwe, erinde motigare ase ense, na koba moyo ase ogotooreka kw’abange.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Ase igo,, tari inwe mwantomete gocha aa, korende Nyasae omonyene. Nere ombegete imbe ise Farao, n’Omonene ase enka yaye yonsi, na omogambi ase ense yonsi ya Misiri.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 “Ayerera bwango, moirane gochia ase tata, momoteebie iga: Aya naro omwana oo Yusufu agoteeba: Nyasae ombekire koba Omonene ase ense yonsi ya Misiri; tirimboka gocha ase ’nde, totebana.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Aye nigo oramenye ase ensemo ya Goseni, nigo oramenye ang’e nainche, aye amo nabana bao, na abachokoro bao.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Agwo inche ninkoragerie, erinde tobaisa gocha gosoa ase okoremeerwa, aye amo nabaanto bao, na bionsi ebi ore nabio, ekiagera emiaka etano y’enchara netigarete.
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 “Na bono imorooche namaiso aino, na Benjamini boigo narooche namaiso aye, ng’a ninche omonyene ngokwana nainwe.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Moteebie tata obonene bwonsi mbwate aiga Misiri, na binde bionsi mwarorire. Mokore bwango, momorente gocha aa.”
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Erio akaboania Benjamini rigoti, akarera; Benjamini nere akarera kamoboanetie rigoti riaye.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Yusufu akanyunyunta abamwabo bonsi, akarera ase bare. Na magega y’ayio abamwabo bakagosoria nere.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Ekero chinkuma chiaigwekanete ase enka ya Farao ng’a abamwabo Yusufu bachire, amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Farao agateebia Yusufu: “Bateebie abamino iga: Berekia ching’iti chiaino chigurube, moimoke mogende ase ense yaino ya Kaanani,
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Morente iso na abanto b’enka yaye bache ase ’nde. Inche nimbae ebire ebiya bi’ense ya Misiri, na inwe namorie obonoru bw’ense eye.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Naende goika obateebie iga, Ira chigari korwa aa Misiri, ase okobogoreria abana baino abake, na abakungu baino, mobogorerie na iso, moche nabarabwo.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Timochandekera ebinto biaino, ebi moratige magega, ekiagera bionsi ebire ebiya mono ase ense ya Misiri nebiaino.”
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Erio basinto ba Israeli bagakora buna bateebetigwe, na Yusufu akabaa chigari buna Farao achiigete, amo nendagera bagochia koria inchera.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Akaa kera oyomo eanga agochia koonchoreria, korende Benjamini ere akamoa chisekeli chi’echifeta amagana atato amo ne chianga isano, echi agochia koonchoreria.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Agatomera na ise chitigere ikomi chiabogoretie ebinto ebiya mono bia Misiri, ne chitigere chiaberi chiabogoretie endagera, na emegati, na endagera ende agochia koria inchera.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Erio agatigana nabamwabo bagende sobo, akabateebia: “Timobaisa kwomana inchera!”
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Barabwo bakarua Misiri, bagaika ense ya Kaanani ase Yakobo ise.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Agwo bakamanyia ise amang’ana ng’a Yusufu moyo are, naende nere omogambi ase ense yonsi ya Misiri. Yakobo agachia koyaigwa, akagoyaana ase omoyo oye, tanyara kwegena amang’ana abo.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Korende bakamoteebia amang’ana onsi Yusufu abateebetie. Ere agachia korora chigari chiria Yusufu amotomerete chigocha komoimokia, omoyo oye okaba nobogima oboyia.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Israeli akabora: “Ayio aisanire. Yusufu, omwana one, moyo are. Nigo ndagende komoorora ritang’ani ntarakwa.”
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.