Gênesis 45

guz (GUZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Agwo Yusufu agasinywa gotanga okweigwa kwaye, ase obosio bw’abaanto bonsi abateneine ang’e nere, agaaka eriogi, akabora, “Barusie aa bonsi ase obosio bwane!” Ase igo, monto onde tareengeo ase obosio bwa Yusufu ekero emanyekanetie ase abamwabo,
1 Então José não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele, e ele clamou: Fazei sair todo homem de diante de mim. E não havia homem algum com ele, enquanto José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 korende ekero aagete eriogi ase okorera, Abamisiri amo nabaanto b’enka ya Farao bakamoigwa.
2 E ele chorou em voz alta, e os egípcios e a casa de Faraó ouviu.
3 Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Ninche Yusufu. Tata moyo are?” Korende bamura bamwabo tibanyara komoiraneria, ekiagera basoetwe nobwoba obonene.
3 E José disse a seus irmãos: Eu sou José; acaso ainda vive o meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois eles estavam conturbados com a sua presença.
4 Erio Yusufu agateebia bamura bamwabo: “Inchuo ase ’nde ang’e!” Barabwo bakamoika ang’e. Naende akabateebia: “Ninche Yusufu omiino, oyo mwaoonetie gocha aa Misiri.
4 E José disse a seus irmãos: Aproximai-vos de mim, rogo-vos. E eles se aproximaram. E ele disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes ao Egito.
5 Korende timoichana, gose timwechanda ase emioyo yaino, ekiagera mwang’oonetie gocha aa. Naki Nyasae nere ontomete mbatang’anere gocha aa, erinde ntoorie obogima bw’abaanto.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos ireis convosco mesmos, por terdes me vendido para cá; pois Deus me enviou adiante de vós para preservar a vida.
6 Omwaka oyo noyo o kabere enchara ere ase ense, naende netigarete emiaka etano abanto batareme gose kogesa.
6 Por estes dois anos a fome esteve na terra; e ainda há cinco anos nos quais não haverá cultivo nem colheita.
7 Nyasae nigo antomete mbatang’anere inwe, erinde motigare ase ense, na koba moyo ase ogotooreka kw’abange.
7 E Deus me enviou adiante de vós para preservar para vós uma posteridade na terra, e para salvar as vossas vidas com grande livramento.
8 Ase igo,, tari inwe mwantomete gocha aa, korende Nyasae omonyene. Nere ombegete imbe ise Farao, n’Omonene ase enka yaye yonsi, na omogambi ase ense yonsi ya Misiri.
8 Então, agora, não fostes vós que me enviastes aqui, mas Deus. E ele me fez pai de Faraó, e senhor sobre toda a sua casa, e governador de toda a terra do Egito.
9 “Ayerera bwango, moirane gochia ase tata, momoteebie iga: Aya naro omwana oo Yusufu agoteeba: Nyasae ombekire koba Omonene ase ense yonsi ya Misiri; tirimboka gocha ase ’nde, totebana.
9 Apressai-vos e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim diz teu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Desce até mim, e não te demores,
10 Aye nigo oramenye ase ensemo ya Goseni, nigo oramenye ang’e nainche, aye amo nabana bao, na abachokoro bao.
10 e tu habitará na terra de Gósen, e estarás perto de mim, tu, e teus filhos, e os filhos de teus filhos, e teus rebanhos, e teu gado, e tudo que tens.
11 Agwo inche ninkoragerie, erinde tobaisa gocha gosoa ase okoremeerwa, aye amo nabaanto bao, na bionsi ebi ore nabio, ekiagera emiaka etano y’enchara netigarete.
11 E ali eu te sustentarei, pois ainda há cinco anos de fome, para que tu e tua casa e tudo que tens não vades à pobreza.
12 “Na bono imorooche namaiso aino, na Benjamini boigo narooche namaiso aye, ng’a ninche omonyene ngokwana nainwe.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que está falando convosco.
13 Moteebie tata obonene bwonsi mbwate aiga Misiri, na binde bionsi mwarorire. Mokore bwango, momorente gocha aa.”
13 E contareis a meu pai de toda a minha glória no Egito, e de tudo o que tendes visto; apressar-vos-eis, e trareis meu pai para cá.
14 Erio akaboania Benjamini rigoti, akarera; Benjamini nere akarera kamoboanetie rigoti riaye.
14 E ele caiu sobre o pescoço de seu irmão Benjamim, e chorou, e Benjamim chorou sobre o pescoço dele.
15 Yusufu akanyunyunta abamwabo bonsi, akarera ase bare. Na magega y’ayio abamwabo bakagosoria nere.
15 Além disso, ele beijou todos os seus irmãos, e chorou sobre eles. E depois disso, seus irmãos falaram com ele.
16 Ekero chinkuma chiaigwekanete ase enka ya Farao ng’a abamwabo Yusufu bachire, amang’ana ayio akagwenera Farao amo nabasomba baye bonsi.
16 E essa notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José vieram. E isso agradou muito a Faraó e a seus servos.
17 Farao agateebia Yusufu: “Bateebie abamino iga: Berekia ching’iti chiaino chigurube, moimoke mogende ase ense yaino ya Kaanani,
17 E Faraó disse a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: Carregai vossos animais, e parti, e ide à terra de Canaã,
18 Morente iso na abanto b’enka yaye bache ase ’nde. Inche nimbae ebire ebiya bi’ense ya Misiri, na inwe namorie obonoru bw’ense eye.
18 e tomai vosso pai e vossas famílias, e vinde a mim, e eu vos darei o bom da terra do Egito, e vós comereis a gordura da terra.
19 Naende goika obateebie iga, Ira chigari korwa aa Misiri, ase okobogoreria abana baino abake, na abakungu baino, mobogorerie na iso, moche nabarabwo.
19 A ti, agora, ordeno: Fazei isto: Tomai carroças da terra do Egito para vossos pequenos, e para vossas mulheres, e trazei vosso pai, e vinde.
20 Timochandekera ebinto biaino, ebi moratige magega, ekiagera bionsi ebire ebiya mono ase ense ya Misiri nebiaino.”
20 Também não considereis os vossos bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é vosso.
21 Erio basinto ba Israeli bagakora buna bateebetigwe, na Yusufu akabaa chigari buna Farao achiigete, amo nendagera bagochia koria inchera.
21 E os filhos de Israel assim fizeram. E José lhes deu carroças, de acordo com a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22 Akaa kera oyomo eanga agochia koonchoreria, korende Benjamini ere akamoa chisekeli chi’echifeta amagana atato amo ne chianga isano, echi agochia koonchoreria.
22 A todos eles deu, a cada homem, mudas de roupas; mas a Benjamim ele deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupas.
23 Agatomera na ise chitigere ikomi chiabogoretie ebinto ebiya mono bia Misiri, ne chitigere chiaberi chiabogoretie endagera, na emegati, na endagera ende agochia koria inchera.
23 E para seu pai ele enviou desta maneira: dez jumentos carregados com as coisas boas do Egito, e dez jumentas carregadas com trigo e pão e alimento para seu pai, para o caminho.
24 Erio agatigana nabamwabo bagende sobo, akabateebia: “Timobaisa kwomana inchera!”
24 Assim ele enviou seus irmãos, e eles partiram. E ele lhes disse: Vede para que não contendais pelo caminho.
25 Barabwo bakarua Misiri, bagaika ense ya Kaanani ase Yakobo ise.
25 E eles subiram e saíram do Egito, e vieram à terra de Canaã até Jacó, seu pai;
26 Agwo bakamanyia ise amang’ana ng’a Yusufu moyo are, naende nere omogambi ase ense yonsi ya Misiri. Yakobo agachia koyaigwa, akagoyaana ase omoyo oye, tanyara kwegena amang’ana abo.
26 e lhe contaram, dizendo: José ainda está vivo, e ele é governador sobre toda a terra do Egito. E o coração de Jacó desfaleceu, pois ele não acreditou neles.
27 Korende bakamoteebia amang’ana onsi Yusufu abateebetie. Ere agachia korora chigari chiria Yusufu amotomerete chigocha komoimokia, omoyo oye okaba nobogima oboyia.
27 E eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. E quando ele viu as carroças que José havia enviado para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai;
28 Israeli akabora: “Ayio aisanire. Yusufu, omwana one, moyo are. Nigo ndagende komoorora ritang’ani ntarakwa.”
28 E Israel disse: Isto é o suficiente! José, meu filho, ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.