Gênesis 44
guz (GUZ) vs VC
1 Erio Yusufu agachiika omoteneneri bw’enka yaye: “Ichoria chigunia chi’abaanto aba endagera, koreng’ana buna baranyare kobogoria, obeke ne chitaabu chia kera omonto igoro y’endagera ase egunia yaye ime.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Obeke na egekombe kiane keria kiaroisetigwe korwa ase chifeta, okebeke ime ase egunia y’omomura oria omoke kegima, amo ne chitaabu chiria achete nachio kogora endagera.” Ere agakora buna Yusufu amotebetie.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Bogachia gokia mambia abanto baria bakaegwa ribaga baimokie chitigere chiabo, bagende sobo.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Ekero bagendire egeka geke korwa ase omochie, Yusufu agateebia omoteneneri bw’enka yaye. “Imoka, obwatie abanto baria! Ekero orabanyore obaborie: Nase ki mogoakana amabe ase amaya?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Inee! Egekombe eke mwaibete, tai kerokio omonene one akonywera? Naende nakio agokorera oboringoria. Mwakorire bobe ase ogokora iga.”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Ekero abaikerete agakwana nabarabwo amang’ana aria aria.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Barabwo bakamoiraneria: “Naki aye, Omonene oito, ogokwana amang’ana buna ayio?
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Tari bo, intwe abasomba bao titware gokora bo. Inee! Chibesa chiria twanyorete igoro y’endagera ase chigunia chiaito ime, titwagochiiraneria naende korwa ase ense ya Kaanani? Naki tware gokora toibe efeta gose etaabu korwa ase enyomba y’omonene oo?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Oyoranyorekane ore negekombe ekio ase egati yaito intwe abasomba bao, oyio akwe, naintwe boigo rirorio tobe abasomba bao, Omonene oito.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Akabora: “Tiga abe buna mwateeba, omonto oranyorekane okebwate nigo arabe omosomba one, korende inwe abande inamobe motari na komocha.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Erio bagakora bwango, bagaikia kera omonto egunia yaye inse, na koyesansora.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Na omosomba oria agachaaka koriga‐rigia, agachakera ase omomura omonene, agachia gokoorera ase omoke, na egekombe gekanyorekana ase egunia ya Benjamini.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Erio bonsi bagatandora chianga chiabo; kera omonto akabeekera etigere yaye egurube, bakairana gochia ase omochie.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Yuda na abamwabo, ekero bairanete ase omochie, bakanyora Yusufu nao are nyomba, barabwo bagatung’ama inse bakaumama, ase obosio bwaye.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yusufu akababooria: “Ing’ana ki eri mwakorire? Timomanyeti ng’a omonto buna inche nigo ndanyare gokora oboringoria imanye?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Yuda akairaneria: “Ninki togoteeba asore, Omonene oito? Ninki togokwana? Gose inatonyare kweenekia ng’a nabaronge tore? Nyasae ororire ebibe biaito intwe abasomba bao; na bono, omonene oito, intwe amo nere, oyo egekombe kianyorekana ase okoboko kwaye, tiga tobe abasomba bao.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yusufu akabora: “Yaya, tari bo; tingokora bo. Omonto oyo bweka egekombe kianyorekana koboko kwaye, nere orabe omosomba one, korende inwe abande, genda nomorembe seino ase iso.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Erio Yuda akamoika ang’e, akamoteebia: “Koranche, omonene one, ong’e inche, omosomba oo, ribaga ngoteebie ring’ana erimo. Tobaisa kombea inche, omosomba oo, naki aye nigo ore buna Farao.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Aye omonene one, nigo gwatoboretie intwe abasomba bao: Inee! Mokare na iso gose onde omino?
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Intwe togakoiraneria aye, omonene one: Ee, ntokare na tata, ere ogotire, nakabwate omwana omomura bw’obogotu bwaye, korende momura omwabo nakwete, oyo nere otigarete bweka ase ng’ina, na ise nigo amwanchete mono.
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Erio ogatoteebia intwe, abasomba bao: Gachie momondetere, ache aa imorore.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Na intwe togakoiraneria aye, omonene one, ng’a omosae oyo takonyara gotiga ise; aise komotiga, ise nigo arakwe.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Naye ogatoteebia intwe abasomba bao: Momura omino omoke atatirimbogeti amo nainwe, timogocha ase obosio bwane naende.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 “Ekero twairanete ase tata, omosomba oo, tokamoteebia amang’ana ao, omonene one.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Na ekero tata atoteebetie ng’a toirane tomogorere endagera inke,
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 tokamoiraneria: Titokonyara gotirimboka gochia ase obosio bw’omonto oria, oyominto omoke atari amo naintwe, korende onye oyominto ogotirimboka amo naintwe, rirorio natogende.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Erio omosomba oo tata agatoteebia: Momanyete ng’a omokungu one nigo anyiborerete abana abamura babere boka.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Oyomo nigo ansirerete, na inche ngateeba: Tekomocha koba ng’a neching’iti chi’orosana chiamoitete, tinana komoorora goika reero iga.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Onye mokoirana oyo nere korwa ase ’nde, na amabe achie komonyoora, rirorio nigo moragere inkwe ngende ase oboina ne chimbuche chiane, inde nomoichano.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 “Na bono kondagende inka ase tata, omosomba oo, ntaireti omosae oyo amo naintwe, oyo tata nigo amwanchete mono, takorora buya.
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 Ekero ararore ng’a omosae oyo taiyo, nigo arakwe, na intwe, abasomba bao, nigo toragere agende ase oboina ne chimbuche chiaye, ore nomoichano.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Naki inche, omosomba oo, nigo nebegete nkaba intenenera ase omosae oyo ase tata, nkamoteebia: Ntamoiraneti asore, nigo ndabe omomochi asore ase obogima bwane bwonsi.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Na bono, omonene one, nagosoroire, ntige imbe omosomba oo ribaga ri’ omosae oyo; ere omotige agende amo nabamwabo inka.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Naki ndakore ing’irane ase tata, omosae oyo atari amo nainche? Tinkoremereria korora emechando enga buna eyio ekomonyoora tata.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.