Gênesis 44

guz (GUZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Erio Yusufu agachiika omoteneneri bw’enka yaye: “Ichoria chigunia chi’abaanto aba endagera, koreng’ana buna baranyare kobogoria, obeke ne chitaabu chia kera omonto igoro y’endagera ase egunia yaye ime.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Obeke na egekombe kiane keria kiaroisetigwe korwa ase chifeta, okebeke ime ase egunia y’omomura oria omoke kegima, amo ne chitaabu chiria achete nachio kogora endagera.” Ere agakora buna Yusufu amotebetie.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Bogachia gokia mambia abanto baria bakaegwa ribaga baimokie chitigere chiabo, bagende sobo.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Ekero bagendire egeka geke korwa ase omochie, Yusufu agateebia omoteneneri bw’enka yaye. “Imoka, obwatie abanto baria! Ekero orabanyore obaborie: Nase ki mogoakana amabe ase amaya?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Inee! Egekombe eke mwaibete, tai kerokio omonene one akonywera? Naende nakio agokorera oboringoria. Mwakorire bobe ase ogokora iga.”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Ekero abaikerete agakwana nabarabwo amang’ana aria aria.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Barabwo bakamoiraneria: “Naki aye, Omonene oito, ogokwana amang’ana buna ayio?
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Tari bo, intwe abasomba bao titware gokora bo. Inee! Chibesa chiria twanyorete igoro y’endagera ase chigunia chiaito ime, titwagochiiraneria naende korwa ase ense ya Kaanani? Naki tware gokora toibe efeta gose etaabu korwa ase enyomba y’omonene oo?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Oyoranyorekane ore negekombe ekio ase egati yaito intwe abasomba bao, oyio akwe, naintwe boigo rirorio tobe abasomba bao, Omonene oito.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Akabora: “Tiga abe buna mwateeba, omonto oranyorekane okebwate nigo arabe omosomba one, korende inwe abande inamobe motari na komocha.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Erio bagakora bwango, bagaikia kera omonto egunia yaye inse, na koyesansora.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Na omosomba oria agachaaka koriga‐rigia, agachakera ase omomura omonene, agachia gokoorera ase omoke, na egekombe gekanyorekana ase egunia ya Benjamini.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Erio bonsi bagatandora chianga chiabo; kera omonto akabeekera etigere yaye egurube, bakairana gochia ase omochie.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Yuda na abamwabo, ekero bairanete ase omochie, bakanyora Yusufu nao are nyomba, barabwo bagatung’ama inse bakaumama, ase obosio bwaye.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yusufu akababooria: “Ing’ana ki eri mwakorire? Timomanyeti ng’a omonto buna inche nigo ndanyare gokora oboringoria imanye?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yuda akairaneria: “Ninki togoteeba asore, Omonene oito? Ninki togokwana? Gose inatonyare kweenekia ng’a nabaronge tore? Nyasae ororire ebibe biaito intwe abasomba bao; na bono, omonene oito, intwe amo nere, oyo egekombe kianyorekana ase okoboko kwaye, tiga tobe abasomba bao.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Yusufu akabora: “Yaya, tari bo; tingokora bo. Omonto oyo bweka egekombe kianyorekana koboko kwaye, nere orabe omosomba one, korende inwe abande, genda nomorembe seino ase iso.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Erio Yuda akamoika ang’e, akamoteebia: “Koranche, omonene one, ong’e inche, omosomba oo, ribaga ngoteebie ring’ana erimo. Tobaisa kombea inche, omosomba oo, naki aye nigo ore buna Farao.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Aye omonene one, nigo gwatoboretie intwe abasomba bao: Inee! Mokare na iso gose onde omino?
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Intwe togakoiraneria aye, omonene one: Ee, ntokare na tata, ere ogotire, nakabwate omwana omomura bw’obogotu bwaye, korende momura omwabo nakwete, oyo nere otigarete bweka ase ng’ina, na ise nigo amwanchete mono.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Erio ogatoteebia intwe, abasomba bao: Gachie momondetere, ache aa imorore.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Na intwe togakoiraneria aye, omonene one, ng’a omosae oyo takonyara gotiga ise; aise komotiga, ise nigo arakwe.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Naye ogatoteebia intwe abasomba bao: Momura omino omoke atatirimbogeti amo nainwe, timogocha ase obosio bwane naende.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 “Ekero twairanete ase tata, omosomba oo, tokamoteebia amang’ana ao, omonene one.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Na ekero tata atoteebetie ng’a toirane tomogorere endagera inke,
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 tokamoiraneria: Titokonyara gotirimboka gochia ase obosio bw’omonto oria, oyominto omoke atari amo naintwe, korende onye oyominto ogotirimboka amo naintwe, rirorio natogende.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Erio omosomba oo tata agatoteebia: Momanyete ng’a omokungu one nigo anyiborerete abana abamura babere boka.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Oyomo nigo ansirerete, na inche ngateeba: Tekomocha koba ng’a neching’iti chi’orosana chiamoitete, tinana komoorora goika reero iga.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Onye mokoirana oyo nere korwa ase ’nde, na amabe achie komonyoora, rirorio nigo moragere inkwe ngende ase oboina ne chimbuche chiane, inde nomoichano.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 “Na bono kondagende inka ase tata, omosomba oo, ntaireti omosae oyo amo naintwe, oyo tata nigo amwanchete mono, takorora buya.
30 — ausente —
31 Ekero ararore ng’a omosae oyo taiyo, nigo arakwe, na intwe, abasomba bao, nigo toragere agende ase oboina ne chimbuche chiaye, ore nomoichano.
31 — ausente —
32 Naki inche, omosomba oo, nigo nebegete nkaba intenenera ase omosae oyo ase tata, nkamoteebia: Ntamoiraneti asore, nigo ndabe omomochi asore ase obogima bwane bwonsi.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Na bono, omonene one, nagosoroire, ntige imbe omosomba oo ribaga ri’ omosae oyo; ere omotige agende amo nabamwabo inka.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Naki ndakore ing’irane ase tata, omosae oyo atari amo nainche? Tinkoremereria korora emechando enga buna eyio ekomonyoora tata.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.